Ἀντίο στὴν Λουντμίλα Ζύκινα

..

Людмила Зыкина 1929-2009

.

Ἂν οἱ ὑπολογιστὲς εἶχαν ἐφαρμογὴ γιὰ τὰ ἱστολόγια διαγώνιας μαύρης κορδέλλας πένθους, θὰ τὴν ἔβαζα ἴσως γιὰ ὅλον τὸν ἑπόμενο χρόνο.... Τόσο πολὺ στεναχωρημένος εἶμαι ἀπὸ τὰ θλιβερὰ νέα ποὺ ἔφτασαν στὴν Ἑλλάδα χθὲς ἀπ' τὴν Ρωσσία, τὴν χώρα ποὺ ἔζησα τὰ πρῶτα παιδικά μου χρόνια....

.

.

.

Ой снег-снежок

"Ἄχ χιόνι-χιονάκι!"

.

Στὸ ἱστολόγιό μου ἔχετε συνηθίσει τὰ ἀλλοπρόσαλα θέματα ὁπότε δὲν θὰ νοιώσω ἐπιπλέον ἄσχημα ποὺ δὲν θὰ ἔχετε κἂν ἀκούσει τὸ μυθικὸ ὄνομα τῆς Λουντμίλα Ζύκινα, ποὺ ἔφυγε γιὰ πάντα ἀπό κοντά μας πρὶν δύο μέρες στὴν ἡλικία τῶν 80 ἐτῶν.

.

Ἦταν ἡ ἀγαπημένη τραγουδίστρια τῆς παιδικῆς μου ἡλικίας, ἡ ἀγαπημένη ὅλων, ἡ μεγαλύτερη ρωσσίδα ἑρμηνεύτρια παραδοσιακῶν τραγουδιῶν τοῦ 20οῦ αἰῶνος, μετὰ τὴν Λίντια Ρουσλάνοβα (ὄχι, δὲν λέω τὴν Ρουσλάνα!) Ὅ,τι καὶ νὰ πῶ γιὰ τὸ πόσο λατρευτὴ εἶναι εἶναι λίγο, ὅ,τι κὶ ἂν πῶ γιὰ τὴν τεράστια φωνή της τὴν τόσο χαρακτηριστικὰ ρωσσικὴ εἶναι ἐλάχιστο. Ἕνας συνδυασμὸς Ἀλεξίου, Μαρινέλλας, Βιτάλης, ὅλες μαζὶ καὶ ὑψωμένες εἰς τὴν δεκάτην ἴσως τὴν πλησιάζει.

.

"

.

Восемнадцать Лет

"δεκαοκτὼ ἐτῶν"

.

(Προσωπικὰ τὸ πιὸ ἀγαπημένο μου τραγούδι της. Θυμᾶμαι ποὺ ἔβλεπα, παιδάκι τότε, στὶς ἀρχὲς τῆς δεκαετίας τοῦ '80 στὴν σοβιετικὴ κρατικὴ τηλεόραση τὸ πρωτόγονο αὐτὸ "βιντεοκλὶπ" μὲ τὴν κοπελλίτσα νὰ περπατᾶ στὰ δάση καὶ τρόμαζα - ἀπὸ τότε ἤμουν λίγο τρελλός, χεχέ! Μιὰ πραγματικὰ ἄλλη ἐποχή ἀπὸ μιὰ Ρωσσία ποὺ ἀποκλεισμένη ἀπὸ τὴν Δύση ζοῦσε στὰ 1980 σὲ ἁγνότερες ἐποχὲς πολλὲς δεκαετίες πιὸ πρίν, μιὰ Ρωσσία ποὺ σίγουρα δὲν ὑπάρχει πιά, κὶ ἕνα φινάλε ἄκρως ρομαντικὸ μὲ ἕνα μακρυνὸ φιλὶ καὶ μόνο. Θυμᾶμαι καὶ πῶς ἔβλεπα τὴν ἡλικία τῶν 18 τότε, τόσο μακρινὴ στὸ μέλλον, ἐνῶ τώρα ὄχι ἁπλᾶ τὴν ἔχω περάσει μὰ ἀλλοίμονο κοντεύω τὰ 34. Ἀδυσώπητος χρόνος.....)

.

"Ἂχ χιόνι-χιονάκι", "Χάρισέ μου ἕνα μαντῆλι", "Ἀγαπημένη μου μαμά", "Ρέει ὁ ποταμὸς Βόλγας", "Περίμενέ με, θὰ γυρίσω", "Στέπες, παντοῦ τριγύρῳ στέπες", "Ὁ νεαρὸς ναύτης ἔρχεται μὲ ἄδεια" κλπ.... τὰ πραγματικὰ ρωσσικὰ τραγούδια ποὺ θὰ βρίσκονται πάντα στὴν καρδιὰ τοῦ κόσμου, κὶ ὄχι οἱ σημερινὲς ἀηδίες τῶν t.a.t.o.o.....

.

.

Растёт в Волгограде берёзка

"Στὸ Βολγογκρὰντ φυτρώνει μιὰ μικρὴ σημύδα"

.

Κλείνω τὸ ἐλάχιστο αὐτὸ ἀφιέρωμα μὲ τὴν μεγαλύτερη ἴσως ἐπιτυχία τῆς Ζύκινα, τὴν ὑπέροχη "Ἴβουσκα", μαζὶ μὲ τὴν ἐκπληκτικὴ ἑλληνικὴ μετάφραση τοῦ Γιάννη Ρίτσου γιὰ ἕναν ἀνεπανάληπτο δίσκο τοῦ 1976 ὅπου ἡ μεγάλη Μαργαρίτα Ζορμπαλᾶ τραγουδοῦσε μοναδικὰ αὐτὸ τὸ τραγούδι καὶ ἄλλα ἕντεκα ρωσσικὰ μεταφρασμένα ἀπ' τὸν μεγάλο μας ποιητὴ στὰ ἑλληνικά. Μοναδικά.... ἀλλὰ ὄχι ὅπως ἡ Λουντμίλα Ζύκινα....

.

.

Ивушка

"Ἰτιά"

.

Ἡ αὐγούλα λάμπει πάνω στὰ νερά.

Ἴβουσκά μου, ἴτιά μου, πάει μου ἡ χαρά....

.

Χρυσοπράσινη ἴβουσκα

ποὺ ἀπογέρνεις στὸ νερό,

πές μου, πές μου ποῦ θὰ τὸν βρῶ

αὐτὸν ποὺ ἀγαπῶ;

.

Κάτω ἀπ' τὰ κλαδιά σου εὕρισκα τὸν νιό.

Κάθε φύλλο ἀηδόνι, κεῖνο τὸν καιρό....

.

Χρυσοπράσινη ἴβουσκα

ποὺ ἀπογέρνεις στὸ νερό,

πές μου, πές μου ποῦ θὰ τὸν βρῶ

αὐτὸν ποὺ ἀγαπῶ;

.

Κὶ ἔφυγε ὁ καλός μου, μαύρη μου ἡ ψυχή.

Σώπασε τὸ ἀηδόνι κὶ εἶμαι μοναχή....

.

Χρυσοπράσινη ἴβουσκα

ποὺ ἀπογέρνεις στὸ νερό

πές μου, πές μου ποῦ θὰ τὸν βρῶ

αὐτὸν ποὺ ἀγαπῶ;

.

ἑλληνικὴ ἀπόδοση: Γιάννης Ρίτσος

"12 Ρούσικα Λαϊκὰ Τραγούδια" (1976)

.

Ἡ τελευταία τῶν Μεγάλων ἔφυγε γιὰ πάντα. Εὐχὲς γιὰ αἰώνια ἀνάπαυση καὶ ἀπὸ ἕναν θαυμαστή της στὴν Ἑλλάδα, ἐλπίζω ὄχι τὸν μοναδικό....

.