Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2008

νέα σήριαλς: οἱ δεύτερες ἐντυπώσεις

.
Γειὰ καὶ χαρὰ σὲ ὅλους! Ἀφοῦ θεωρῶ τὴν τηλεόραση κἄτι σημαντικὸ καὶ τὴν παρακολουθῶ μὲ μανία, ἀφοῦ πολλὲς φορὲς βιάζομαι καὶ κρίνω ἐπιπόλαια κἄποια πράγματα, κὶ ἀφοῦ ἡ προηγούμενη τηλεοπτική μου ἀνάρτηση ἦταν τόσο ἐπιτυχημένη (20 σχόλια!), ἐπανέρχομαι δύο ἑβδομάδες μετὰ καὶ ξανασχολιάζω πάνω στὰ σήριαλς ποὺ παρακολουθῶ. Ἔχω πιὰ δεῖ 3-4 ἐπεισόδια ἀπὸ τὸ καθένα, ὁπότε δὲν γράφω πρῶτες ἐντυπώσεις ἀλλὰ τὴν πραγματική μου ἄποψη. Ἡ διαφορὰ εἶναι ἡ ἑξῆς: δύο σειρές (τὸ "Γ4" καὶ τὸ "Βέτα Queen") ἔπαψα νὰ τὰ παρακολουθῶ, ἦταν κὶ ἡ ὥρα προβολῆς τους δύσκολη γιὰ μένα, ἐνῶ θὰ γράψω γιὰ ἕνα ἄλλο ποὺ μὲ τράβηξε μετὰ τὴν πρεμιέρα, τὸ "Ἔχω ἕνα Μυστικό". Πᾶμε;
..
.
ΔΕΥΤΕΡΑ & ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Ἡ Πολυκατοικία (21:00, ΑΝΤ-1)
...
Οἰ ἐντυπώσεις μου δὲν ἄλλαξαν πολύ, συνεχίζω νὰ πιστεύω πὼς τὸ βλέπω καὶ μοῦ ἀρέσει ἐπειδὴ τὸ βλέπουν κὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι ποὺ ξέρω, ἐπειδὴ θεωρεῖται ἐπιτυχημένο. Τελικὰ ἔχει τόση σημασία αὐτό; Κὶ ἄλλα σήριαλς παλιότερα ἦσαν καὶ περισσότερο ἐπιτυχημένα κὶ ἐμένα δὲν μοῦ ἄρεσαν καὶ δὲν τὰ ἔβλεπα, μὲ κορυφαῖο παράδειγμα τὸ "Καὶ οἱ Παντρεμένοι ἔχουν Ψυχή".
Ὡς ὑπόθεση δὲν μοῦ λέει καὶ τόσα πολλὰ τὸ συγκεκριμένο, κἄτι ἄνθρωποι - ὅλοι ἐπιεικῶς ἠλίθιοι καὶ ρηχοί - ποὺ δὲν χωνεύει ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, ζοῦν σὲ μιὰ πολυκατοικία. Αὐτό. Οἱ διάλογοι εἶναι καλοί, οἱ ἑρμηνεῖες πάρα πολὺ καλές, εἰδικὰ τῶν βετεράνων Βούρτση, Χαϊκάλη κλπ, ἀναρωτιέμαι λοιπὸν κατὰ πόσον οἱ ἠθοποιοὶ μποροῦν νὰ φτιάξουν ἕνα σήριαλ ἢ ὄχι. Δὲν ξέρω ἂν θὰ τὸ ἔβλεπα ἂν ἔπαιζαν ἠθοποιοὶ ποὺ δὲν ταιριάζουν τόσο μὲ τοὺς ρόλους, καὶ μάλιστα καθῶς τὸ ἔχουν βάλει δύο φορὲς τὴν ἑβδομάδα. (Τί σημαίνει αὐτὸ ἄραγε; Θὰ τελειώση νωρίτερα ἀπὸ τὰ ὑπόλοιπα ἢ θὰ ἔχη τὰ διπλᾶ ἐπεισόδια; Χμμ....)
Οἱ ἱστορίες ποὺ περιγράφει δὲν εἶναι τραβηγμένες ἀπ' τὰ μαλλιά (αὐτὸ θὰ τὸ ἄντεχα) εἶναι ἴσως τὸ ἀκόμη χειρότερο, ἀφελεῖς καὶ ἄκυρες. Μὰ ὑπάρχουν κοπέλλες στὶς μέρες μας ποὺ παρατᾶνε τὸ μωρό τους στὰ σκαλιὰ μιᾶς πολυκατοικίας, μέρα-μεσημέρι, στὴν Ἀθήνα τοῦ 2009 σχεδόν, ἐπειδὴ φοβοῦνται τὴν κατακραυγὴ τῆς "κακούργας κοινωνίας"; Ἢ μήπως ὑπάρχουν τέτοιοι ἄνθρωποι, ποὺ ἀντὶ νὰ καλέσουν ἀμέσως τὴν ἀστυνομία "ἀποφασίζουν" νὰ κρατήσουν οἱ ἴδιοι τὸ βρέφος καὶ νὰ τὸ υἱοθετήσουν - ἀπὸ τὴν ἀνέραστη γεροντοκόρη, τὴν στριμένη κωλόγρια καὶ τὴ στρουμπουλὴ κα. διαχειριστοῦ ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ φέρη ζάφτι τὰ δικά της μούλικα, ὣς τὸ γκέϋ ζευγάρι (προφανῶς "ξεσηκωμένο" αὐτούσιο ἀπὸ τὸ αὐθεντικὸ ἱσπανικὸ σήριαλ τὸ συγκεκριμένο, ἂν τζαὶ οὔτε στὴν Βαρκελώνη δὲν συμβαίνουν τέτοια!) Ὅλες οἱ καταστάσεις καὶ κυρίως ἡ διακόσμηση τῶν διαμερισμάτων εἶναι ἄκρως ἱσπανικές - ἔχω ζήσει λίγο στὴ Βαλένθια καὶ τὰ θυμᾶμαι - καὶ δὲν ἔχουν καμμιά σχέση μὲ Ἑλλάδα (ὑπάρχουσιν στὴν Ἀθήνα πράσινοι τοῖχοι καὶ κόκκινα πλακάκια, ἢ θυρωροὶ στὶς πολυκατοικίες τὴ σήμερον ἡμέρα;) κὶ αὐτὸ ἔρχεται σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τοὺς χαρακτῆρες καὶ κυρίως τοὺς διαλόγους ποὺ εἶναι ἄκρως ἑλληνικοί. Ἔπρεπε νὰ τὰ ἔχουν "δέσει" λίγο καλύτερα τὰ συγκεκριμένα στοιχεῖα. Ἄσε τὰ προβλήματα τοῦ σπηκάζ! (ἔτσι δὲν λέγεται ὅταν βάζουν τὸν ἠθοποιὸ νὰ ἐπαναλάβη τὶς ἀτάκες του ἀργότερα σὲ στούντιο ἠχογραφήσεων, γιὰ νὰ καλύψη λάθη τῶν γυρισμάτων;) Ἄλλα λένε οἱ χαρακτῆρες, ὁ Τισμιτσέλης εἰδικά (τυχαῖον;), κὶ ἄλλα λόγια βγαίνουν ἀπ' τὰ χείλη τους! Ἔλεος! Μεγάλος ἐρασιτεχνισμὸς γιὰ κοτζαμὰν Μέγκα....
Μοῦ ἄρεσε πάντως τὸ θέμα γιὰ τὸ "ζωτικὸ χῶρο" ποὺ χρειαζόταν ὁ Τσιμιτσέλης ἀπὸ τὴν κρυόμπλαστρη γυναίκα του, γιὰ νὰ παίζη playstation μὲ τὸν μικρὸ παχουλὸ τῶν ἀπὸ κάτω. Γέλασα καὶ μὲ τὴν περιγραφή-δικαιολογία τοῦ Ἀσημακόπουλου γιὰ νὰ ἐξηγήση τὸ γιατὶ κρατοῦσε σὲ φωτογραφία τὸ μωρό, ὅπου προσπαθοῦσε νὰ πείση τοὺς ἀστυνομικοὺς πὼς ἡ φωτό εἶναι ὁ ἴδιος σὲ δύο διαφορετικὲς στιγμές, παράλληλη πραγματικότητα κλπ. Ἐξωφρενικό!
.

ΔΕΥΤΕΡΑ Ἔχω ἕνα Μυστικό (22:00, Alpha)

"Κὶ ἕνα φινάλε, νὰ σοῦ σχίζει τὴν καρδιά"....
Τὶ νὰ πρωτο-γράψω γιὰ τὸ συγκεκριμένο πολυδιαφημησμένο σήριαλ, τὴν φετινὴ "ναυαρχίδα" τοῦ Ἄλφα; Ἔχουν ἀκουστεῖ καὶ γραφεῖ τόσα πολλά, ποὺ τί νὰ προσθέσω ἐγώ; Πολλά, εἶναι ἡ ἀπάντηση!
Ὁμολογῶ πὼς τὸ πρῶτο ἐπεισόδιο δὲν τὸ εἶδα καλά, μόνο σὲ ζάπινγκ, ἤμουν ἐπηρρεασμένος ἀπὸ τὰ ἀρνητικὰ τῶν κουτσομπολίστικων ἐκπομπῶν ὁ βλάκας. Εἶδα ὅμως τὰ δύο ἑπόμενα κὶ ἕνα ἔχω νὰ πῶ: εἶναι μιὰ ἐκπληκτικὴ δουλειά! Κὶ ἄλλο ἕνα: ἡ Παπουτσάκη εἶναι πάρα πολὺ καλὴ στὸ ρόλο της! Ὅποιος δὲν συμφωνεῖ ἢ εἶναι προκατειλημμένος ἢ δὲν τὴν ἔχει δεῖ στὴν σειρά, ἢ εἶναι ἠλίθιος. ΟΚ, δὲν εἶναι ἡ Καρυοφυλλιὰ Καραμπέτη ποὺ εἶχε ὑποδυθεῖ τὴν παλιὰ μυθικὴ δολοφονημένη ἠθοποιὸ τοὺ θεάτρου μας Ἑλένη Παπαδάκη πρὶν λίγα χρόνια στὸ ἐκπληκτικὸ σήριαλ "Ἀσθενεῖς καὶ Ὁδοιπόροι" τῆς ΕΡΤ, ἀλλὰ κὶ ἡ Βουγιουκλάκη δὲν εἶναι Παπαδάκη! Ἔ, δὲν χρειάζεται καὶ καμμιὰ σαιξπηρικὴ ἠθοποιὸς γιὰ νὰ τὴν παίξη, ἁπλᾶ νὰ τῆς μοιάζη λίγο. Ἐκεῖ ἐξάλλου βασίστηκαν κὶ ὅλοι οἱ ἐπικριτές της, πὼς ἡ Κατερίνα δὲν μοιάζει στὴν Ἐθνική μας Στάρ. (Λές κὶ ὅταν ἡ ἴδια ἡ Βουγιούκλω ἔπαιζε στὸ θέατρο τὴν "Ἐβίτα" τοῦ Οὐέμπερ ἢ τὴν 16χρονη δόκιμη μοναχὴ Μαρία στὴ "Μελωδία τῆς Εὐτυχίας", ἔμοιαζε!)
.

.
Ἕνα ἀρνητικὸ ἔχω νὰ παρατηρήσω στὴ σειρά: τὴν ἀλλαγὴ τῶν ὀνομάτων, γιὰ λόγο ποὺ πραγματικὰ ἀδυνατῶ νὰ καταλάβω. Ἀφοῦ ὄχι μόνο ξέρουμε ποιὰ εἶναι ἡ Ἀλίκη ἀλλὰ ἡ σειρὰ εἶναι διασκευὴ τοῦ ὁμώνυμου βιβλίου τοῦ γιοῦ τῆς Ἀλίκης, μὲ μιὰ φωτογραφία της νά στὸ ἐξώφυλλο! Πρὸς τί ἡ ἀλλαγή; Πρὸς τί τὸ φαρδύ-πλατὺ "ἡ ὅποια ὁμοιότης μὲ πρόσωπα πραγματικά εἶναι ἐντελῶς συμπτωματική" ἀμέσως μετὰ τὰ ἐπεισόδια; Πλάκα μᾶς κάνετε; Μόνο συμπτωματικὴ δὲν εἶναι! Μὰ νὰ μεταφέρετε τὸ βιβλίο τοῦ Γιάννη Παπαμιχαὴλ στὴν τηλεόραση καὶ τὸν πατέρα του νὰ τὸν βαφτίζετε Παπαεμμανουήλ;! Ἔλεος.... Τὴν πρώτη φορὰ ποὺ ἄκουσα τὴ μικρὴ ἐκκολαπτόμενη ἠθοποιὸ νὰ λέη "ὀνομάζομαι Ἀλίκη Βασιλάκη" λαλώ κἄποιο λάθος θἄγινε, ἢ μήπως ἔτσι ἦταν τὸ πραγματικό της ἐπίθετο, μπράβο τους! Ποῦ νὰ φανταστῶ.... "Νά τὸ Ἀλικάκι, ἡ μικρὴ κόρη τῆς Νίκης" λέει κἄπου ἀλλοῦ μιὰ γειτόνισσα, κὶ ἂς θυμόμαστε ὅλοι τὴν τραγικὴ μάνα κυρία Ἔμμη στὴν κηδεία πρὶν 12 χρόνια. Πραγματικὰ μὲ ξένισε αὐτό, μὲ ἔκανε νὰ σκεφτῶ μήπως τὸ κανάλι δὲν πῆρε τὰ πλήρη δικαιώματα ἀπὸ τὸν συγγραφέα, γι' αὐτὸ καὶ ἀναγκάστηκε νὰ ἀλλάξη λίγο τὰ γεγονότα. Ἢ μήπως φοβοῦνται τυχὸν μηνύσεις ἀργότερα (ψιθυρίζεται πὼς θὰ παρουσιαστῆ πολὺ ἄσχημα ἡ σχέση της μὲ τὸν Κωνσταντῖνο καὶ τὸ πῶς τοὺς χώρισε ἡ Βασίλισσα Φρειδερίκη) Τέλος, ἂν πιστέψουμε τὰ πρῶτα ἐπεισόδια, ἀπορῶ πῶς εἶχε τέτοια ἀγάπη ἡ Ἀλίκη μὲ τὴ μάνα της, τὴν κυρία Ἔμμη (κὶ ὄχι Νίκη). Καλὲ αὐτὴ παρουσιάζεται σἂν μιὰ στίγγλα! Βρισίματα, ξύλο, τιμωρίες, μείωση! Οὔτε ἡ κακιὰ μητρυιὰ τῆς Κάντυ-Κάντυ δὲν ἦταν τέτοιο τέρας! Κὶ ἡ Ἀλίκη ἀπ' ὅσο ξέρουμε δὲν συγχωροῦσε!
.

..
Στὴν τελική, ὁμολογῶ πὼς ἡ σειρὰ εἶναι τόσο ὄμορφη, τόσο καλογυρισμένη (Ρέϊνα Ἐσκενάζυ), μὲ τέτοια ἀτμόσφαιρα ἐποχῆς καὶ κοστούμια, ποὺ ἔπιασα κἄποια στιγμὴ τὸν ἑαυτό μου νὰ σκέπτεται: τί σημασία ἔχει ἂν τὰ γεγονότα εἶναι ἀκριβῆ, ἂν εἶναι κἂν ἡ ζωὴ τῆς Ἀλίκης αὐτή; Θὰ τὸ ἔβλεπα κὶ ἂς ἦταν μιὰ ἁπλῆ ἱστορία, ἕνα ψεύτικο σενάριο. Μὲ ἑλκύει, πῶς ἀλλιῶς νὰ τὸ πῶ; Κἄποιες στιγμὲς μάλιστα πραγματικὰ συγκινήθηκα, ἐκεῖ ποὺ ὅλοι μαζὶ τραγουδοῦσαν τὸ "σοῦ σφυρίζω" - ἦταν τὸ ἀγαπημένο τραγούδι τοῦ πάππου μου - ἄρχισα νὰ τὸ τραγουδῶ μαζί τους βουρκωμένος (άφοῦ εἶμαι βλαμμένος, δὲν τὸ 'χετε καταλάβει ἀκόμη;!) κὶ εἰδικὰ ἐκεῖ ποὺ εἶχε πάει νὰ πάρει τηλέφωνο στὸ Βασιλικὸ Θέατρο καὶ μιλοῦσε ἀπὸ τὸ μπακκάλικο! Θὰ μοῦ πῆς, τί σὲ συγκίνησε σ' αὐτό; Κὶ ὅμως, παρ' ὅλο ποὺ μόλις πέρασα τὰ 30, μεγάλωσα σὲ προσφυγικὸ καταυλισμὸ στὴν Κύπρο καὶ θυμήθηκα πολὺ μικρός, τέλη δεκαετίας τοῦ '70, ποὺ κὶ ἐμεῖς δὲν εἴχαμε ἀκόμη τηλέφωνα στὰ σπίτια καὶ φώναζαν τὴ μάνα μου νἄρθη στὸ μπακκάλικο τῆς γωνίας νὰ πιάση τὸ τηλέφωνο ποὺ τὴ ζητοῦσαν. Θυμᾶμαι πῶς κάναμε τὸν πρῶτο καιρὸ ὅταν μᾶς πρῶτο-ἔβαλαν, μαζευόμασταν ὅλοι γύρῳ του ἅμα μᾶς καλοῦσε κανεὶς καὶ κάναμε σἂν χαζοί! "θῶρε μωρέ, μὰ θῶρε, φακκᾶ (χτυπᾶ) τὸ τηλέφωνο!" λέγαμε ὅλο χαρά καὶ θαυμασμό (ἐγὼ τὸ φοβόμουν καὶ λίγο!) Ἄχ, γι' αὐτὸ μοῦ ἀρέσουν οἱ σειρὲς ἐποχῆς!
Ἡ Παπουτσάκη, τέλος, εἶναι μιὰ χαρὰ ὡς Ἀλίκη. Δὲν ξέρω ποιὰ ἄλλη νέα ἠθοποιὸς θὰ μποροῦσε νὰ τὴν ὑποδυθῆ καλύτερα. Οὔτε μανιερισμοὺς βρῆκα, οὔτε ἀνόητες μιμήσεις, ἐμένα μὲ ἔπεισε πρὸς τὸ παρὸν ὡς νεαρὰ ἐνζενὺ τῶν fifties. Ἡ σκηνή της μάλιστα στὶς ἀκροάσεις γιὰ τὴ Σχολὴ τοῦ Ἐθνικοῦ ἦταν δεῖγμα μεγάλης τέχνης. Δὲν τὴν εἶχα ἱκανή! Πολὺ μεγάλη ἠθοποιὸς ἐδῶ, καθῶς δημιούργησε πειστικότατα μιὰ νεαρὴ φιλόδοξη κοπελλίτσα γιὰ πρώτη φορὰ πάνω στὴ σκηνή, γεμάτη τράκ, νὰ δίνη ἐξετάσεις ἑρμηνεύοντας χωρὶς παύση τρεῖς μονολόγους ἀπὸ τὸ κλασικὸ ρεπερτόριο ἐνῶ ἀνάμεσά τους νὰ ξαναγίνεται ἡ ἔντρομη "Ἀλίκη" ποὺ βλέπει τοὺς καθηγητὲς νὰ μὴν μένουν ἱκανοποιημένοι. Ὁ μονόλογος τῆς κυρά-Φροσύνης, ἕνα κομμάτι ἀπὸ τὸ Κατηχητικό καὶ κυρίως ἡ Βιόλα ἀπὸ τὴν "Δωδεκάτη Νύχτα" τοῦ Σαίξπηρ, ἦταν πάρα πολὺ καλὲς στιγμές, καὶ μάλιστα ἀποδοσμένοι στὴν καθαρεύουσα τῆς ἐποχῆς. Πολὺ προσεγμένο τὸ σήριαλ ἐδῶ. Ἀνυπομονῶ νὰ τὴν δῶ νὰ ἑρμηνεύη κὶ ἄλλους μεγάλους ρόλους, ὅπως καὶ τὸν Μπουρδούμη/Παπαμιχαὴλ ὁ ὁποῖος ἦταν ἐκπληκτικὸς σὲ ἕναν μονόλογο τοῦ Ὀδυσσέα ποὺ ἑρμήνευσε στὶς πρόβες (ἀπὸ ποιὸ θεατρικὸ εἶν' αὐτὸ δὲν ξέρω....)

Συνεχίστε ἔτσι!

.

ΤΡΙΤΗ Λίτσα.com (22:00, ANT-1)
.
Ἐδῶ τὰ πράγματα δὲν εἶναι οὔτε τόσο πλουσιοπάροχα οὔτε πολυσυζητημένα, μὰ πρόκειται γιὰ ἕνα σήριαλ ποὺ μὲ κέρδισε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ καὶ συνεχίζει νὰ μοῦ ἀρέση! Εἶναι καὶ ἡ ὥρα καταλληλότατη. Ἐκπλήσσομαι γιὰ τὴν τόσο συμπαθητικὴ σκηνοθεσία τῆς Ὄλγας Μαλέα. Ὅλες οἱ ταινίες της γιὰ τὸ σινεμὰ μοῦ εἶχαν προκαλέσει ἀπέχθεια μὲ τὰ σιχαμερὰ καὶ ἀρρωστημένα θέματά τους - Ὀργασμὸς τῆς Ἀγελάδας, Ἡ Διακριτικὴ Γοητεία τῶν Ἀρσενικῶν (μὲ τὴ Δραγούμη νὰ αὐτοϊκανοποιεῖται στὴ μπανιέρα, εἶχαμε πάει οἱ ἄσχετοι νὰ τὸ δοῦμε οἰκογενειακῶς στὸ σινεμὰ καὶ παρ' ὀλίγον ἡ μάνα μου νὰ πάθη ἔμφραγμα - ἄααχ!) Ριζότο, ἐνῶ ἔπρεπε νὰ τὴν εἶχαν κλείσει μέσα γιὰ τὸ Λουκουμάδες μὲ Μέλι, μιὰ ὠδὴ στὴν παιδεραστία. Πῶς ἀσχολήθηκε μὲ ἕνα τέτοιο γλυκὸ καὶ ἀθῶο σενάριο, ἀπορῶ!
Γιὰ μένα τὸ σημαντικότερο εἶναι ποὺ βλέπω ἐκ τῶν ἔσω τὴν ψυχολογία τῶν γυναικῶν, τῶν κανονικῶν κὶ ὄχι κἄτι ἄκυρων καὶ ψεύτικων χαρακτήρων τοῦ στὺλ Μαρία Σολωμοῦ στοὺς Singles ἢ τὸ Μητσάκι στὰ Ὑπέροχα Πλάσματα, ποὺ ἤθελα νὰ μουντάρω τὴν ὀθόνη! Τὴ Λίτσα τὴν ἀναγνωρίζω γαμώτη μου, εἶναι ἡ φίλη μου, ἡ ἀδελφή μου, ἡ συνάδελφος. Πιστή, ἀνασφαλής, ἀφελής, μπερδεμένη, ἀτζούμπαλη, κυρίως "ἀνήκει" κἄπου, δὲν εἶναι μόνο ἡ γκόμενα ἢ ἡ καριερρίστα, ἔχει σπίτι, γονεῖς, ἔφηβο ἀδελφό, μπλόγκ, προβλήματα ἀληθινὰ κὶ ὄχι πελλάρες τοῦ στὺλ "ὁ ἄντρας μου θέλει νὰ τὸν συνοδεύσω σ' ἕνα ἑπταήμερο business trip στὸ Παρίσι ἀλλὰ ἐγὼ δὲν θέλω ν' ἀφήσω τὸ ἐξοχικό μου ἀρχοντικὸ στὴ Σῦρο γιατὶ μὲ περιμένει ὁ εἰκοσάρης γκόμενος ποὺ μὲ κυνηγᾶ καὶ μὲ φωτογραφίζει καὶ θέλει νὰ κοιμηθοῦμε σὲ μιὰ παραλία ἐρημικὴ ὅπου ἡ αὐτοσχέδιος σκηνή του á la ΄Τσάι στὴ Σαχάρα΄ πιάνει φωτιὰ κὶ ὁ κολλητὸς του ποὺ τα'χει κρυφὰ μὲ τὴν κόρη μου τυφλώνεται ἀπὸ τὴν ἔκρηξη". Ἐδῶ βλέπω τὴν πραγματικὴ μέση Ἑλληνίδα, μὲ τὸν φίλο της νὰ τὴν ἀπατᾶ, ἐκείνη ὡς γνήσιο θῦμα νὰ ἀκούη τὴ μάνα της ποὺ τὴν προτρέπει νὰ μείνη μαζί του, τυφλὴ στὸ καλὸ παιδὶ ποὺ τὴν περιμένει στὴν ἄλλη γωνία. Τὴν κοπέλλα ποὺ μένει μὲ τοὺς δικούς της, σ' ἕνα φτωχικὸ διαμερισματάκι, μὲ τὴν μάνα της νὰ μαγειρεύη ἀρακᾶ σὲ μιὰ κουζινίτσα μὲ ντουλάπια λαδομπογιατισμένα καὶ παλιὰ βούρνα μαρμάρινη ραγισμένη, κὶ ὄχι λές καὶ εἴμαστε στὴν Ἔκθεση τῆς Venetta Cuzzina! Βλέποντας συμπάσχω, δὲν σιχτιρίζω ἀπὸ ζήλεια! Οὔτε ἀναρωτιέμαι "μὰ ποῦ συμβαίνουν αὐτὰ τὰ πράγματα; Σὲ ποιὰ χώρα ζοῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι;"!
.


ΤΡΙΤΗ Τὰ Ἄγρια Παιδιά (23:00, Mega)

Εἶχα διακρίνει ἀπὸ τὸ πρῶτο ἐπεισόδιο τὴν ποιότητα καὶ τὴ διαφορετικότητα τοῦ συγκεκριμένου σήριαλ, ὅπως καὶ τὸ ὅτι μᾶλλον θὰ ἐπρόκειτο γιὰ αὐτοτελῆ ἐπεισόδια. Ὁπότε δὲν ἐξεπλάγην ποὺ διάβασα στὸ ὑπέροχο σάϊτ τῆς ἐκπομπῆς ποὺ ἔχει φτιάξει τὸ Μέγκα πὼς τὰ κείμενα τοῦ κάθε ἐπεισοδίου εἶναι ἀληθινὲς ἱστορίες ποὺ ἔχουν δημοσιευτεῖ στὸ περιοδικὸ "Παράλλαξη" (πρώτη φορὰ τὸ ἀκούω). Ὑπάρχει μάλιστα καὶ χῶρος στὴν ἱστοσελίδα ὅπου μπορεῖ ὁ καθένας νὰ ἀφήση τὴν δική του προσωπικὴ "ἄγρια" ἱστορία, κὶ ἴσως γυριστῆ! (Τρέχω!)

ὁ Νῖκος καὶ ἡ "φρεσκοπλυμένη" Fly στὸ ἐπεισόδιο τῆς προηγούμενης Τρίτης (σἂν πολὺ δὲν μοιάζουν αὐτοὶ οἱ δύο, τώρα ποὺ τοὺς βλέπω;)
...

Ἀκόμη δὲν ἔχω καταλάβει γιατὶ ἡ σειρὰ λέγεται "Ἄγρια Παιδιά", καλὲ αὐτοὶ εἶναι τρία ἀγγελούδια, ἴσως νὰ ἀναφέρεται στοὺς κατὰ μέρους ἥρωες ποὺ ἐμφανίζονται κάθε Τρίτη. Θεϊκὴ ἡ ἀτάκα τοῦ Νίκου ὅταν οἱ δύο κολλητοί του τὸν ρωτᾶνε πῶς εἶναι ἐμφανισιακῶς μιὰ κοπέλλα ποὺ τὸν ἐντυπωσίασε νωρίτερα. Παίρνει ἕνα ὀνειροπόλο ἐρωτευμένο ὕφος καὶ τοὺς λέει "πῶς εἶναι ὅταν ἔχης ἕνα φρεσκοπλυμένο ἀσιδέρωτο ροῦχο ποὺ μόλις βγῆκε ἀπ' τὸ στεγνωτήριο.... καὶ θέλεις νὰ χώσης μέσα τὴ μούρη σου καὶ νὰ μυρίζης, νὰ μυρίζης;... σνούρφ-σνούρφ!... ἔτσι εἶναι!" Ἂχ τέλειο! Ὅσοι τὸ εἴδατε καταλαβαίνετε τί ἐννοῶ, ἔπεσα ἀπ' τὴν τσιέρα ποὺ τὰ γέλια! Γιὰ μένα δεῖγμα τοῦ πῶς μπορεῖ νὰ βγάλη γέλιο μιὰ σειρὰ δραματική, τὴ στιγμὴ ποὺ ἄλλες κωμικὲς προσπαθοῦν μάταια νὰ σὲ κάνουν νὰ γελάσης μιὰ φορά. Ἂν καὶ μοῦ ἀρέσουν καὶ οἱ βαδύγδουπες μελοδραματικὲς ἐκδηλώσεις ἀγάπης περασμένων ἐποχῶν, πόσο πολὺ ταιριάζει στὴ συγκεκριμένη σειρὰ αὐτὴ ἡ σημερινὴ "χύμα" γλῶσσα!

.


ΤΕΤΑΡΤΗ Τὸ Κλειδὶ τοῦ Παραδείσου (22:00, ΑΝΤ-1)

..

Ἡ σειρὰ μυστηρίου μὲ ἄρωμα ἀνατολῆς, κωδικοποιημένους παπύρους μὲ ἱερογλυφικά, χρυσοποίκιλτα κλειδιὰ ὑπόγειων θυρίδων, ποὺ ὅμως λαμβάνει χώραν στὸ σήμερα. Εἶναι μιὰ σειρὰ προφανῶς ἀκριβή, μὲ πολλὰ καὶ φρέσκα γυρίσματα σὲ ἐξωτερικοὺς χώρους, καφετέριες στὸ Μεταξουργεῖο, Πανεπιστήμια, φοιτητικὲς γκαρσονιέρες σὲ ταράτσες, ἀληθινὰ ἑστιατόρια. Πολὺ σημαντικὸ γιὰ μένα, ἔχω μπουχτήσει μὲ σειρὲς γυρισμένες ἐξ ὁλοκλήρου σὲ φτηνο-στούντιο, μὲ τοὺς "τοίχους" νὰ κουνιόνται κἄθε φορὰ ποὺ ὁ ἀστυνόμος Θεοχάρης βαρᾶ τὴν πόρτα ἔξαλος μετὰ ἀπὸ ἕναν ἀκόμη μονόλογο στὸν καθρέφτη! (those were the days!) Ἐπίσης ἡ ἱστορία δὲν μοῦ θυμίζει ἀπολύτως τίποτα, εἶναι πρωτότυπη, πρᾶγμα σημαντικότατο. Οἱ ἠθοποιοὶ εἶναι πολὺ καλοί, νέοι, ἡ Μακρυπούλια ἔχει κάνει ἀπίστευτη πρόοδο ἀπὸ τὴν ἐποχὴ στὴν ἀρχὴ τῶν '90ς ποὺ ἔπαιζε σὲ ἐκεῖνο τὸ ἀλήστου μνήμης σήριαλ τοῦ Μαστοράκη μὲ τὸ γέλιο-κονσέρβα ποὺ προσπαθοῦσε εἰς μάτην νὰ μιμηθῆ τὸν "Πρίγκηπα τοῦ Μπέλ-Αἴρ", ὁ Τότσικας εἶναι πάρα πολὺ καλός, ἂν κὶ ὁ ρόλος του εἶναι πανεύκολος πρὸς τὸ παρόν, δὲν μοιάζει καθόλου μὲ τὸν "Ἄρη" στὸ Μαζί σου, παρόλο ποὺ παίζει πάλι ἕναν δύσκολο ἐπαναστατημένο νέο ποὺ δὲν ξέρει τί τοῦ φταίει. Καὶ δὲν τὸ παίζει ὡραῖος, ὅπως ὁ Τσιμιτσέλης, παρόλο ποὺ τοῦ "ρίχνει στ' αὐτιά" σὲ ὅλα!

Αὐτὸ ποὺ ἐγὼ θέλω νὰ δῶ εἶναι τὴν πλοκὴ νὰ προχωρᾶ λίγο πιὸ γρήγορα. Στὸ πρῶτο ἐπεισόδιο ἡ δράση ἦταν ἰλιγγιώδης, στὰ ἑπόμενα δύο δὲν ἔγινε οὐσιαστικὰ τίποτα, ἀρχίσαμε νὰ γνωρίζουμε τοὺς χαρακτῆρες λίγο καλύτερα. Κὶ ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαφανιστῆ ἀπὸ τὸ κὰστ ἡ παγοκολῶνα κόρη τοῦ πρύτανη ποὺ ἔχει καὶ τὸ θράσσος νὰ τὴν πέση στὸν Παπαδόπουλο. Πραγματικὰ ἔχω νὰ δῶ τέτοια ψυχρή, ἄθλια, ἄσχημη ἠθοποιὸ ἀπὸ τὴ "Ντορίτα" στὸ Ντόλτσε Βίτα (μὴ σοῦ πῶ πὼς ἒν ἡ ἴδια!), ἀλλὰ αὐτὴ τὸ παίζει καὶ μοιραία κλασικὴ γκόμενα, κἄτι σἂν καλαμαροῦ Ἰζαμπέλλα Ροσσελίνι. Κούνια ποὺ σὲ κούναγε μωρή....

Δὲν γράφω κἄτι ἄλλο γιατὶ δὲν ἔγινε κἄτι ἄλλο. Ὁ πρύτανης πέθανε, ἄφησε στὸν βοηθό του καθηγητὴ ἕνα μήνυμα μὲ ἱερογλυφικὰ τὰ ὁποῖα μόνο ἡ Μακρυπούλια μπορεῖ νὰ ἀποκρυπτογραφίση (?) καὶ οἱ "κακοί" θέλουν νὰ τὸν καταστρέψουν χρεώνοντάς του σχέση μαζί της (εἶναι φοιτήτριά του). Αὐτὴ πάλι ἔχει ἀρχίσει νὰ δημιουργεῖ μιὰ σχέση μὲ τὸ συμφοιτητή της Ἀποστόλη, ἔχει κὶ ἕνα ἐξώγαμο, θὰ δοῦμε ποῦ θὰ τὸ ὁδηγήση ὅλο αὐτὸ ἡ σειρά.

.

ΠΕΜΠΤΗ Τὰ Ματωμένα Χώματα (22:30, Alpha)
...

Ἤδη τὸ κανάλι ἄλλαξε μέρα καὶ ὥρα τὴν συγκεκριμένη σειρά, μετὰ ἀπὸ δύο μόλις ἐπεισόδια ποὺ ἐπροβάλετουν Παρασκευή. Τί μπορεῖ νὰ σημαίνει αὐτό; Ἒ ἂν δὲν πηγαίνει καλὰ στὰ "νούμερα" θὰ ἀπογοητευθῶ πλήρως γιὰ τοὺς νεο-ἕλληνες καὶ τὶς προτιμήσεις τους! Δὲν μπορεῖ νὰ βλέπετε "LAPD" καὶ "Λάκη τὸν Γλυκούλη" βρέ, καὶ νὰ μὴν βλέπετε αὐτὸ τὸ εἰκαστικὸ ἀριστούργημα! Τὸ παραλληλίζω μὲ κἄτι χιλιάδες τσακλοκούδουνα στὶς παραλίες πρὶν λίγα χρόνια ποὺ διαβάζαν μανιωδῶς "ὁ Ἰούδας Φιλοῦσε Ὑπέροχα" κὶ ὅμως ποτὲ δὲν θὰ ἐνδιαφερθοῦν νὰ μάθουν τί εἶναι ὁ Σολζενίτσιν. Φυσικὰ κὶ εἶναι πιὸ εὔκολος ὁ Ἰούδας (καὶ ὡς σήριαλ ἦταν!), πιὸ "εὔπεπτος", ἐνῶ ὁ "Τὸ Ἀρχιπέλαγος" χρειάζεται ἀφοσίωση καὶ κόπο, ἂν ὅμως δὲν μποροῦμε νὰ διαβάσουμε ἕνα ποιοτικὸ κλασικὸ βιβλίο καὶ οὔτε κἂν μποροῦμε νὰ τὸ παρακολουθήσουμε "μασημένο" στὴν τηλεόραση, ἒ αὐτὸ πρέπει νὰ μᾶς ἀνησυχήσει πιστεύω!

προσχέδια τῶν κοστουμιῶν τῆς σειρᾶς

Ἡ σειρὰ εἶναι ὅ,τι πιὸ τέλειο ἔχω δεῖ τὰ τελευταῖα χρόνια, τὰ σκηνικά (καὶ ἀληθινὰ καὶ ψηφιακά) εἶναι ἄνευ συναγωνισμοῦ, ἡ πλοκὴ δὲν ἐπιβεβαίωσε τοὺς φόβους μου καὶ προχωρᾶ γρήγορα, οἱ χαρακτῆρες δὲν εἶναι πολλοὶ καὶ μπλεγμένοι ὅπως σὲ ἄλλα ἔργα ἐποχῆς ποὺ δὲν ξεχωρίζεις ποιὸς εἶναι ποιός. Κορυφαία ὅλων φυσικὰ ἡ κα. Ἄννα Συνοδινοῦ σὲ μικρὸ ρόλο, ἀλλὰ δὲν θὰ σχολιάσω κἂν τὸ μαγευτικὸ παίξιμό της γιατὶ εἶμαι πολὺ λίγος καὶ γιατὶ μετὰ θὰ ἀναγκαστῶ νὰ μιλήσω καὶ γιὰ τοὺς ἄλλους ἠθοποιοὺς καὶ δὲν θὰ τὸ ἤθελα, τόσο συντριπτικὴ θὰ ἦταν γιὰ τὸν ὁποιονδήποτε ἄλλον ἡ σύγκριση μαζί της.... Νὰ πῶ μόνο πόσο μοῦ ἀρέσει ἡ Δήμητρα Ματσοῦκα καὶ ἐδῶ, τὴν ὁποία λατρεύω καὶ παρακολουθῶ ἀπὸ τὸν "Δούρειο Ἵππο". Ναί, εἶναι ἀπὸ κεῖνες τὶς λίγες "ἐξαιρέσεις" μου.

Δὲν ἔχω τὶ ἄλλο νὰ πῶ, δεῖτε τό. Δεῖτε το! Κὶ ἂν χάσατε τὰ πρῶτα, βρεῖτε τὰ στὸ ἴντερνετ, πᾶρτε τὸ βιβλίο, κάντε κἄτι! Δὲν εἶναι Παρασκευὲς πιὰ ποὺ ὁ κόσμος βγαίνει, ὁπότε δὲν ἔχετε δικαιολογία!



ἐκπληκτικὴ ἡ χρήση τοῦ τεράστιου green screen καὶ τῆς τεχνολογίας VFX γιὰ τὴν εἰκονικὴ δημιουργία τῆς ἀξέχαστης τραγικῆς προκυμαίας τῆς Σμύρνης

Ἀπολογοῦμαι ἂν σᾶς κούρασα, πέντε μέρες γράφω-σβήνω γι' αὐτὸ τὸ πόστ καὶ δὲν ἀπαιτῶ φυσικὰ νὰ τὸ διαβάση κἄποιος ὁλόκληρο ἢ ὅλο μὲ τὴ μία! Ἐπίσης ἀγνοῆστε κἄποιες "κακίες", δὲν μπορῶ νὰ συγκρατηθῶ.... Ἄλλο τηλεοπτικὸ πὸστ δὲν πρόκειται νὰ ἀναρτήσω, ἔχουμε πιὰ μπεῖ γιὰ τὰ καλὰ στὸ Φθινόπωρο καὶ δὲν μπορῶ νὰ ἐπηρρεάσω κἄποιον νὰ δῆ κἄτι ποὺ ἤδη δὲν βλέπει. Κὶ ἂν ἔγραψα τόσο ἀναλυτικὰ τὴ γνώμη μου γιὰ τὸ τί μοῦ ἀρέσει καὶ τί δὲν μοῦ ἄρεσε ὣς τώρα, εἶναι γιατὶ πιστεύω πὼς λέει πολλὰ γιὰ μένα. Ὅπως μαθαίνεις πράγματα γιὰ κἄποιον ἂν ρίξης μιὰ ματιὰ στὴν βιβλιοθήκη ἢ τὴ δισκοθήκη του, ἔτσι νοιώθω πὼς δίνω σημαντικὲς πληροφορίες γιὰ μένα. (who cares, θὰ μοῦ πῆς;...) Πεῖτε μου κὶ ἐσεῖς γνῶμες καὶ τί παρακολουθεῖτε, ἐγὼ θέλω νὰ μάθω γιὰ σᾶς! Καλὸ Σαββατοκυρίακο!

..

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2008

μπλογκοπαίχνιδο - ἑπτὰ ἀλήθειες

.
Γειὰ σὲ ὅλους! Ἴντα χαπάρκα; Δύσκολη ἐποχή, ἔχω πήξει στὴ δουλειὰ καὶ τὶς παραγγελίες, ποῦ καιρὸς γιὰ τζινοῦρκες ἀναρτήσεις.... Καλύτερα ὅμως, νὰ ἔχω κἄτι νὰ κάνω καὶ νὰ ξεχνιέμαι.
Ἡφαιστίωνας (ποιὸς ἄλλος;...) μὲ κάλεσε ἀπὸ σπόντα νὰ παίξω σὲ αὐτὸ τὸ παιχνίδι ὅπου γράφουμε ἑπτὰ ἀλήθειες γιὰ τὸν ἑαυτό μας. Ὅπως τοῦ ἔγραψα, μοῦ ἀρέσουν πολὺ κἄτι τέτοια, ἂν τζιαὶ ποτέ μου ἒν ἐκατάλαβα γιατὶ νὰ μᾶς ἀρέση νὰ δημοσιοποιοῦμε τὰ προσωπικά μας (θεώρησα πὼς ἒν κρυφὲς καὶ ἀνομολόγητες οἱ ἀλήθειες ποὺ πρέπει νὰ γράψουμε, ὄχι ὅτι μᾶς ἀρέσει ἡ μακαρονάδα! Τί ἐνδιαφέρον θὰ εἶχε αὐτό;) Μᾶλλον γιὰ μένα ἰσχύει τὸ ἑξῆς ψυχολογικό-παρανοϊκό: νομίζω πὼς γράφοντας κἄτι ποὺ αἰσθάνομαι φριχτὸ καὶ "σκοτεινό" καὶ βλέποντας πὼς κόσμος τὸ διαβάζει καὶ δὲν τελειώνει ὁ κόσμος, θὰ ἐλευθερωθῶ, θὰ τὸ ξεπεράσω (ἂν βέβαια φρίξετε.... ἔχουμε πρόβλημα!) Πᾶμε λοιπόν!
.
1) Ἔχει καιρούς, καὶ παλιὰ καὶ τώρα, ποὺ εἶμαι σὲ τραγικὴ οἰκονομικὴ κατάσταση, "ἒν βαστῶ μπακκίραν" ποὺ λέμε καὶ στὴν Κύπρον, σὲ σημεῖο νὰ εἶμαι ἀναγκασμένος νὰ περνάω ὣς καὶ δέκα μέρες μὲ τρία εὐρώ, δλδ μὲ τρία καρβέλια ψωμὶ στὴν κατάψυξη κὶ ἐγὼ νὰ βγάζω καὶ νὰ ξεπαγώνω 4 φέτες ἡμερησίως καὶ νὰ τὲς τρώω ἀλειμένες μὲ μέλι ἢ ταχίνι ἐναλλάξ. Ἔχω περάσει δύο ἕβδομάδες τὸν προπερασμένο Φλεβάρη χωρὶς θέρμανση καὶ ζεστὸ νερό, μὲ τὸ θερμόμετρο μέσα στὸ παλιὸ σπιτούιν τῆς γιαγιᾶς μου στὸ Μενίδι νὰ δείχνη 8 βαθμοὺς Κελσίου....
..
.
2) Δὲν ξέρω νὰ ὁδηγῶ αὐτοκίνητο, εἰδικὰ δαμαὶ στὴν Ἑλλάδα ποὺ πᾶτε ἀνάποδα στοὺς δρόμους! Ἔχω δώσει τρεῖς φορὲς γιὰ τὸ δίπλωμα ὁδήγησης, πάντα κόβομαι ποὺ τὸ πρῶτο λεπτόν! Μᾶλλον πρέπει νὰ "λαδώσω" ἀλλὰ ντρέπομαι.
...
..
3) Μικρότερος εἶχα ἄγρια μπλεξίματα μὲ τὰ ναρκωτικά. Εἶχα φθάσει μέχρι τὰ βαριά. Μάλιστα ἐπειδὴ οὔτε τότε εἶχα λεφτά γιὰ νὰ τὰ ἀγοράζω, ἔκλεβα. Τὸ χειρότερο ποὺ ἔχω κάνει εἶναι ὡς μαθητὴς Β' Λυκείου νὰ πουλήσω "μαῦρο" σὲ δυὸ παιδιὰ Γυμνασίου. Ἤμουν ἀπίστευτος μαλάκας.... Τὰ ἔχω κόψει δέκα χρόνια τώρα ἀλλὰ πάντα θὰ τὰ ζητάω.
...
..
4) Δὲν ἔχω καὶ τὰ καλύτερα αἰσθήματα γιὰ τοὺς γονεῖς μου, εἰδικὰ τὸν πατέρα μου κάποιες στιγμὲς ἀκόμη καὶ σήμερα σχεδὸν τὸν μισῶ, ἀπὸ τότε ποὺ μὲ ἔδιωξαν ἀπ' τὸ σπίτι στὰ 19 μου (ὄχι γιὰ τὴν κοκαΐνη, μὲ εἶχαν πιάσει μὲ ἕνα φίλο μου νὰ κάνουμε "διάφορα"....) Νοιώθω τύψεις γι' αὐτό (καὶ ποὺ τὸ ἔκανα καὶ ποὺ μὲ κατάλαβαν καὶ ποὺ τοὺς στεναχώρησα) ἀλλὰ δὲν μπορῶ νὰ τὸν συγχωρήσω. Οὔτε τὴ μάνα μου καὶ τ' ἀδέλφια μου ποὺ ἔκατσαν σἂν κότες καὶ τὸν ἄφησαν νὰ μὲ διώξη καὶ ἁπλᾶ ξέχασαν τὴν ὕπαρξή μου γιὰ χρόνια.... Ἀλλὰ κάποια στιγμὴ πρέπει νὰ τὰ ξεπερνᾶς αὐτά, πᾶνε 13 χρόνια ἀπὸ τότε.
..
...
5) Τὀ χειρότερό μου εἶναι τὰ τρώω μόνος μου ἢ νὰ πρέπει νὰ πάω σινεμὰ χωρὶς παρέα. Θεωρῶ τὸ θέαμα ἑνὸς ἀνθρώπου μόνου σὲ μιὰ καφετερία νὰ πίνη δῆθεν ἀμέριμνος τὸν καφέ του ἐνῶ τριγύρῳ του χαροὐμενες παρέες "τιτιβίζουν" ἄκρως θλιβερό.
6) Ἤμουν παρθένος μέχρι τὰ 19 μου ποὺ πῆγα φαντάρος. Ἤθελα πρῶτα νὰ ἐρωτευθῶ. Νά! (μουτζώθηκα, κἄθε φορὰ ποὺ τὸ θυμᾶμαι τὸ συγκεκριμένο μουτζώνομαι γιατὶ ξέρω τί ἔγινε τελικά)
.
.
7) Δὲν ἔχω πεῖ ποτὲ "σ' ἀγαπῶ" κατὰ πρόσωπο, οὔτε μοῦ τὸ ἔχουν πεῖ ποτέ, μὲ ἐξαίρεση μιὰ συμμαθήτριά μου στὴν Τρίτη Γυμνασίου. Ἀλλὰ ἐμένα δὲν μοῦ ἄρεσε, ἐνῶ μιὰ ἄλλη ποὺ μοῦ ἄρεσε πολὺ στὸ Λύκειο μὲ ἔφτυνε συστηματικὰ ἐπὶ δύο χρόνια.... Γενικὰ εἶμαι πολὺ δύσκολος στὶς γυναῖκες, μοῦ ἀρέσουν πολὺ λίγες - πχ Μόνικα Μπελλούτσι, Δήμητρα Κωστάκη, Ἀγγελικὴ Ἠλιάδη (wow!!!) - στὶς ὁποῖες συνήθως δὲν ἀρέσω ἐγώ, κὶ αὐτὸ εἶναι ἀνεξήγητο καὶ γελοῖο γιατὶ "ἀλλοῦ" εἶμαι σαβουρο-μή-πῶ-τί.
.
.
Αὐτὰ τὰ ὀλίγα.... ΟΚ, δὲν εἶμαι τόσο "καμμένος" ὅσο φαίνεται ἀπ' ὅλα αὐτά, κανονικὸς ἄνθρωπος νομίζω πὼς εἶμαι. Ὅποιος θέλει ἂς σχολιάση (μὲ τρόπο βέβαια, γιατὶ εἶμαι κὶ εὐαίσθητος!) ἢ ἂς παίξη, ἢ καλύτερα ἂς δώση μου καμμιὰ συμβουλή. Εὐχαριστῶ.
..

Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2008

νέα σήριαλς: οἱ πρῶτες ἐντυπώσεις

.
Μᾶς ἔφτασε λοιπὸν ὁ ὡραῖος φθινοπωρινὸς μήνας Ὀκτώβρης, καιρὸς νὰ σταματήση ἡ τρισχιλιοστὴ ἐπανάληψη τοῦ Ρετιρέ, τῶν Μικρομεσαίων καὶ τοῦ Κωνσταντίνου καὶ Ἑλένης καὶ νὰ περάσουμε στὰ καινούρια σήριαλς τῆς τηλεοπτικῆς σαιζὸν 2008-2009. Ὅλην αὐτὴ τὴν ἑβδομάδα ἔκατσα καὶ εἶδα τὰ πρῶτα ἐπεισόδια τῶν σειρῶν ποὺ ξεχώρησα ἀπὸ τὰ τρέηλερ - ἐγὼ δὲν τὸ παίζω ὑπεράνω κὶ ὅτι δὲν βλέπω ἑλληνικὴ τηλεόραση - καὶ ἰδοὺ οἱ ἐντυπώσεις μου. Προσοχή: τὸ post εἶναι μεγάλο γιατὶ τὸ γράφω σταδιακὰ ὅλη τὴν ἑβδομάδα. Διαβάστε μόνο γιὰ τὸ σήριαλ ποὺ σᾶς ἐνδιαφέρει!
.
ΔΕΥΤΕΡΑ: Ἡ Πολυκατοικία (21:00, Mega)
.
Εἶναι ἡ σειρὰ ποὺ περίμενα περισσότερο ἴσως ἀπὸ ὅλες τὶς ὑπόλοιπες. Καὶ μόνο ποὺ τὸ κανάλι τὴν ἔβαλε στὴν καλύτερη τηλεοπτικῶς μέρα καὶ ὥρα ἔδειχνε πόσο ποντάρει σ' αὐτή. Τὴν εἶδα καὶ τὴν κρίνω ὡς κοινωνικὸ σήριαλ καὶ ὄχι κωμικό, ἀφοῦ δὲν γέλασα παρά μία φορά. Φαίνεται ὅμως πολὺ καλὴ παραγωγή, διανομή, μουσική (νέο τραγούδι ἀπὸ Χατζηγιάννη στοὺς τίτλους!) καὶ ἱστορίες γιὰ ὅλα τὰ γοῦστα, ἀπὸ τὸ νεαρὸ "ἁρπαγμένο" θυρωρὸ Κουρούμπαλη καὶ τὸν βιντεοκλαμπᾶ ὣς τὸ γκέϋ ζευγάρι, τοὺς γονεῖς μὲ τὰ κωλόπαιδα καὶ τὴ γεροντοκόρη ἄπαρτη ἑξηντάρα Γλυκοφρύδη. Ἁπλᾶ ἐπιφυλάσομαι γιὰ τὸ πῶς ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἑτερόκλητοι θὰ δημιουργήσουν μιὰ δεμένη ἱστορία. Τί θὰ κάνουν ἐκεῖ μέσα ὣς τὸ Μάη;
Πολὺ καλὸς ὁ Χαϊκάλης καὶ θεὰ ἡ Μάρθα Βούρτση, ἂν καὶ ὁμολογῶ πὼς δὲν ἔχω δεῖ πολλὲς ἀπὸ τὶς παλιὲς μελὸ ταινίες της μὲ τὸν Ξανθόπουλο ποὺ τὴν ἔκαναν διάσημη, μόνο τὸ "Ἁμάρτησα γιὰ τὸ Παιδί μου". Μεγάλη ἠθοποιὸς πάντως, καὶ σὲ ρόλο κωμικὸ τώρα στὰ γεράματα. Ὁ Τσιμιτσέλης ἦταν ὁ συνηθισμένος "εἶμαι τόσο ὡραῖος ποὺ δὲν χρειάζεται νὰ παίξω κιὅλας" (ἀλλὰ δὲν εἶσαι ρέ, εἶσαι καὶ γαῦρος βαμμένος!), πάντως δὲν μὲ ἐνόχλησε, κἄποιες ἐκφράσεις του ἀπόγνωσης μάλιστα κεῖ ποὺ ἦταν κλειδωμένος ἔξω στὶς σκάλες γυμνὸς ἦταν πολὺ καλές. Τὸ γκέϋ ζευγάρι πρὸς τὸ παρὸν δὲν εἶναι κἂν ζευγάρι, φέρονται σἂν αὐτὸ ποὺ παριστάνουν, δυὸ ἁπλοῖ φίλοι. ΟΚ, δὲν περιμέναμε καὶ περισσότερα, τὸ Μέγκα ἔχει ἀκόμη νωπὸ τὸ βαρὺ Παπακαλιάτειο πρόστιμο γιὰ τὸ γκέϋ φιλί (ἐκεῖνοι οἱ δύο ἠθοποιοὶ χάθηκαν ἔκτοτε, τυχαῖον;) Αὐτὸ ποὺ ἔχω νὰ πῶ εἶναι πὼς θὰ δῶ ὁπωσδήποτε καὶ ἄλλα ἐπεισόδια!
.
ΤΡΙΤΗ: Λίτσα.com (22:00, ΑΝΤ1)
.
Ἡ δική μας σειρά! Ἡ μπλόγκερ Λίτσα! Μιὰ ἁπλῆ ἄφραγκη κομμώτρια ἀπ' τὸ Μπουρνάζι ποὺ στὶς (πολλὲς) ἐλεύθερες ὧρες της βαώνεται στὸ δωμάτιό της καὶ μπλογκάρει (τί μοῦ θυμίζει;....) Πρὶν ξεκινήση ἕνα πρᾶγμα ἤλπιζα νὰ μὴν δῶ: τὴν πολυπαιγμένη τελευταίως ἀντιπαράθεση τῶν φτωχικῶν πλὴν τιμίων μαζωνάκιων Δυτικῶν Προαστείων μὲ τὰ σνὸμπ πλούσια Βόρεια Κυκλώματα, σόρρυ.... Προάστεια. Τὰ εἴδαμε στὸ περσυνὸ ποντιακὸ "Τύχη Βουνό" μὲ τοὺς ΑΕΚτζῆδες Νικαιῶτες Κοντογιαννίδη & Ναζλίδου νὰ παντρολογοῦν τὴν ἀτζούμπαλη κόρη τους μὲ τὸν γόνο τῆς Κολωνακιώτισσας ἰδιοκτήτριας Ἰδιωτικοῦ Ἐκπαιδευτηρίου, τὰ εἴδαμε στὸν "Ἐραστὴ Δυτικῶν Συνοικιῶν" Γεωργούλλη μὲ πλᾶνα στὶς κερκίδες τοῦ Καραϊσκάκη, τὰ εἴδαμε ἀκόμη καὶ μὲ τὸ λατρεμένο μου Μανουσάκειο "Μὴ μοῦ λὲς Ἀντίο" ὅπου ἡ Χριστίνα ἀπὸ τὴν Πετρούπολη ἀπορρίπτει τὸν ἐκλεκτὸ τῆς μαμᾶς της κοῦκλο Γ. Τσιμιτσέλη ἀπὸ τὴν Ἑκάλη γιὰ τὰ μάτια τοῦ κρυφο-μουσουλμάνου Μουράτ/Μπεγνῆ.
Τελικὰ μιὰ χαρὰ ἦταν κὶ αὐτό! Πολὺ γλυκειὰ καὶ συμπαθὴς ἡ πρωταγωνίστρια Φαραζῆ (ἡ μία ἐκ τοῦ λεσβιακοῦ ζευγαριοῦ στὸ πιὸ πρόσφατο ἀποτυχημένο Παπακαλιάτειο σήριαλ), ἰδανικὴ κατ' ἐμέ. Πολὺ μοῦ ἄρεσε ποὺ δὲν εἶναι πρωταγωνίστρια γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ κἄποια ψεύτικη ὀξυζεναρισμένη κοῦκλα. Ἀλλὰ καὶ γενικῶς τίποτα ἀπ' αὐτὸ τὸ σήριαλ δὲν μοιάζει ψεύτικο. Ταὐτίστηκα μὲ τὴ Λίτσα στὸ πρῶτο πεντάλεπτο: γιὰ τὴ σκρόφα ἀφεντικίνα της, γιὰ τὸ στριμωξίδι ποὺ τρώει μέσα στὸ λεωφορεῖο τῆς γραμμῆς ἐπειδὴ δὲν ἔχει λεφτὰ νὰ ἀγοράση οὔτε μηχανάκι (πόσες σειρὲς ἔχετε δεῖ τὰ τελευταῖα χρόνια μὲ σκηνὲς μέσα στὸ δρομολόγιο τοῦ Ὁμόνοια-Νίκαια;) Ταὐτίστηκα μὲ τὸ τρελλόσογό της καὶ τὴν ἐπιθυμία της νὰ μείνη μόνη ἔστω καὶ σὲ μιὰ γκαρσονιέρα! Μπλόγκινγκ πάντως δὲν εἴδαμε παρὰ γιὰ ἐλάχιστα δευτερόλεπτα, ἄσε ποὺ ἡ "σελίδα" της δὲν μοῦ θύμισε κλασικὸ ἱστολόγιο - μπορεῖ νὰ κάνω καὶ λάθος. Κλασικὸς φλωρο-γκόμενος ὁ Μάριος Ἀθανασίου, γκριζάρισε ὅμως, ἐνῶ ὁ νεαρὸς μελαχροινὸς καὶ μοιραῖος Ἰωσὴφ Πολυζωΐδης εἶναι τέλειος στὸ ρόλο τοῦ λαϊκοῦ ἐραστῆ-λιγδιασμένου γκαραζιέρη! Περιμένω στὸ ἑπόμενο ἐπεισόδιο τὴ σέξυ σκηνὴ κουρέματος (μοῦ ἔχει μείνει ἀνεξήτηλη κείνη μεταξὺ θεᾶς Πωλίνα Πορίζκοβα καὶ Τὸμ Σέλλεκ στὸ "Ἄλλοθί της"!) Φτιάξτα μ' αὐτὸν μωρὴ Λίτσα!
.
ΤΡΙΤΗ: Γ4 (23:00, Alpha)
.
Νεανικὴ σειρὰ διὰ χειρὸς Λάκη Λαζόπουλου, μοῦ θυμίζει τὴν προηγούμενη νεανικὴ σειρὰ ποὺ εἶχε πρωτο-σκεφτεῖ/βοηθήσει/χρηματοδοτήσει ὁ ἴδιος, πάλι γιὰ τὸν Ἄλφα, τὸ "Μὴ Φεύγεις: 504 Χλμ Βόρεια τῆς Ἀθήνας", μὲ ἐρασιτέχνες καὶ ἠθοποιοὺς ποὺ ἀκόμη δὲν εἶχαν βγάλει τὴ δραματική (εἶχα λατρέψει τὸ νεαρὸ Κωνσταντῖνο Ἀσπιώτη ποὺ ἔπαιζε τὸν πεταχτούλη γκέϋ φοιτητὴ Σάκη, τί νὰ ἀπόγινε ἄραγε;...)
Ἐδῶ βρέθηκα στὸν ἀντίποδα τοῦ αἰσθήματος χαρᾶς, χαλάρωσης καὶ ξεγνοιασιᾶς ποὺ ἔνοιωσα μὲ τὴ Λίτσα. Παρακολουθῶνας το τὸ στομάχι μου σφίχτηκε καὶ ψιλοταράχτηκα, αὐτὸς ὅμως εἶναι πιστεύω καὶ ὁ στόχος τοῦ δημιουργοῦ. Τὸ Γ4 εἶναι τάξη Λυκείου - καὶ πάλι στὴν Πετρούπολη τῆς Δυτικῆς Ἀθήνας - μὰ μὴ φανταστεῖτε τὴ Βουγιουκλάκη νὰ χορεύει τὸ "χάλι-γκάλι" πάνω στὴν ἕδρα.... Δὲν ξέρω ἂν φταίη τὸ χάσμα τῶν γενεῶν ἢ τὸ ὅτι ἐγὼ πῆγα σὲ αὐστηρὸ σχολεῖο, πάντως τίποτα ἀπὸ αὐτὸ τὸ βρωμισμένο ἄθλιο κτήριο γεμᾶτο γκραφφίτι δὲν μοῦ θύμισε τὶς δικές μου μαθητικὲς μέρες. Κὶ ἂν ἐγὼ ἔχω παρα-μεγαλώσει, πῶς μπόρεσε καὶ συνέλαβε καὶ ὑλοποίησε μιὰ τόσο ἄγρια καὶ φρέσκια σειρὰ ὁ Λαζόπουλος, ποὺ ἔχει τὰ διπλᾶ μου χρόνια;! Ταλέντο, μᾶλλον.... Μοῦ ἄρεσε τὸ στοιχεῖο τῆς σχολικῆς μπάντας ποὺ ἔχουν οἱ 4-5 μαθητὲς καὶ οἱ τόσες οἰκονομικὲς δυσκολίες ποὺ τοὺς ἐξαναγκάζουν νὰ τὴν παρατήσουν. Μοῦ ἄρεσε ὁ μαῦρος μαθητὴς μὲ τὴν τέλεια ἑλληνικὴ προφορά - σὸκ γιὰ μένα - ἀλλὰ καὶ τὸν πατέρα του ποὺ πουλᾶ πειρατικὰ CD νὰ τοῦ μιλᾶ σὲ μιὰ ἄγνωστη ἀφρικανικὴ γλῶσσα κὶ ὁ ἔφηβος γυιός του ἀμέσως νὰ τοῦ τὸ κόβη ἀγαναχτισμένος: "στὰ ἑλληνικά, ρε πατέρα!" Πόσα πράγματα γιὰ τὴν κοινωνία μας σ' αὐτὸ τὸν μικρὸ διάλογο....
Τί ἄλλο νὰ γράψω, τὸ κλασικό: ὅλα τὰ ἀγόρια ἀλῆτες, ὅλα τὰ κορίτσια (μὰ ὅλα!) πουτανάκια; Δὲν θέλω νὰ τοὺς κρίνω ἀμέσως, ἂς περιμένω τὰ ἑπόμενα. Δὲν νομίζω πάντως πὼς τὸ ἄγριο σὲξ εἶναι στὴν καθημερινότητα ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν μαθητῶν τῆς Γ' Λυκείου. Ἐμεῖς οὔτε τὰ προκαταρκτικὰ δὲν ξέραμε στὰ 16-17 μας χρόνια, ἔλεος! Ἕνα πάντως εἶναι ποὺ πραγματικὰ ξεχώρισα γιὰ πρώτη φορὰ ἐδῶ. Στὰ ἐφηβικὰ σήριαλς ἢ ταινίες παλαιοτέρων ἐποχῶν, ἀκόμη καὶ οἱ πιὸ ἄγριοι ἐξεγερμένοι καὶ "ὀργισμένοι" ἔφηβοι εἶχαν μιὰ κοινὴ συνιστῶσα πίσω ἀπὸ τὴν ἐπιδεικτικὰ ἀρνητικὴ συμπεριφορά τους: ἐπιζητοῦσαν κατὰ βάθος τὴν ἀποδοχὴ καὶ τὴν ἀγάπη τῶν γονιῶν τους. Αὐτὸ ἐδῶ δὲν ὑπάρχει πιά. Ὅλοι οἱ ἔφηβοι πρωταγωνιστὲς ἔχουν ἔνα βαθειὰ ριζωμένο καὶ ἐκ πεποιθήσεως μῖσος γιὰ τὴν οἰκογένειά τους, κἄτι ποὺ ἡ σειρὰ μᾶς "περνάει" ὡς φυσικὸ καὶ δικαιολογημένο. Κἄπως μὲ ἀνησύχησε αὐτό, παρ' ὅλο ποὺ κὶ ἐγὼ δὲν ἔχω καὶ τὴν καλύτερη σχέση μὲ τοὺς δικούς μου.... Δὲν συμπάθησα πάντως κανένα χαρακτῆρα, ὅλοι πρὸς τὸ παρὸν εἶναι ἀπαίσιοι!
.
ΤΡΙΤΗ: Ἄγρια Παιδιά (23:00, Mega)
.
Οἱ γελοῖοι καναλάρχες καὶ οἱ ἀκόμη πιὸ γελοῖοι συμβουλάτορές τους ἔκαναν πάλι τὸ θαῦμα τους ἐδῶ! Ἐνῶ κάνουμε κρὰ νὰ δοῦμε μιὰ σειρὰ διαφορετικὴ ἀπὸ τὶς ἄλλες, μὲ νέα "ἄκαφτα" πρόσωπα καὶ ἄγριες καταστάσεις, μὴ γυρισμένη σὲ κἄποιο ἀποστειρωμένο στούντιο, φέτος ποὺ ἔχουμε δύο (αὐτὴ καὶ τὴν προηγούμενη) πῆγαν καὶ τὶς ἔβαλαν ἀκριβῶς τὴν ἴδια μέρα καὶ ὥρα σὲ ἀντίπαλα κανάλια, προφανῶς γιὰ νὰ χτυπήση προφανῶς τὸ ἕνα σήριαλ τὸ ἄλλο καὶ νὰ κλέψη ὅσους περισσότερους τηλεθεατὲς μπορεῖ! Τί νὰ πῆς....
Τὸ συγκεκριμένο πάντως, ποὺ τὸ ἔγραψα στὸ βίντεο καὶ τὸ εἶδα δύο μέρες μετά, εἶναι σκάλες ἀνώτερο ἀπὸ τὸ Γ4, σὲ ἠθοποιοὺς καὶ σκηνοθέτη, καταστάσεις καὶ ὑπόθεση. Νομίζω πὼς εδῶ οἱ τρεῖς νεαροὶ πρωταγωνιστὲς θὰ εἶναι μόνιμοι ἀλλὰ τὰ ἐπεισόδια θὰ εἶναι κατὰ κἄποιον τρόπο αὐτοτελῆ. Τὸ πρῶτο εἶχε νὰ κάνη μὲ τὸν ἕνα ἥρωα ποὺ μαθαίνει στὰ 22 του πὼς εἶναι υἱοθετημένος. Πολὺ δύσκολη κατάσταση καὶ παρουσιάστηκε πειστικότατα. Τὴν παράσταση πάντως γιὰ μένα ἔκλεψε ὁ μικρὸς δεκάχρονος ἀλητάκος τοῦ δρόμου, φίλος τῶν τριῶν σκεϊτάδων. Ἀποκάλυψη τὸ παιδί! Ἕνα ποὺ δὲν κατάλαβα εἶναι ὁ τίτλος: ποῦ τὰ εἶδαν τὰ "Ἄγρια Παιδιὰ" καλέ, τρεῖς ἁπλοῖ νεαροὶ ποὺ ζοῦν μὲ τοὺς γονεῖς τους καὶ ὀνειρεύονται σπουδὲς καὶ δουλειὰ εἶναι. Οὔτε πίνουν, οὔτε κλέβουν, οὔτε ἀλητεύουν, τίποτα. Ἐπειδὴ δηλαδὴ κάνουν σκέιτ καὶ τρῶνε τὰ μοῦτρα τους;...
.
ΤΕΤΑΡΤΗ: Τὸ Κλειδὶ τοῦ Παραδείσου (22:00, ΑΝΤ1)
.
Τὸ νέο δραματικὸ σήριαλ τοῦ Ἀντέννα μὲ πρωταγωνιστὲς τὸν Σπῦρο Παπαδόπουλο (τῆς γνωστῆς κρατικῆς τηλεταβέρνας) τὴν Ζέτα Μακρυπούλια (γλυκύτατη, τὴν ξανασυμπάθησα μετὰ τὸ τέλος τοῦ δῆθεν δεσμοῦ της μὲ τὸν Ρέμο) καὶ τὸν Ἀποστόλη Τότσικα, ἄρτι ἀφιχθέντα κοντοκουρεμένο ἀπὸ τὴ θητεία του στὰ ἑλληνικὰ στρατά! ΟΚ, ξεκαθαρίζω πὼς ἐγὼ γι' αὐτὸν τὴν βλέπω αὐτὴ τὴ σειρά, γι' αὐτὸν ἔβλεπα καὶ τὸ προπέρσινο πολὺ καλὸ "Μαζί σου" μὲ τὴν ξινὴ κοκκαλιάρα νὰ τοῦ κάνη καὶ τὴ δύσκολη. Ἔχουμε τὶς συμπάθειές μας, πῶς νὰ τὸ κάνουμε;....
Ὡραία σειρὰ μοιάζει κὶ αὐτή, τοὐλάχιστον προχωρᾶ γρήγορα, χίλια πράγματα ἔγιναν στὸ πρῶτο κιὅλας ἐπεισόδιο, σὲ βαθμὸ ποὺ ὅποιος τὸ ἔχασε δύσκολα μπορεῖ πιὰ νὰ μπῆ στὸ κλῖμα. Ὡραῖες νεανικὲς φάτσες οἱ φοιτητές, τὰ κτήρια ὄντως μοιάζουν Παναπιστημιακά, ἡ σκηνοθεσία καλὴ σὲ φυσικοὺς χώρους, κἄποιες στιγμὲς μοῦ θύμισε ὄντως φίλμ-νουὰρ τοῦ στὺλ "Ἡ Ἐξαφάνιση τοῦ Τζὼν Αὐλακιώτη". Ἔχω ἀγωνία γιὰ τὴ συνέχεια, τὸν ἐκβιασμό, τὸν ἑτοιμοθάνατο Πρύτανη ποὺ ἀφήνει τὸ "κλειδὶ" τοῦ παραδείσου στὸν Παπαδόπουλο. Λίγα πράγματα μὲ ξένισαν, πχ τὸ γράμμα τοῦ ἐκβιασμοῦ σὲ λευκὴ κόλλα μὲ γράμματα κομμένα ἀπὸ ἐφημερίδες (ποῦ τὸ θυμήθηκαν, στὴν ἐποχή τῶν ὑπολογιστῶν;!) ἢ τὴν κουβέντα τῆς πενηντάρας θείας στὴν ἀνηψιά της, τὴ Μακρυπούλια "κοίτα νὰ βρῆς κἄποιον νὰ παντρευτῆς, τώρα ποὺ περνάει ἡ μπογιά σου ἀκόμα!" Ἔλεος! Οὔτε πενηντάρα θεία τὸ πενῆντα δὲν θὰ χρησιμοποιοῦσε τέτοια μπανάλ ἔκφραση! Μᾶς ἀποζημίωσε ὅμως ἡ σοβαρὴ ἀπαγγελία ἀπὸ νεαρὰ φοιτήτρια ἑνὸς ποιήματός της: "Σοῦ πῆρα δῶρο τὴν ἀγάπη μου. Ἂν δὲν σ' ἀρέση, ἔχει καὶ κάρτα ἀλλαγῆς"! Ὄλε λέμε!
Κατὰ τὰ ἄλλα εἶδα ἕνα μοντέρνο ἐπεισόδιο, ὡραία γρήγορη σκηνὴ διδασκαλείας στὸ ἀμφιθέατρο ὅπου ὁ κοὺλ καθηγητής-Παπαδόπουλος βάζει δύο φοιτητὲς νὰ φιληθοῦν μπροστὰ σὲ ὅλους γιὰ νὰ δείξη τὴ διαφορὰ μεταξὺ σὲξ καὶ ἔρωτα, καὶ πῶς τὸ πρῶτο δὲν εἶναι τελικὰ τόσο εὐκολότερο ἀπὸ τὸ δεύτερο. Ὑπόσχεται νὰ εἶναι ἐνδιαφέρον σήριαλ!
.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: Βέτα Queen (21:00, Alpha)


Ἂχ αὐτὸ τὸ ἔχασα, γύρισα στὶς δέκα ἀπόψε καὶ μόλις τελείωνε! Ἄρα τί νὰ πῶ; Μόνο ἕνα: Ἐλισάβετ Κωνσταντινίδου, γνωστότερη καὶ ὡς "Ζουμπουλία" ἢ "Ζούμπυ". Ἢ ἀλλιῶς, τὶ μπορεῖ νὰ σὲ ὠθήση νὰ δῆς ἐπεισόδιο ἑνὸς σήριαλ ὅταν ἀπὸ τὸ παλαβοτρέηλερ δὲν ἔχης κἂν καταλάβει τὰ βασικὰ τῆς ὑπόθεσης. Ναί, ἡ συγκεκριμένη πολυ-ἀγαπημένη μου ἠθοποιὸς εἶναι ὁ μόνος λόγος ποὺ θὰ ἀποφάσιζα νὰ ἀνοίξω τὴν τηλεόραση στὸν Alpha μιὰν ὥρα πρὶν τὰ Ματωμένα Χώματα. Γιὰ μένα εἶναι ἡ Γερασιμίδου τῆς δεκαετίας μας, γιὰ νὰ μὴν πῶ ἡ Σαπφὼ Νοταρᾶ. Τόσο ταλέντο θεωρῶ πὼς ἔχει! Καὶ λέω: ἀφοῦ ἔχει τόσο ταλέντο, ἀφοῦ ἦταν τέλεια ἀπὸ τὸ "Παρὰ Πέντε" ὣς κεῖνο τὸ παλιὸ ἐπεισόδιο Κωνσταντίνου & Ἑλένης ὡς ἡ κλαμμένη χηρεύσασα, ἀφοῦ μάλιστα ἔγινε πιὰ τόσο γνωστὴ ποὺ μπορεῖ νὰ ἐπιλέξη τὸ ποῦ θὰ παίξη, ἒ δὲν μπορεῖ, καλὸ θἆναι αὐτὸ ποὺ ἐπέλεξε! Ἐλπίζω νὰ τὸ βάλουν σὲ ἐπανάληψη τὸ Σαββατοκυρίακο, κὶ ὄχι τὴν ὥρα τοῦ μπασκετικοῦ Ἄρης-Πανελλήνιος!

Update: ΟΚ, τὸ ἔβαλαν καὶ τὸ μισο-εἶδα, φαρσοκωμωδία μοιάζει, καλό. Ρεσιτὰλ ἠθοποιίας ἡ πληθωρικὴ Ἐλισάβετ - ὅπως ἀναμένετο - ὡραῖα φρέσκα πρόσωπα οἱ νέοι ποὺ παίζουν νὰ παιδιά της, αὐτὴ ὅμως ποὺ μὲ τρέλλανε ἦταν ἡ Ἀνατολὴ Ἀθανασιάδου στὸ ρόλο τῆς παιδικῆς φίλης τῆς Βέτας ποὺ ἔχει γίνει μιὰ εὔθυμη πόρνη. Τί θεογκόμενα ἔγινε αὐτὴ καλέ;! Πῶς ἄλλαξε ἔτσι;! Ἀμὰν ζημιά....
.


ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: Ματωμένα Χώματα (22:00, Alpha)

Ἡ πιὸ φιλόδοξη καὶ ἀκριβὴ φετινὴ παραγωγή. Καλοὶ ἠθοποιοὶ καὶ συντελεστές, προβλέπεται ἐκπληκτικό. Εἶμαι διατεθιμένος νὰ "θυσιάσω" τὶς Παρασκευιάτικες βραδυνὲς ἐξόδους μου (τὶς ποιές;!) γιὰ νὰ δῶ αὐτὴ τὴν τηλεοπτικὴ μεταφορὰ τοῦ διάσημου ἔργου τῆς Διδοῦς Σωτηρίου. Ὁ μόνος μου φόβος εἶναι μήπως ἀκολουθήσει τὴν μοῖρα ἄλλων σειρῶν ἐποχῆς καὶ α) εἶναι μακρόσυρτο καὶ πολὺ ἀργό (Παιδιὰ τῆς Νιόβης, Μάγισσες τῆς Σμύρνης - δὲν μποροῦν ὅλα τὰ βιβλία νὰ "τραβηχτοῦν" τόσο ὥστε νὰ γίνουν σειρὰ 30 ὡριαίων ἐπεισοδίων!) ἢ β) κοπεῖ ξαφνικὰ λόγῳ χαμηλῆς τηλεθέασης (Γιούγκερμαν, Χωρικὰ Ὕδατα)
Ὁμολογῶ πὼς τὸ βιβλίο δὲν τὸ διάβασα ποτέ, ὁ πατέρας μου τὸ ἀπέρριπτε, τὸ θεωροῦσε φιλοτουρκικὸ ὑπαγορευμένο ἔργο μιᾶς φανατικῆς ἀριστερῆς (!). Ἔχω ἀκούσει κὶ ἐγὼ ὅτι παρουσιάζει τοὺς τούρκους, ἀκόμη καὶ τοὺς κεμαλικούς, ὡς τοὺς καλούς ἐνῶ τοὺς Ἕλληνες ὡς τοὺς ἀπόλυτους φταῖχτες. ΟΚ, ἂν εἶναι ἔτσι σίγουρα θὰ τὸ "κόψω" γρήγορα. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὸν μπαμπάκα μου ἀλλὰ ἀγαπῶ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν ὑποστηρίζω ὅ,τι κὶ ἂν ἴσως ἔκανε στραβὸ τότε. Τὰ πράγματα ἔχουν κὶ ἕνα ὅριο. Οὔτε καλοὺς τούρκους ἀνέχομαι (τώρα, πόσο μᾶλλον τότε!) οὔτε ἕβδομη σερὶ δεκαετία στυγνοῦ προπαγανδισμοῦ ὑπὲρ τοῦ καλοῦ "Ἐθνάρχου" Βενιζέλου. Κανεῖ σιόρ! Ἐγὼ σὲ αὐτὸ τὸν ξερριζωμὸ τῶν Ἑλλήνων τῆς Ἰωνίας ἀπὸ τὶς πατρογονικὲς ἑστίες τους βλέπω τὸν δικό μας ξερριζωμὸ ἀπὸ τὴν Βόρειο Κύπρο, καὶ ὅ,τι στραβὸ κὶ ἂν ἔκανε ἡ ὁποιαδήποτε Χοῦντα, αὐτὸ δὲν νομιμοποιεῖ τοὺς βαρβάρουν νὰ δράσουν! Ἐλπίζω νὰ τὸ ἔχουν καταλάβει αὐτὸ καὶ νὰ ἔχουν δεῖ πὼς προτιμᾶμε μιὰ σειρὰ ἐποχῆς γιὰ τὴν διαφορετικὴ ἀτμόσφαιρα, τὸ ἐξωτικὸ στοιχεῖο, τὴν εὐκαιρία νὰ "χαθοῦμε" γιὰ μιὰν ὥρα σὲ ἕναν ἄλλο κόσμο ποὺ δὲν μοιάζει μὲ τὸν σημερινὸ πεζό, κὶ ὄχι γιατὶ θέλουμε νὰ δοῦμε κὶ ἄλλες πολιτικὲς διαμάχες. Μᾶς φθάνουν οἱ τωρασινές. Ἂν θελήσουμε ἕνα ἀκόμη κήρυγμα κατὰ τῶν "Ἓξ" καὶ τῆς προέλασης στὸν Σαγγάριο καὶ γιὰ τὸ πῶς οἱ κακοὶ δεξιοὶ καὶ μόνο εὐθύνονται γιὰ τὸ διχασμό, μποροῦμε νὰ ἀγοράσουμε καὶ τὴν Ἐγκυκλοπαίδια τῆς Σοβιετολογίας!
Τίθεται βέβαια ἕνα θέμα: ἂν αὐτὰ πρεσβεύει τὸ βιβλίο, μπορεῖ ἡ ὁμάδα ποὺ τὸ κάνει σήριαλ πενῆντα χρόνια μετὰ τὴ συγγραφή του νὰ τὸ ἀλλάξη ἢ νὰ "προσπεράση" ἁπλᾶ αὐτὰ τὰ δυσάρεστα καὶ τόσο ξεπερασμένα; Ἐγὼ λέω ναί. Ὡς τηλεθεατὴς, εἶναι ἡ ἄποψή μου.
Τὸ πρῶτο ἐπεισόδιο πάντως ἦταν μαγευτικό.... Ἀπὸ τὶς πρῶτες σκηνές, τὸ τραγούδι τοῦ Νταράλα, τὰ γράμματα τῶν τίτλων, τὸ ἐρωτεύτηκα. Εἶναι βέβαια καὶ τὸ θέμα τῶν χρημάτων ποὺ τὸ ξεχωρίζει ἀπὸ τὶς ἄλλες, φθηνότερες παραγωγές, τὰ αὐθεντικὰ γυρίσματα, ἡ ἀλύτρωτη Μικρὰ Ἀσία, ἀλλὰ φαίνεται καὶ ἡ διαφορὰ μεταξὺ ἑνὸς πραγματικοῦ σκηνοθέτη ταινιῶν ὅπως ὁ Κουτσομύτης ἀπὸ τοὺς ὑπόλοιπους τηλεσκηνοθέτες. Τελικά, τὸ προτείνω ἀνεπιφύλακτα, ὅ,τι κὶ ἂν ἀποφασίσουν οἱ συντελεστὲς νὰ δείξουν. Ἕνα τέτοιο ἀποτέλεσμα μιλᾶ ἀπὸ μόνο του!
________________________________________
.
Τελειώνοντας, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἀναφέρω ἁπλῶς καὶ τὶς δύο σειρὲς ποὺ ἔβλεπα ἀπὸ πέρυσι καὶ θὰ συνεχίσω νὰ βλὲπω φανατικά καὶ φέτος γιατὶ ἔχω πάθει κυριολεκτικὰ ἐξάρτηση:
.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ: Ἡ Ἀνατομία τῆς Γκρέϋ (23:10, ΑΝΤ1)
.

Ἡ κορυφαία ἰατρικὴ σειρὰ τῶν ΗΠΑ, μὲ ἑκατομμύρια φανατικοὺς τηλεθεατές! Στὴν Ἀμερικὴ ἔφτασε ἤδη τὸν τέτατρο κύκλο της. Ἐδῶ;.... ἄχ! Τὰ τελευταῖα 2-3 χρόνια τὴν εἶχε φέρει τὸ θλιβερὸ Alter τὸ ὁποῖο ὡς φαίνεται τσιγγουνεύτηκε ν' ἀγοράση τὸ παρακάτω καὶ ἔπαιζε διαρκῶς τὸν πρῶτο κύκλο, ξανὰ καὶ ξανά, βάζοντας κἄπου ἀνάμεσα καὶ ἐπεισόδια ἀπὸ τὸν δεύτερο μιὰ φορά. Τὸν εἶδα Σαββατοκύριακα, τὸν ξαναεἶδα καλοκαιριάτικα μεσημέρια σὲ ἐπανάληψη, δὲν παραπονέθηκα ὅμως, τόσο πολὺ μοῦ ἄρεσε! Τώρα ἐπιτέλους ἀγόρασε ὅλη τὴ σειρά - καὶ τοὺς τέσσερις κύκλους - ἕνα σοβαρὸ κανάλι καὶ τὰ παίζει ἐδῶ καὶ τρεῖς ἑβδομάδες κάθε βράδυ στὶς ἕντεκα. Θὰ τὰ παίξουν λέει ὅλα, σερί! Χαρᾶς εὐαγγέλια!
.

ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΑ: Οἱ Γενιὲς τῆς Σιωπῆς (19:20, RIK Sat)

.

Ἔ, κυπραῖος εἶμαι, πῶς θὰ ἦταν δυνατὸν νὰ μὴν παρακολουθῶ δαμαὶ στὴν ξενητειὰ καὶ τὰ κυπριακὰ σήριαλς μὲ τὰ ὁποῖα γαλουχήθηκα; Γιὰ νὰ εἴμαστε εἰλικρινεῖς, στὰ περισσότερα κυπριακὰ σήριαλς ὑπάρχει ποιοτικὴ διαφορὰ μὲ τὰ ἑλλαδικά, ἀνάλογη μὲ τὴ διαφορὰ ποὺ ὑπάρχει ἀνάμεσα στὰ ἀμερικάνικα καὶ τὰ ἑλλαδικά! Εἴμαστε πολὺ πίσω καὶ σὲ αὐτό, ἡ προχειρότητα καὶ ἡ ἀφέλεια στὴν ὑπόθεση καὶ τοὺς διαλόγους κάνουν μπάμ. Ὅπως ὅμως δὲν μποροῦμε νὰ γυρίσουμε τὴν πλάτη μας στοὺς δικούς μας Χαϊκάλη καὶ Παρτσαλάκη στὶς σαχλο-κωμῳδίες τους καὶ στὴ συμπαθέστατη Χρυσούλα Διαβάτη νὰ τσιρίζη ἐπὶ δεκαετίες - ὅσο κὶ ἂν ἡ σύγκριση μὲ τὰ ἀμερικάνικα LOST καὶ Desperate Housewives εἶναι συντριπτική - ἔτσι κὶ ἐμεῖς δὲν μποροῦμε νὰ ἀπορρίψουμε τὸν Παπαμακαρίδη καὶ τὴν Δώρα Κακουράτου νὰ λαλοῦν πελλάρες στὲς "Ἱστορίες τοῦ Χωρκοῦ" καὶ τὸ "Βουρᾶτε Γειτόνοι". Ὅσο πίσω κὶ ἂν εἶναι, εἶναι ὁ ἴδιος μας ὁ ἑαυτός, πῶς νὰ μὴν ταὐτιστοῦμε;
.

.

Δὲν βλέπω φυσικὰ ὅ,τι νἆναι, οὔτε τοὺς "Τάκκους" οὔτε ξέρω-γώ-τί. Οἱ "Γενιὲς τῆς Σιωπῆς" ὅμως εἶναι ὅ,τι ποιοτικότερο ἔχει βγάλει τὸ πολύπαθο ΡΙΚ τὰ τελευταῖα 15 χρόνια. Ἀπὸ τὰ μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ '90 καὶ τὸν συγκλονιστικὸ "Ἀνθὸ τῆς Πιτσιλλιᾶς" τοῦ Λόγος TV ἔχει νὰ γυριστῆ τέτοια ἐκπληκτικὴ σειρὰ ἐποχῆς στὴν Κύπρο, βασισμένη στὸ ὁμώνυμο best-seller βιβλίο-ποταμὸ τῆς Ἄντρης Πολυδώρου. Ἡ ἱστορία μιᾶς τυπικῆς κυπριακῆς ἀγροτικῆς οἰκογένειας τῆς ὀρεινῆς ἐπαρχίας Πάφου ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ 20οῦ αἰῶνος ὣς τὶς μέρες μας, τρεῖς γενιὲς γυναικῶν ποὺ κρατᾶνε θαμμένο τὸ μυστικὸ ἑνὸς βιασμοῦ καὶ τὶς τραγικὲς συνέπειές του γιὰ τὴν οἰκογένεια διὰ μέσου τῶν δύσκολων δεκαετιῶν. Μάγοι, κατάρες, δραπέτες, γάμοι ἀπὸ καταναγκασμό, ἀνομολόγητοι ἔρωτες, μυστικὰ ποὺ περνοῦν ἀπὸ μάνα σὲ κόρη καὶ ἐγγονή, προμαντεμένοι θάνατοι, τελετές, φυσικὲς καταστροφές, πόλεμοι, μοιχεῖες.... Ἕνα ἀριστούργημα! Τὸ ὅτι ὅλοι οἱ διάλογοι στὶς κυπριακὲς σειρὲς εἶναι βέβαια στὸ βαρὺ κυπριακὸ ἰδίωμα, καθιστοῦν τὸ ἐν λόγῳ σήριαλ σχεδὸν "ἀπαγορευτικὸ" γιὰ τοὺς ἑλλαδῖτες, τὸ κατανοῶ.... Ἤθελα μόνο νὰ σᾶς ἐνημερώσω γιὰ τὴν ὕπαρξή του.

Αὐτά! Ὅποιος κατόρθωσε νὰ διαβάση ὅλο αὐτὸ τὸ κατεβατό, ἂς μοῦ κάνη καὶ τὴ χάρι, παρακαλῶ πολύ, νὰ σχολιάση κἄτι. Καλὰ χειμωνιάτικα τηλεοπτικὰ βράδια!

..

Κυριακή, 05 Οκτωβρίου 2008

AEK: οἱ παλιὲς ἀγάπες δὲν πεθαίνουν....

.

πόσες προσδοκίες πρὶν τὸν ἀποψινὸ ἀγῶνα, μὰ γιὰ ποιὸν λόγο;...

.

κολλὰζ ἀπὸ τὴ βραδυὰ τῆς 30ῆς ἡμέρας τοῦ περαμένου Μάρτη ποὺ δὲν θὰ ξεχαστῆ ποτέ

(Μεσημέρι) Μὲ λίγα λόγια: ἡ ΑΕΚ μὲ ἔχει ἀπογοητεύσει ἀπίστευτα τοὺς τελευταίους μῆνες. Αὐτὸ ποὺ κυρίως δὲν μπόρεσα ἀκόμη νὰ ξεπεράσω καὶ νὰ καταπιῶ εἶναι ὁ Εὐρωπαϊκὸς ἀποκλεισμὸς τὸν Αὔγουστο ἀπὸ τὴν Ὁμόνοια Λευκωσίας. Ἐν ἠξέρω, ἴσως ἐπειδὴ τὴν γνωρίζω πολὺ καλὰ τὴν Ὁμόνοια τόσα χρόνια, ἐπειδὴ ξέρω τὴν καταστροφική της περσινὴ σαιζόν, δὲν τὸ ἄντεξα! Καὶ νὰ φανταστεῖτε πὼς τὴν ψευτο-συμπαθῶ κιὅλας! Καλά, ἂν μᾶς εἶχε ἀποκλείσει ὁ Αποὲλ θὰ εἶχα πάψει νἆμαι ΑΕΚ! Τοὺς περασμένους δύο μῆνες πάντως γεγονὸς εἶναι πὼς δὲν ἀσχολήθηκα καθόλου μὲ τὴν ἐν Ἑλλάδι ὁμάδα μου, δὲν πῆγα γήπεδο, δὲν παρακολούθησα οὔτε ἕναν ἀγῶνα της τηλεοπτικῶς. Ἀπ' ὅσα ἀκούω, δὲν ἔχασα καὶ τίποτα.
.

ὁ Σύνδεσμός μας στὴν Ὁρόκλινη τῆς Λάρνακας, τὴν πόλη ποὺ μεγάλωσα

Ἦρθε ὅμως ὁ καιρὸς ἡ ΑΕΚ μας νὰ ξανασυναντηθῆ στὸ πρωτάθλημα τῆς Σοῦπερ Λίγδας μὲ τὸν οσφπ, τὴν πιὸ μισητὴ ὁμάδα παγκοσμίως γιὰ μένα! Τὴν ὁμάδα ποὺ ἔχει καταστρέψει κατὰ τὴν ἄποψή μου τὸ ἑλλαδικὸ ποδόσφαιρο τὰ τελευταῖα δεκαπέντε χρόνια. Καὶ ὅσο κὶ ἂν θέλω νὰ παραμείνω οὐδέτερος, ἁπλᾶ δὲν μπορῶ. Εἰδικὰ ὅταν ὁ Γκαγκάτσης μόλις ἐπανεξελέγη πρόεδρος, ὅταν ὁ θρῆνος δὲν μᾶς ἔδωσε εἰσιτήρια, ὅταν τὸν ἀγῶνα θὰ τὸν δείξη ἡ κρατικὴ τηλεόραση, ὅταν ὅλα τὰ προγνωστικὰ εἶναι ἐναντίον μας. Δεσμεύομαι λοιπὸν νὰ τὸν παρακολουθήσω παθιασμένα, δεσμεύομαι κυρίως ψυχολογικὰ καὶ πάλι μὲ κἄτι ποὺ μόνο πίκρες μοῦ ἔδωσε τὰ περασμένα χρόνια, κὶ ἀπορῶ γιατὶ νὰ κάνουμε τέτοια πράγματα; Τόσο μαζοχιστὲς εἴμαστε τελικά οἱ ὀπαδοί;

Στὸ τέλος τοῦ μὰτς θὰ ἐπανέλθω μὲ τὶς ἐντυπώσεις μου. Ἐπειδὴ πάντως εἶμαι εἰλικρινής, γράφω ἀπὸ τώρα πὼς περιμένω καλὴ ἐμφάνιση καὶ νίκη γιὰ τὴν ΑΕΚάρα μου! Ἐννὰ δείξει!

(Μαῦρα Μεσάνυχτα) Ἡ συνέχεια:

Αὐτὲς εἶναι οἱ σκέψεις μου γιὰ τὸ ντέρμπυ ποὺ μόλις χάσαμε ἀπὸ τὸν ὀλυμπιακὸ 2-0: ταὐτόχρονα μὲ τὸν ἀγῶνα στὸ Καραϊσκάκη, ἀπὸ κἄποια στιγμὴ καὶ μετά, ἄρχισα νὰ τὸ γυρίζω στὸ ΣΤΑΡ καὶ νὰ ξαναβλέπω γιὰ δέκατη φορὰ τὴν "Τροία". Δὲν ξέρω ἂν κἄποια μυαλὰ προνόησαν καὶ ἔβαλαν αὐτὴ τὴν συγκεκριμένη ταινία ἀπόψε, ὅμως θεωρῶ πὼς πιὸ ταιριαστὴ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ μεταδοθῆ τὸ συγκεκριμένο Κυριακάτικο βράδυ.

Τὸ οσφπ-ΑΕΚ στὴ ΝΕΤ ἦταν ἀνάλογο μὲ τὸ Μητροπολιτικὴ Ἑλλάς-Τροία στὸ ΣΤΑΡ. Καὶ ἡ ἀγαπημένη μου ἡ ΑΕΚ εἶχε τὴν ἴδια ἀκριβῶς μοῖρα μὲ τὸ "ἱερὸν πτολίεθρον" τῆς Τροίας ποὺ πάντοτε συμπαθοῦσα: πρὶν κἂν τὴν ἔναρξη τῆς ταινίας ἤξερα τὸ ἀποτέλεσμα, ἤξερα γιὰ τὴν πτώση της, γιὰ τὴν ἀκρίβεια τὴν ξέρω ἀπὸ μικρὸ παιδάκι, δὲν χρειαζόμουν κἂν κἄποια ταινία νὰ μοῦ τὸ πῆ.... Κὶ ὅμως ἡ ἱστορία εἶναι τόσο ἄγρια γοητευτικὴ μέσα στὸ δρᾶμα της ποὺ μὲ τράβηξε νὰ τὴν ξαναδῶ, πάντα θὰ μὲ τραβάη. Ὅσο κὶ ἂν ἡ ἱστορία εἶναι γραμμένη ἀπὸ τὸ "νικητή", ὅσο κὶ ἂν ξέρης πὼς θὰ στεναχωρηθῆς μὲ τὸ μακελάρη Ἀχιλλέα ποὺ σφαγιάζει τὸν λατρεμένο ἥρωα Ἕκτορα χωρὶς τὸ μυαλὸ νὰ καταλάβη τὸ γιατὶ ἢ τὴν ἱκανότητα ἔστω νὰ μπορῆ νὰ τὸ εὐχαριστηθῆ, ἐσὺ εἶσαι μὲ τὸν τραγικὸ πρίγκηπα τῆς Τροίας ποὺ πέφτει σχετικὰ εὔκολα καὶ προβλέψιμα στὴν τελικὴ μάχη μπροστὰ στὰ ἔντρομα μάτια ὅλων τῶν δικῶν του. Ποτὲ δὲν θὰ ἀλλάξη αὐτό, ὁ Ἕκτωρ πάντα θὰ ὑπερασπίζεται τὴν πατρίδα του καὶ πάντα θὰ (δια)σύρεται πίσω ἀπὸ τὸ ἅρμα τοῦ ἀρχι-δολοφόνου τῶν ἰσχυρῶν, κὶ ὅμως σ' ἐκεῖνον πάντα θὰ ἀνήκη τὸ κλέος, τὸ "εἷς οἰωνὸς ἄριστος", τὸ δικό του ὄνομα δίνουν οἱ "νικητὲς" στὰ παιδιά τους ὣς τὶς μέρες μας. Αὐτὸς εἶναι ὁ πραγματικὸς πρωταγωνιστὴς τῆς ταινίας, ὁ νικητής, ὅσο κὶ ἂν ἡ πλειοψηφία τῶν ἀδαῶν ἀμερικανόπληκτων τηλεθεατῶν χαίρεται καὶ χειροκροτᾶ τὸν Ἀχιλλέα Μπρὰντ Πὶτ στὸ τέλος. Σἄμπως ἤξεραν καὶ ποτέ τους τί κάνουν;...

Ἡ Τροία ἑάλω καὶ φέτος. Ζήτω ἡ Τροία! Γιατὶ εἶμαι Τρώας καὶ δὲν γίνεται ἀλλιῶς.... Γιατὶ πάντα θὰ φαντάζομαι τὸν Ἀγαμέμνονα νὰ ἐπιστρέφη νικητὴς στὴν Κλυταιμνήστρα του....

(Κατάλαβε κανεὶς πῶς αἰσθάνομαι καὶ τί θέλω νὰ πῶ ἢ λέτε τώρα "πάει, τἄχασε τὰ μυαλά του τὸ καϋμένο τὸ χανούμι!....")

Πέμπτη, 02 Οκτωβρίου 2008

Ἀνόρθωσις vs Παναθηναϊκός, νικήτρια ἡ Ἑλλάς

.

ὁ δεύτερος ὅμιλος τοῦ Champions League... δὲν εἶναι ὄνειρο!.

Μιὰ τόσο, τόσο σημαντικὴ βραδυά ἡ ψεσινή.... Σχεδὸν ἀδιανόητο πὼς ὄντως γίνεται αὐτὸ ποὺ γίνεται: μιὰ ἑλληνικὴ ὁμάδα τῆς Κύπρου μου παίζει μὲ μιὰ ἑλληνικὴ ὁμάδα ἀπὸ τὴν Μητέρα Πατρίδα Ἑλλάδα, καὶ δὲν πρόκειται γιὰ κάποιο φιλικὸ ἢ τυπικὸ ἀγῶνα! Ὄχι! Παίζουμε ὡς ἴσος πρὸς ἴσο μὲ τὴν μεγαλύτερη Ἑλλαδικὴ ὁμάδα στὰ πλαίσια τῆς ἀνώτερης εὐρωπαϊκῆς ποδοσφαιρικῆς διοργάνωσης, μὴ σοῦ πῶ καὶ παγκοσμίως! Ἂς μᾶς ξυπνήση κάποιος.... ἢ μᾶλλον ὄχι, ἀφῆστε μας νὰ κοιμόμαστε λίγο ἀκόμη!
..

Ἐκπληκτικό - κατὰ τὴν γνώμη μου - σκιτσάκι στὸ ἀθλητικὸ ἔνθετο τοῦ Πολίτη, τὴν ἑπομένη τῆς κλήρωσης τῶν Ὁμίλων. Ὁ Κετσπάγια μας καλεῖται νὰ γίνη ἀρσιβαρίστας!

Ζήσαμε τὴν εἴσοδο, τὴν κατάταξη στοὺς Ὁμίλους, κὶ ὅμως ἀκόμη δὲν μπορῶ νὰ τὸ συνειδητοποιήσω! Ἡ Κόρη τοῦ Εὐαγόρα, ἡ Ἀνορθωσάρα μου εἶναι στὸ Τσάμπιονς Λήγκ! "Σταχτοποῦτα" τοῦ θεσμοῦ μᾶς ἀποκαλοῦν, δὲν μᾶς πειράζει! Πᾶμε στὸ ὄνειρο χωρὶς φόβο, μὲ τὶς σημαῖες τῆς Ἑλλάδος στὰ χέρια καὶ τὴν σκλαβωμένη Ἀμμόχωστό μας στὰ χείλη καὶ τὴν καρδιά. Μὴ μᾶς ξυπνᾶτε!
..

ἐξώφυλλο τοῦ κυπριακοῦ The Match μετὰ τὸν ἀγῶνα στὴν Βρέμη

Ἤδη στὸν πρῶτο, δυσκολότατο ἀγῶνα μας ἐκτὸς ἕδρας, πήραμε καὶ τὸν πρῶτο μας βαθμό, αφοῦ ἀποσπάσαμε λευκὴ ἰσοπαλία ἀπὸ τὴν Βέρντερ. Ὅσοι θεωροῦσαν πὼς θὰ εἴμασταν ἁπλᾶ ὁ σάκκος τοῦ μπὸξ γιὰ τοὺς ὑπόλοιπους τρεῖς τοῦ Ὁμίλου γελάστηκαν καὶ σοβάρεψαν! Ἦταν βέβαια δύο ὧρες δυσκολότατες, βοήθησε καὶ ἡ παροιμιώδης "τύχη τοῦ πρωτάρη", ὅμως τὸ τέλος μᾶς βρῆκε ὅλους μιὰ ἀγκαλιά νὰ ρωτᾶ ὁ ἕνας τὸν ἄλλον: μὰ συμβαίνει; Ὄντως; Σταθήκαμε μέσα στὴ Βρέμη, ρὲ πελλέ; Γιὰ μένα ἦταν τὸ σημαντικότερο παιχνίδι ὅλων, ἀφοῦ ἦταν τὸ πρῶτο ἐπίσημο εὐρωπαϊκὸ καὶ κινδυνεύαμε μὲ μπλοκάρισμα καὶ συντριβή (ὅπως πέρυσι τέτοια ἐποχὴ στὸ White Heart Lane γιὰ τὴν εἴσοδο στοὺς Ὁμίλους τοῦ ΟΥΕΦΑ....) Τὸ κέρδος του δὲν ἦταν ὁ πρῶτος μας βαθμός, οὔτε ἡ εἰδικὴ βαθμολογία τῶν χωρῶν ποὺ θὰ ἀνέβαζε ὅλη τὴν Κύπρο, ὄχι! Τὸ κέρδος γιὰ μένα ἦταν πὼς οἱ παῖκτες μας κατάλαβαν πὼς μποροῦν καὶ στέκονται στὴν Εὐρώπη, πὼς τὸ ἀξίζουν, πὼς δὲν βρίσκονται κατὰ λάθος στὸ Τσάμπιονς Λήγκ. Εἴμαστε ἄξιοι. Θὰ δώσουμε τὴ μάχη μας ὅπως ὅλοι οἱ ἄλλοι, μὲ τὸν Τιμούρατσό μας νὰ στήνη τὴν ὁμάδα εὐφυῶς σὲ κάθε διαφορετικὸ μάτς!

εὐτυχῶς ποὺ Παναθηναϊκὸς καὶ ὀλυμπιακὸς εἶναι σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς τὰ δὐο ἀντίθετα ἄκρα, γιατὶ δὲν θὰ ἤθελα νὰ περάσω τὸν Δεκέμβρη στὴν Καλογρέζα ἄλλη μιὰ βραδυὰ ὅπως αὐτὴ στὸ Καραϊσκάκη

Τὸ κέρδος εἶναι πὼς πάψαμε νὰ φοβόμαστε, πὼς ἀρχίσαμε νὰ κοιτᾶμε τοὺς μελλοντικοὺς ἀντιπάλους μας κατάματα. Δὲν ὀνειρευόμαστε ξαφνικὰ μεγαλεῖα, ὅμως πήραμε κουράγιο γιὰ τὸν ἑπόμενο δυσκολότατο καὶ πιὸ ἰδιόμορφο ἀγῶνα, τὸν ἑλληνικὸ "ἐμφύλιο" μὲ τὸν τεράστιο Παναθηναϊκό.


..
Ἀποκόμματα ἀπὸ δηλώσεις τοῦ Τιμούρ μας στὸν κυπριακὸ ἀθλητικὸ τύπο, τὶς βασανιστικὲς ἡμέρες πρὶν τὸν ἀγῶνα. Ἔ τώρα, Τιμοὺρ ἒν αὐτός, θὰ τὴν πῆ καὶ τὴν βλακεία του! Ἄκου καλύτερος ὁ οσφπ ἀπὸ τὸν ΠΑΟ! Δὲν τὰ λὲς αὐτὰ ὡς προπονητὴς μιᾶς ὁμάδας ποὺ ὅλοι οἱ ὀπαδοί της ὑποστηρίζουν ΠΑΟ καὶ ΑΕΚ στὴν Ἑλλάδα.... Ἄσε ποὺ ὁ οσφπ δὲν μπόρεσε νὰ βάλη ἕνα γκὸλ στὸν ΟΦΗ, τόσο καλύτερος εἶναι πιὰ Τιμούρ μου;...
.

Τὸ ἐξώφυλλο τῆς "Ἀθλητικῆς τῆς Κυριακῆς" μὲ συνέντευξη τοῦ τεράστιου Βραζιλιάνου ἄσσου μας Σάβιο γιὰ τὸ μὰτς στὸ ΓΣΠ. Ὁ πρώην παίκτης τῆς Ρεὰλ Μαδρίτης ἀποδεικνύει μέσα στὸ γήπεδο τὸ αὐτονόητο κὶ ὅμως σπάνιο: πὼς δὲν ἦρθε στὴν Κύπρο γιὰ διακοπὲς ἢ γιὰ νὰ συμπληρώση τὰ τελευταῖα ἔνσημα. Τὸ ἕνα του παιχνίδι καλύτερο ποὺ τὸ προηγούμενο! Ψὲς ἦταν ἁπλῶς συγκλονιστικός.
..

. .
Προφητικὰ τὰ πρωτοσέλιδα τῆς καθημερινῆς SportDay Κύπρου τὰ εἰκοσιτετράωρα πρὶν τὸν ἀγῶνα, μετὰ τὴ νίκη μας ἐπὶ τῆς πολὺ καλῆς ΑΕΛεμεσοῦ γιὰ τὸ Πρωτάθλημα τὴν Κυριακή! Ὄντως, ὁ Κετσπάγια ἤξερε τὸν τρόπο. Ἐγὼ ἀκόμα νὰ τὸν μάθω!
..
Ἡ ἡμέρα ἔφτασε! Περιττὸ νὰ ἐπαναλάβω τὴν ἀγωνία, τὶς ὧρες ποὺ δὲν περνοῦσαν, τὰ ἀγωνιώδη τηλέφωνα, τὶς ἑκατὸ φορὲς ποὺ βάλαμε κὶ ἀκούγαμε μὲ τ' ἀδέλφια μου τοὺς ὕμνους τῆς ὁμάδας, τὸ καντῆλι μπροστὰ ποὺ τὴν εἰκόνα τῆς Τιμίας Ζώνης τῆς Θεοτόκου ποὺ ἀνάψαμε καμμιὰν ὥρα πρὶν τὴν σέντρα.... Ἁπλᾶ λαλούσαμε πὼς "ἒν ΟΚ, γιὰ τὴν ἐμπειρία πᾶμε, ν' ἀκουστῆ τὸ ὄνομα καὶ τὸ πρόβλημα τῆς Ἀμμοχώστου, εὐτυχῶς ποὺ ἔδιωξαν οἱ παλαβοὶ τὸν Γκονζάλες, ἂς μὲν διασυρθοῦμε".... ἀλλὰ ὅλοι εἴχαμε - χωρὶς νὰ τὸ ὁμολογοῦμε ἐκείνη τὴ στιγμή - στὸ πίσω μέρος τοῦ μυαλοῦ μας τὴν σκέψη: "ποιὸς Παναθηναϊκός; Ἡ Ἀνορθωσάρα!" μας, ἐννὰ δέρουμε!
....

Ἄτσα κουστουμιὰ ὁ κκέλλης μας! Π' ἀνάθεμά σε ρὲ Κετσπάγια, ὅ,τι κὶ ἂν βάλης ἕνας θεὸς εἶσαι στὰ μάτια μου! Θὰ σταματήσω ποτὲ νὰ σ' ἀγαπῶ; Δὲν νομίζω....
. .
..
1 Ὀκτωβρίου 2008: μιὰ ἱστορικὴ ἡμερομηνία. Γιὰ πρώτη φορὰ στὰ χρονικὰ τὸ πολυθρύλητο σεντόνι τοῦ Champions League τεντώνεται καὶ κυμματίζει περήφανο στὴν Κύπρο. Στὸ δῆθεν μεγάλο καὶ καταλληλότερο ΓΣΠ τῆς Χώρας δυστυχῶς, ὄχι στὴν δική μας προσωρινὴ ἕδρα στὴ Λάρνακα, πόσο μᾶλλον στὴν πραγματικὴ μας ἕδρα, στὸ στοιχειωμένο ΓΣΕ τῆς Ἀμμοχώστου.... Δὲν πειράζει, ἕνα-ἕνα.
....

Μία ἀπὸ τὶς πολλὲς ἀποδείξεις τῆς ἀγάπης μας γιὰ τὴν Ἑλλάδα (καὶ τὸν Παναθηναϊκό...) Ἡ ἀτμόσφαιρα ἦταν γιορτινή, φιλική, καμμία σχέση μὲ τὴν ἀναμέτρηση κόντρα στὸν οσφπ πρὶν ἕνα μῆνα. Τὸ "εἴμασταν" ἔτσι γράφεται;...
.


..
Ἔ, γιὰ τὸ παιχνίδι δὲν εἶμαι καὶ ὁ καταλληλότερος γιὰ νὰ γράψω, ἄσε ποὺ ἀκούσαμε τὸ τελευταῖο εἰκοσιτετράωρο πολλὲς ἀναλύσεις. Οἰ ἑλλαδῖτες δημοσιογράφοι μάλιστα ἔχουν ἕνα ταλέντο στὸ νὰ ἀπομυθοποιοῦν καὶ νὰ κατακρεουργοῦν οἱ ἴδιοι τὶς ὁμάδες τους μετὰ ἀπὸ ἕνα ἀρνητικὸ ἀποτέλεσμα. Ἴσως γιατὶ πιστεύουν πὼς ἔτσι κάνουν κάτι καλὸ καὶ χρήσιμο, μᾶλλον γιὰ νὰ ἀποδείξουν πὼς εἶναι οὐδέτεροι καὶ ἐπαγγελματίες, ποιὸς ξέρει;... Ἁπλᾶ θὰ πῶ πὼς τὸ αὐτογκὸλ τοῦ Σαρριέγκι στὸ πρῶτο πεντάλεπτο τοῦ μὰτς ἦταν ὄντως πολὺ τυχερὸ γιὰ μᾶς, στὴν συνέχεια ὅμως δὲν ἐπαναπαυθήκαμε οὔτε προσπαθήσαμε νὰ παίξουμε ἀντι-ποδόσφαιρο μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ κρατήσουμε αὐτὸ τὸ σκὸρ ποὺ μᾶς βόλευε. Πιστεύω πὼς παλέψαμε ἐπὶ 90 λεπτὰ καὶ πὼς τὰ ἄλλα δύο γκόλ μας ἦταν δικαιότατα, ὅπως καὶ ἡ νίκη. Ὁ Παναθηναϊκὸς μὲ τὴν τόση εὐρωπαϊκὴ ἐμπειρία δὲν βρῆκε αὐτὸ ποὺ χρειαζόταν γιὰ νὰ πάρη τὴ νίκη. Ἂν ἐνδιαφέρεστε γιὰ τὸ τί ἦταν αὐτὸ ἢ γιὰ τὰ λάθη τοῦ ἑλλαδικοῦ τριφυλλιοῦ κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ μάτς, ἡ πλήρως κατατοπιστικὴ καὶ ἀπογοητευμένη Γκάττι μου ἀναλύει διεξοδικῶς τὴν κατὰ Τὲν Κάτε εὐρωπαϊκὴ πράσινη συνταγὴ τῆς ἐπιτυχίας.
.

ὁ φωτεινὸς πίναξ τοῦ ΓΣΠ ἀναγράφει τὸ ἀποσβολωτικὸ τελικὸ σκόρ, 3-1 (ὁ Ταχὲρ εἶναι φυσικὰ τὸ ἐξ Ἰρὰκ καμάρι μας ὁ Χαουάρ!)
.



Πρωτοσέλιδα τῶν κυπριακῶν ἀφημερίδων τὴν ἑπομένη τῆς ἱστορικῆς πρώτης νίκης κυπριακῆς ὁμάδας σὲ ὁμίλους εὐρωπαϊκῆς διοργάνωσης


Ἐγὼ δὲν ἔχω νὰ πῶ κάτι ἄλλο, ἐξάλλου δὲν ἤμουν παρὼν στὸ γήπεδο. Σᾶς ὑπόσχομαι πολὺ περισσότερα τὸν Δεκέμβρη, ὅταν οἱ δύο ἑλληνικὲς ὁμάδες ξανασυναντηθοῦν στὸ ΟΑΚΑ τῶν Ἀθηνῶν γιὰ τὴν τελευταία ἀγωνιστική. Ἐκεῖ θὰ εἶμαι μέσα! Καὶ θὰ φέρω καὶ ντοκουμέντα. Ὅ,τι κὶ ἂν γίνη ἐν τῶ μεταξὺ στὶς ἄλλες ἀναμετρήσεις τοῦ Ὁμίλου, ὅ,τι κὶ ἂν ἀκούσω ἐκεῖνο τὸ βράδυ. Ἂς ἐλπίσουμε μόνο νὰ ἔχουν ξεκαθαρίσει τὰ πράγματα ὣς τότε καὶ νὰ μὴν "παίζεται" ἡ πρόκριση τοῦ ΠΑΟ στὴ νίκη. Δὲν θέλουμε ἄλλο φανατισμὸ καὶ ἄλλα μίση.... Τὸ ὑποσχεθήκαμε μεταξύ μας ἕνα μῆνα πρίν, ἐξάλλου: τὸ ΠΑΟ-Ἀνὸ θἆναι μιὰ γιορτὴ γιὰ τοὺς ὀπαδοὺς καὶ τῶν δύο ὁμάδων. Καλὸ βράδυ!
..

UPDATE: μεγαλεῖα!!!!

L' ÉQUIPE: "Ἂς Μιμηθοῦμε τὴν Ἀμμόχωστον!" (πρωτοσέλιδο, 2 Ὀκτωβρίου 2008)

Ἡ Ἐκίπ, ἡ μεγαλύτρερη σὲ κυκλοφορία ἀθλητικὴ ἐφημερίδα τῆς Γαλλίας - γιὰ νὰ μὴν πῶ ἡ μόνη! - μὲ ἡμερήσιες πωλήσεις ἑνὸς ἑκατομμυρίου φύλλων καὶ καθημερινοὺς ἀναγνῶστες γύρῳ στὰ δέκα ἑκατομμύρια, ἀφιέρωσε τὴν ἑπομένη τοῦ ἀγώνα τὸ πρωτοσέλιδό της στὴν Ἀνορθωσάρα μας, συγκρίνοντάς την μὲ τὶς δύο Γαλλικὲς ὁμάδες-μεγαθήρια ποὺ ἔπαιζαν τὴν ἴδια βραδυὰ στὴν ἴδια διοργάνωση! "Ἀπογοητεύοντας στὸ Κύπελλο Πρωταθλητριῶν, ἡ Μαρσέϊγ καὶ ἡ Μπορντώ, ἔχοντας μέχρι στιγμῆς 0 βαθμοὺς σὲ τέσσερα μάτς, δὲν θὰ ἦταν στὸ εὐνοϊκὸ μέρος μιᾶς σύγκρισης μὲ τὴν δυναμικὴ κυπριακὴ ὁμάδα τῆς Ἀνόρθωσης Ἀμμοχώστου, ἡ ὁποία ἔχει ἤδη τέσσερις βαθμοὺς σὲ δύο ἀγῶνες!" λαλεῖ τὸ κομμάτι κάτω ἀπὸ τὴ λεζάντα "Ἂς Μιμηθοῦμε τὴν Φαμαγκοῦστα" (τὸ ὄνομα ποὺ εἶχαν δώσει στὴν πόλη μας οἱ Ἐνετοὶ κατακτηταὶ τὸν Μεσαίωνα), συνεχίζοντας μὲ μιὰ φωτογραφικὴ σύγκριση τῶν μισθῶν τοῦ Ζέντεν (τῆς λατρεμένης ὁμάδας τῆς Μασσαλίας), τοῦ Ντιαρρά (τῶν Γιρονδίνων τῆς Μπορντὼ) καὶ τοῦ Σάβιο τῆς Κυρίας! Τὰ συμπεράσματα δικά σας!

.