ΔΕΥΤΕΡΑ Ἔχω ἕνα Μυστικό (22:00, Alpha)
.
Ἕνα ἀρνητικὸ ἔχω νὰ παρατηρήσω στὴ σειρά: τὴν ἀλλαγὴ τῶν ὀνομάτων, γιὰ λόγο ποὺ πραγματικὰ ἀδυνατῶ νὰ καταλάβω. Ἀφοῦ ὄχι μόνο ξέρουμε ποιὰ εἶναι ἡ Ἀλίκη ἀλλὰ ἡ σειρὰ εἶναι διασκευὴ τοῦ ὁμώνυμου βιβλίου τοῦ γιοῦ τῆς Ἀλίκης, μὲ μιὰ φωτογραφία της νά στὸ ἐξώφυλλο! Πρὸς τί ἡ ἀλλαγή; Πρὸς τί τὸ φαρδύ-πλατὺ "ἡ ὅποια ὁμοιότης μὲ πρόσωπα πραγματικά εἶναι ἐντελῶς συμπτωματική" ἀμέσως μετὰ τὰ ἐπεισόδια; Πλάκα μᾶς κάνετε; Μόνο συμπτωματικὴ δὲν εἶναι! Μὰ νὰ μεταφέρετε τὸ βιβλίο τοῦ Γιάννη Παπαμιχαὴλ στὴν τηλεόραση καὶ τὸν πατέρα του νὰ τὸν βαφτίζετε Παπαεμμανουήλ;! Ἔλεος.... Τὴν πρώτη φορὰ ποὺ ἄκουσα τὴ μικρὴ ἐκκολαπτόμενη ἠθοποιὸ νὰ λέη "ὀνομάζομαι Ἀλίκη Βασιλάκη" λαλώ κἄποιο λάθος θἄγινε, ἢ μήπως ἔτσι ἦταν τὸ πραγματικό της ἐπίθετο, μπράβο τους! Ποῦ νὰ φανταστῶ.... "Νά τὸ Ἀλικάκι, ἡ μικρὴ κόρη τῆς Νίκης" λέει κἄπου ἀλλοῦ μιὰ γειτόνισσα, κὶ ἂς θυμόμαστε ὅλοι τὴν τραγικὴ μάνα κυρία Ἔμμη στὴν κηδεία πρὶν 12 χρόνια. Πραγματικὰ μὲ ξένισε αὐτό, μὲ ἔκανε νὰ σκεφτῶ μήπως τὸ κανάλι δὲν πῆρε τὰ πλήρη δικαιώματα ἀπὸ τὸν συγγραφέα, γι' αὐτὸ καὶ ἀναγκάστηκε νὰ ἀλλάξη λίγο τὰ γεγονότα. Ἢ μήπως φοβοῦνται τυχὸν μηνύσεις ἀργότερα (ψιθυρίζεται πὼς θὰ παρουσιαστῆ πολὺ ἄσχημα ἡ σχέση της μὲ τὸν Κωνσταντῖνο καὶ τὸ πῶς τοὺς χώρισε ἡ Βασίλισσα Φρειδερίκη) Τέλος, ἂν πιστέψουμε τὰ πρῶτα ἐπεισόδια, ἀπορῶ πῶς εἶχε τέτοια ἀγάπη ἡ Ἀλίκη μὲ τὴ μάνα της, τὴν κυρία Ἔμμη (κὶ ὄχι Νίκη). Καλὲ αὐτὴ παρουσιάζεται σἂν μιὰ στίγγλα! Βρισίματα, ξύλο, τιμωρίες, μείωση! Οὔτε ἡ κακιὰ μητρυιὰ τῆς Κάντυ-Κάντυ δὲν ἦταν τέτοιο τέρας! Κὶ ἡ Ἀλίκη ἀπ' ὅσο ξέρουμε δὲν συγχωροῦσε!
.
..
Στὴν τελική, ὁμολογῶ πὼς ἡ σειρὰ εἶναι τόσο ὄμορφη, τόσο καλογυρισμένη (Ρέϊνα Ἐσκενάζυ), μὲ τέτοια ἀτμόσφαιρα ἐποχῆς καὶ κοστούμια, ποὺ ἔπιασα κἄποια στιγμὴ τὸν ἑαυτό μου νὰ σκέπτεται: τί σημασία ἔχει ἂν τὰ γεγονότα εἶναι ἀκριβῆ, ἂν εἶναι κἂν ἡ ζωὴ τῆς Ἀλίκης αὐτή; Θὰ τὸ ἔβλεπα κὶ ἂς ἦταν μιὰ ἁπλῆ ἱστορία, ἕνα ψεύτικο σενάριο. Μὲ ἑλκύει, πῶς ἀλλιῶς νὰ τὸ πῶ; Κἄποιες στιγμὲς μάλιστα πραγματικὰ συγκινήθηκα, ἐκεῖ ποὺ ὅλοι μαζὶ τραγουδοῦσαν τὸ "σοῦ σφυρίζω" - ἦταν τὸ ἀγαπημένο τραγούδι τοῦ πάππου μου - ἄρχισα νὰ τὸ τραγουδῶ μαζί τους βουρκωμένος (άφοῦ εἶμαι βλαμμένος, δὲν τὸ 'χετε καταλάβει ἀκόμη;!) κὶ εἰδικὰ ἐκεῖ ποὺ εἶχε πάει νὰ πάρει τηλέφωνο στὸ Βασιλικὸ Θέατρο καὶ μιλοῦσε ἀπὸ τὸ μπακκάλικο! Θὰ μοῦ πῆς, τί σὲ συγκίνησε σ' αὐτό; Κὶ ὅμως, παρ' ὅλο ποὺ μόλις πέρασα τὰ 30, μεγάλωσα σὲ προσφυγικὸ καταυλισμὸ στὴν Κύπρο καὶ θυμήθηκα πολὺ μικρός, τέλη δεκαετίας τοῦ '70, ποὺ κὶ ἐμεῖς δὲν εἴχαμε ἀκόμη τηλέφωνα στὰ σπίτια καὶ φώναζαν τὴ μάνα μου νἄρθη στὸ μπακκάλικο τῆς γωνίας νὰ πιάση τὸ τηλέφωνο ποὺ τὴ ζητοῦσαν. Θυμᾶμαι πῶς κάναμε τὸν πρῶτο καιρὸ ὅταν μᾶς πρῶτο-ἔβαλαν, μαζευόμασταν ὅλοι γύρῳ του ἅμα μᾶς καλοῦσε κανεὶς καὶ κάναμε σἂν χαζοί! "θῶρε μωρέ, μὰ θῶρε, φακκᾶ (χτυπᾶ) τὸ τηλέφωνο!" λέγαμε ὅλο χαρά καὶ θαυμασμό (ἐγὼ τὸ φοβόμουν καὶ λίγο!) Ἄχ, γι' αὐτὸ μοῦ ἀρέσουν οἱ σειρὲς ἐποχῆς!
Ἡ Παπουτσάκη, τέλος, εἶναι μιὰ χαρὰ ὡς Ἀλίκη. Δὲν ξέρω ποιὰ ἄλλη νέα ἠθοποιὸς θὰ μποροῦσε νὰ τὴν ὑποδυθῆ καλύτερα. Οὔτε μανιερισμοὺς βρῆκα, οὔτε ἀνόητες μιμήσεις, ἐμένα μὲ ἔπεισε πρὸς τὸ παρὸν ὡς νεαρὰ ἐνζενὺ τῶν fifties. Ἡ σκηνή της μάλιστα στὶς ἀκροάσεις γιὰ τὴ Σχολὴ τοῦ Ἐθνικοῦ ἦταν δεῖγμα μεγάλης τέχνης. Δὲν τὴν εἶχα ἱκανή! Πολὺ μεγάλη ἠθοποιὸς ἐδῶ, καθῶς δημιούργησε πειστικότατα μιὰ νεαρὴ φιλόδοξη κοπελλίτσα γιὰ πρώτη φορὰ πάνω στὴ σκηνή, γεμάτη τράκ, νὰ δίνη ἐξετάσεις ἑρμηνεύοντας χωρὶς παύση τρεῖς μονολόγους ἀπὸ τὸ κλασικὸ ρεπερτόριο ἐνῶ ἀνάμεσά τους νὰ ξαναγίνεται ἡ ἔντρομη "Ἀλίκη" ποὺ βλέπει τοὺς καθηγητὲς νὰ μὴν μένουν ἱκανοποιημένοι. Ὁ μονόλογος τῆς κυρά-Φροσύνης, ἕνα κομμάτι ἀπὸ τὸ Κατηχητικό καὶ κυρίως ἡ Βιόλα ἀπὸ τὴν "Δωδεκάτη Νύχτα" τοῦ Σαίξπηρ, ἦταν πάρα πολὺ καλὲς στιγμές, καὶ μάλιστα ἀποδοσμένοι στὴν καθαρεύουσα τῆς ἐποχῆς. Πολὺ προσεγμένο τὸ σήριαλ ἐδῶ. Ἀνυπομονῶ νὰ τὴν δῶ νὰ ἑρμηνεύη κὶ ἄλλους μεγάλους ρόλους, ὅπως καὶ τὸν Μπουρδούμη/Παπαμιχαὴλ ὁ ὁποῖος ἦταν ἐκπληκτικὸς σὲ ἕναν μονόλογο τοῦ Ὀδυσσέα ποὺ ἑρμήνευσε στὶς πρόβες (ἀπὸ ποιὸ θεατρικὸ εἶν' αὐτὸ δὲν ξέρω....)
Συνεχίστε ἔτσι!
.
ΤΡΙΤΗ Λίτσα.com (22:00, ANT-1)
.
ΤΡΙΤΗ Τὰ Ἄγρια Παιδιά (23:00, Mega)
Εἶχα διακρίνει ἀπὸ τὸ πρῶτο ἐπεισόδιο τὴν ποιότητα καὶ τὴ διαφορετικότητα τοῦ συγκεκριμένου σήριαλ, ὅπως καὶ τὸ ὅτι μᾶλλον θὰ ἐπρόκειτο γιὰ αὐτοτελῆ ἐπεισόδια. Ὁπότε δὲν ἐξεπλάγην ποὺ διάβασα στὸ ὑπέροχο σάϊτ τῆς ἐκπομπῆς ποὺ ἔχει φτιάξει τὸ Μέγκα πὼς τὰ κείμενα τοῦ κάθε ἐπεισοδίου εἶναι ἀληθινὲς ἱστορίες ποὺ ἔχουν δημοσιευτεῖ στὸ περιοδικὸ "Παράλλαξη" (πρώτη φορὰ τὸ ἀκούω). Ὑπάρχει μάλιστα καὶ χῶρος στὴν ἱστοσελίδα ὅπου μπορεῖ ὁ καθένας νὰ ἀφήση τὴν δική του προσωπικὴ "ἄγρια" ἱστορία, κὶ ἴσως γυριστῆ! (Τρέχω!)
ὁ Νῖκος καὶ ἡ "φρεσκοπλυμένη" Fly στὸ ἐπεισόδιο τῆς προηγούμενης Τρίτης (σἂν πολὺ δὲν μοιάζουν αὐτοὶ οἱ δύο, τώρα ποὺ τοὺς βλέπω;)
...
Ἀκόμη δὲν ἔχω καταλάβει γιατὶ ἡ σειρὰ λέγεται "Ἄγρια Παιδιά", καλὲ αὐτοὶ εἶναι τρία ἀγγελούδια, ἴσως νὰ ἀναφέρεται στοὺς κατὰ μέρους ἥρωες ποὺ ἐμφανίζονται κάθε Τρίτη. Θεϊκὴ ἡ ἀτάκα τοῦ Νίκου ὅταν οἱ δύο κολλητοί του τὸν ρωτᾶνε πῶς εἶναι ἐμφανισιακῶς μιὰ κοπέλλα ποὺ τὸν ἐντυπωσίασε νωρίτερα. Παίρνει ἕνα ὀνειροπόλο ἐρωτευμένο ὕφος καὶ τοὺς λέει "πῶς εἶναι ὅταν ἔχης ἕνα φρεσκοπλυμένο ἀσιδέρωτο ροῦχο ποὺ μόλις βγῆκε ἀπ' τὸ στεγνωτήριο.... καὶ θέλεις νὰ χώσης μέσα τὴ μούρη σου καὶ νὰ μυρίζης, νὰ μυρίζης;... σνούρφ-σνούρφ!... ἔτσι εἶναι!" Ἂχ τέλειο! Ὅσοι τὸ εἴδατε καταλαβαίνετε τί ἐννοῶ, ἔπεσα ἀπ' τὴν τσιέρα ποὺ τὰ γέλια! Γιὰ μένα δεῖγμα τοῦ πῶς μπορεῖ νὰ βγάλη γέλιο μιὰ σειρὰ δραματική, τὴ στιγμὴ ποὺ ἄλλες κωμικὲς προσπαθοῦν μάταια νὰ σὲ κάνουν νὰ γελάσης μιὰ φορά. Ἂν καὶ μοῦ ἀρέσουν καὶ οἱ βαδύγδουπες μελοδραματικὲς ἐκδηλώσεις ἀγάπης περασμένων ἐποχῶν, πόσο πολὺ ταιριάζει στὴ συγκεκριμένη σειρὰ αὐτὴ ἡ σημερινὴ "χύμα" γλῶσσα!
.
ΤΕΤΑΡΤΗ Τὸ Κλειδὶ τοῦ Παραδείσου (22:00, ΑΝΤ-1)
..
Ἡ σειρὰ μυστηρίου μὲ ἄρωμα ἀνατολῆς, κωδικοποιημένους παπύρους μὲ ἱερογλυφικά, χρυσοποίκιλτα κλειδιὰ ὑπόγειων θυρίδων, ποὺ ὅμως λαμβάνει χώραν στὸ σήμερα. Εἶναι μιὰ σειρὰ προφανῶς ἀκριβή, μὲ πολλὰ καὶ φρέσκα γυρίσματα σὲ ἐξωτερικοὺς χώρους, καφετέριες στὸ Μεταξουργεῖο, Πανεπιστήμια, φοιτητικὲς γκαρσονιέρες σὲ ταράτσες, ἀληθινὰ ἑστιατόρια. Πολὺ σημαντικὸ γιὰ μένα, ἔχω μπουχτήσει μὲ σειρὲς γυρισμένες ἐξ ὁλοκλήρου σὲ φτηνο-στούντιο, μὲ τοὺς "τοίχους" νὰ κουνιόνται κἄθε φορὰ ποὺ ὁ ἀστυνόμος Θεοχάρης βαρᾶ τὴν πόρτα ἔξαλος μετὰ ἀπὸ ἕναν ἀκόμη μονόλογο στὸν καθρέφτη! (those were the days!) Ἐπίσης ἡ ἱστορία δὲν μοῦ θυμίζει ἀπολύτως τίποτα, εἶναι πρωτότυπη, πρᾶγμα σημαντικότατο. Οἱ ἠθοποιοὶ εἶναι πολὺ καλοί, νέοι, ἡ Μακρυπούλια ἔχει κάνει ἀπίστευτη πρόοδο ἀπὸ τὴν ἐποχὴ στὴν ἀρχὴ τῶν '90ς ποὺ ἔπαιζε σὲ ἐκεῖνο τὸ ἀλήστου μνήμης σήριαλ τοῦ Μαστοράκη μὲ τὸ γέλιο-κονσέρβα ποὺ προσπαθοῦσε εἰς μάτην νὰ μιμηθῆ τὸν "Πρίγκηπα τοῦ Μπέλ-Αἴρ", ὁ Τότσικας εἶναι πάρα πολὺ καλός, ἂν κὶ ὁ ρόλος του εἶναι πανεύκολος πρὸς τὸ παρόν, δὲν μοιάζει καθόλου μὲ τὸν "Ἄρη" στὸ Μαζί σου, παρόλο ποὺ παίζει πάλι ἕναν δύσκολο ἐπαναστατημένο νέο ποὺ δὲν ξέρει τί τοῦ φταίει. Καὶ δὲν τὸ παίζει ὡραῖος, ὅπως ὁ Τσιμιτσέλης, παρόλο ποὺ τοῦ "ρίχνει στ' αὐτιά" σὲ ὅλα!

Αὐτὸ ποὺ ἐγὼ θέλω νὰ δῶ εἶναι τὴν πλοκὴ νὰ προχωρᾶ λίγο πιὸ γρήγορα. Στὸ πρῶτο ἐπεισόδιο ἡ δράση ἦταν ἰλιγγιώδης, στὰ ἑπόμενα δύο δὲν ἔγινε οὐσιαστικὰ τίποτα, ἀρχίσαμε νὰ γνωρίζουμε τοὺς χαρακτῆρες λίγο καλύτερα. Κὶ ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαφανιστῆ ἀπὸ τὸ κὰστ ἡ παγοκολῶνα κόρη τοῦ πρύτανη ποὺ ἔχει καὶ τὸ θράσσος νὰ τὴν πέση στὸν Παπαδόπουλο. Πραγματικὰ ἔχω νὰ δῶ τέτοια ψυχρή, ἄθλια, ἄσχημη ἠθοποιὸ ἀπὸ τὴ "Ντορίτα" στὸ Ντόλτσε Βίτα (μὴ σοῦ πῶ πὼς ἒν ἡ ἴδια!), ἀλλὰ αὐτὴ τὸ παίζει καὶ μοιραία κλασικὴ γκόμενα, κἄτι σἂν καλαμαροῦ Ἰζαμπέλλα Ροσσελίνι. Κούνια ποὺ σὲ κούναγε μωρή....
Δὲν γράφω κἄτι ἄλλο γιατὶ δὲν ἔγινε κἄτι ἄλλο. Ὁ πρύτανης πέθανε, ἄφησε στὸν βοηθό του καθηγητὴ ἕνα μήνυμα μὲ ἱερογλυφικὰ τὰ ὁποῖα μόνο ἡ Μακρυπούλια μπορεῖ νὰ ἀποκρυπτογραφίση (?) καὶ οἱ "κακοί" θέλουν νὰ τὸν καταστρέψουν χρεώνοντάς του σχέση μαζί της (εἶναι φοιτήτριά του). Αὐτὴ πάλι ἔχει ἀρχίσει νὰ δημιουργεῖ μιὰ σχέση μὲ τὸ συμφοιτητή της Ἀποστόλη, ἔχει κὶ ἕνα ἐξώγαμο, θὰ δοῦμε ποῦ θὰ τὸ ὁδηγήση ὅλο αὐτὸ ἡ σειρά.
.
ΠΕΜΠΤΗ Τὰ Ματωμένα Χώματα (22:30, Alpha)
...
Ἤδη τὸ κανάλι ἄλλαξε μέρα καὶ ὥρα τὴν συγκεκριμένη σειρά, μετὰ ἀπὸ δύο μόλις ἐπεισόδια ποὺ ἐπροβάλετουν Παρασκευή. Τί μπορεῖ νὰ σημαίνει αὐτό; Ἒ ἂν δὲν πηγαίνει καλὰ στὰ "νούμερα" θὰ ἀπογοητευθῶ πλήρως γιὰ τοὺς νεο-ἕλληνες καὶ τὶς προτιμήσεις τους! Δὲν μπορεῖ νὰ βλέπετε "LAPD" καὶ "Λάκη τὸν Γλυκούλη" βρέ, καὶ νὰ μὴν βλέπετε αὐτὸ τὸ εἰκαστικὸ ἀριστούργημα! Τὸ παραλληλίζω μὲ κἄτι χιλιάδες τσακλοκούδουνα στὶς παραλίες πρὶν λίγα χρόνια ποὺ διαβάζαν μανιωδῶς "ὁ Ἰούδας Φιλοῦσε Ὑπέροχα" κὶ ὅμως ποτὲ δὲν θὰ ἐνδιαφερθοῦν νὰ μάθουν τί εἶναι ὁ Σολζενίτσιν. Φυσικὰ κὶ εἶναι πιὸ εὔκολος ὁ Ἰούδας (καὶ ὡς σήριαλ ἦταν!), πιὸ "εὔπεπτος", ἐνῶ ὁ "Τὸ Ἀρχιπέλαγος" χρειάζεται ἀφοσίωση καὶ κόπο, ἂν ὅμως δὲν μποροῦμε νὰ διαβάσουμε ἕνα ποιοτικὸ κλασικὸ βιβλίο καὶ οὔτε κἂν μποροῦμε νὰ τὸ παρακολουθήσουμε "μασημένο" στὴν τηλεόραση, ἒ αὐτὸ πρέπει νὰ μᾶς ἀνησυχήσει πιστεύω!
προσχέδια τῶν κοστουμιῶν τῆς σειρᾶς
Ἡ σειρὰ εἶναι ὅ,τι πιὸ τέλειο ἔχω δεῖ τὰ τελευταῖα χρόνια, τὰ σκηνικά (καὶ ἀληθινὰ καὶ ψηφιακά) εἶναι ἄνευ συναγωνισμοῦ, ἡ πλοκὴ δὲν ἐπιβεβαίωσε τοὺς φόβους μου καὶ προχωρᾶ γρήγορα, οἱ χαρακτῆρες δὲν εἶναι πολλοὶ καὶ μπλεγμένοι ὅπως σὲ ἄλλα ἔργα ἐποχῆς ποὺ δὲν ξεχωρίζεις ποιὸς εἶναι ποιός. Κορυφαία ὅλων φυσικὰ ἡ κα. Ἄννα Συνοδινοῦ σὲ μικρὸ ρόλο, ἀλλὰ δὲν θὰ σχολιάσω κἂν τὸ μαγευτικὸ παίξιμό της γιατὶ εἶμαι πολὺ λίγος καὶ γιατὶ μετὰ θὰ ἀναγκαστῶ νὰ μιλήσω καὶ γιὰ τοὺς ἄλλους ἠθοποιοὺς καὶ δὲν θὰ τὸ ἤθελα, τόσο συντριπτικὴ θὰ ἦταν γιὰ τὸν ὁποιονδήποτε ἄλλον ἡ σύγκριση μαζί της.... Νὰ πῶ μόνο πόσο μοῦ ἀρέσει ἡ Δήμητρα Ματσοῦκα καὶ ἐδῶ, τὴν ὁποία λατρεύω καὶ παρακολουθῶ ἀπὸ τὸν "Δούρειο Ἵππο". Ναί, εἶναι ἀπὸ κεῖνες τὶς λίγες "ἐξαιρέσεις" μου.
Δὲν ἔχω τὶ ἄλλο νὰ πῶ, δεῖτε τό. Δεῖτε το! Κὶ ἂν χάσατε τὰ πρῶτα, βρεῖτε τὰ στὸ ἴντερνετ, πᾶρτε τὸ βιβλίο, κάντε κἄτι! Δὲν εἶναι Παρασκευὲς πιὰ ποὺ ὁ κόσμος βγαίνει, ὁπότε δὲν ἔχετε δικαιολογία!
ἐκπληκτικὴ ἡ χρήση τοῦ τεράστιου green screen καὶ τῆς τεχνολογίας VFX γιὰ τὴν εἰκονικὴ δημιουργία τῆς ἀξέχαστης τραγικῆς προκυμαίας τῆς Σμύρνης
Ἀπολογοῦμαι ἂν σᾶς κούρασα, πέντε μέρες γράφω-σβήνω γι' αὐτὸ τὸ πόστ καὶ δὲν ἀπαιτῶ φυσικὰ νὰ τὸ διαβάση κἄποιος ὁλόκληρο ἢ ὅλο μὲ τὴ μία! Ἐπίσης ἀγνοῆστε κἄποιες "κακίες", δὲν μπορῶ νὰ συγκρατηθῶ.... Ἄλλο τηλεοπτικὸ πὸστ δὲν πρόκειται νὰ ἀναρτήσω, ἔχουμε πιὰ μπεῖ γιὰ τὰ καλὰ στὸ Φθινόπωρο καὶ δὲν μπορῶ νὰ ἐπηρρεάσω κἄποιον νὰ δῆ κἄτι ποὺ ἤδη δὲν βλέπει. Κὶ ἂν ἔγραψα τόσο ἀναλυτικὰ τὴ γνώμη μου γιὰ τὸ τί μοῦ ἀρέσει καὶ τί δὲν μοῦ ἄρεσε ὣς τώρα, εἶναι γιατὶ πιστεύω πὼς λέει πολλὰ γιὰ μένα. Ὅπως μαθαίνεις πράγματα γιὰ κἄποιον ἂν ρίξης μιὰ ματιὰ στὴν βιβλιοθήκη ἢ τὴ δισκοθήκη του, ἔτσι νοιώθω πὼς δίνω σημαντικὲς πληροφορίες γιὰ μένα. (who cares, θὰ μοῦ πῆς;...) Πεῖτε μου κὶ ἐσεῖς γνῶμες καὶ τί παρακολουθεῖτε, ἐγὼ θέλω νὰ μάθω γιὰ σᾶς! Καλὸ Σαββατοκυρίακο!
..


























