νέα σήριαλς: οἱ δεύτερες ἐντυπώσεις

.

Γειὰ καὶ χαρὰ σὲ ὅλους! Ἀφοῦ θεωρῶ τὴν τηλεόραση κἄτι σημαντικὸ καὶ τὴν παρακολουθῶ μὲ μανία, ἀφοῦ πολλὲς φορὲς βιάζομαι καὶ κρίνω ἐπιπόλαια κἄποια πράγματα, κὶ ἀφοῦ ἡ προηγούμενη τηλεοπτική μου ἀνάρτηση ἦταν τόσο ἐπιτυχημένη (20 σχόλια!), ἐπανέρχομαι δύο ἑβδομάδες μετὰ καὶ ξανασχολιάζω πάνω στὰ σήριαλς ποὺ παρακολουθῶ. Ἔχω πιὰ δεῖ 3-4 ἐπεισόδια ἀπὸ τὸ καθένα, ὁπότε δὲν γράφω πρῶτες ἐντυπώσεις ἀλλὰ τὴν πραγματική μου ἄποψη. Ἡ διαφορὰ εἶναι ἡ ἑξῆς: δύο σειρές (τὸ "Γ4" καὶ τὸ "Βέτα Queen") ἔπαψα νὰ τὰ παρακολουθῶ, ἦταν κὶ ἡ ὥρα προβολῆς τους δύσκολη γιὰ μένα, ἐνῶ θὰ γράψω γιὰ ἕνα ἄλλο ποὺ μὲ τράβηξε μετὰ τὴν πρεμιέρα, τὸ "Ἔχω ἕνα Μυστικό". Πᾶμε;

..

.

ΔΕΥΤΕΡΑ & ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Ἡ Πολυκατοικία (21:00, ΑΝΤ-1)

...

Οἰ ἐντυπώσεις μου δὲν ἄλλαξαν πολύ, συνεχίζω νὰ πιστεύω πὼς τὸ βλέπω καὶ μοῦ ἀρέσει ἐπειδὴ τὸ βλέπουν κὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι ποὺ ξέρω, ἐπειδὴ θεωρεῖται ἐπιτυχημένο. Τελικὰ ἔχει τόση σημασία αὐτό; Κὶ ἄλλα σήριαλς παλιότερα ἦσαν καὶ περισσότερο ἐπιτυχημένα κὶ ἐμένα δὲν μοῦ ἄρεσαν καὶ δὲν τὰ ἔβλεπα, μὲ κορυφαῖο παράδειγμα τὸ "Καὶ οἱ Παντρεμένοι ἔχουν Ψυχή".

Ὡς ὑπόθεση δὲν μοῦ λέει καὶ τόσα πολλὰ τὸ συγκεκριμένο, κἄτι ἄνθρωποι - ὅλοι ἐπιεικῶς ἠλίθιοι καὶ ρηχοί - ποὺ δὲν χωνεύει ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, ζοῦν σὲ μιὰ πολυκατοικία. Αὐτό. Οἱ διάλογοι εἶναι καλοί, οἱ ἑρμηνεῖες πάρα πολὺ καλές, εἰδικὰ τῶν βετεράνων Βούρτση, Χαϊκάλη κλπ, ἀναρωτιέμαι λοιπὸν κατὰ πόσον οἱ ἠθοποιοὶ μποροῦν νὰ φτιάξουν ἕνα σήριαλ ἢ ὄχι. Δὲν ξέρω ἂν θὰ τὸ ἔβλεπα ἂν ἔπαιζαν ἠθοποιοὶ ποὺ δὲν ταιριάζουν τόσο μὲ τοὺς ρόλους, καὶ μάλιστα καθῶς τὸ ἔχουν βάλει δύο φορὲς τὴν ἑβδομάδα. (Τί σημαίνει αὐτὸ ἄραγε; Θὰ τελειώση νωρίτερα ἀπὸ τὰ ὑπόλοιπα ἢ θὰ ἔχη τὰ διπλᾶ ἐπεισόδια; Χμμ....)

Οἱ ἱστορίες ποὺ περιγράφει δὲν εἶναι τραβηγμένες ἀπ' τὰ μαλλιά (αὐτὸ θὰ τὸ ἄντεχα) εἶναι ἴσως τὸ ἀκόμη χειρότερο, ἀφελεῖς καὶ ἄκυρες. Μὰ ὑπάρχουν κοπέλλες στὶς μέρες μας ποὺ παρατᾶνε τὸ μωρό τους στὰ σκαλιὰ μιᾶς πολυκατοικίας, μέρα-μεσημέρι, στὴν Ἀθήνα τοῦ 2009 σχεδόν, ἐπειδὴ φοβοῦνται τὴν κατακραυγὴ τῆς "κακούργας κοινωνίας"; Ἢ μήπως ὑπάρχουν τέτοιοι ἄνθρωποι, ποὺ ἀντὶ νὰ καλέσουν ἀμέσως τὴν ἀστυνομία "ἀποφασίζουν" νὰ κρατήσουν οἱ ἴδιοι τὸ βρέφος καὶ νὰ τὸ υἱοθετήσουν - ἀπὸ τὴν ἀνέραστη γεροντοκόρη, τὴν στριμένη κωλόγρια καὶ τὴ στρουμπουλὴ κα. διαχειριστοῦ ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ φέρη ζάφτι τὰ δικά της μούλικα, ὣς τὸ γκέϋ ζευγάρι (προφανῶς "ξεσηκωμένο" αὐτούσιο ἀπὸ τὸ αὐθεντικὸ ἱσπανικὸ σήριαλ τὸ συγκεκριμένο, ἂν τζαὶ οὔτε στὴν Βαρκελώνη δὲν συμβαίνουν τέτοια!) Ὅλες οἱ καταστάσεις καὶ κυρίως ἡ διακόσμηση τῶν διαμερισμάτων εἶναι ἄκρως ἱσπανικές - ἔχω ζήσει λίγο στὴ Βαλένθια καὶ τὰ θυμᾶμαι - καὶ δὲν ἔχουν καμμιά σχέση μὲ Ἑλλάδα (ὑπάρχουσιν στὴν Ἀθήνα πράσινοι τοῖχοι καὶ κόκκινα πλακάκια, ἢ θυρωροὶ στὶς πολυκατοικίες τὴ σήμερον ἡμέρα;) κὶ αὐτὸ ἔρχεται σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τοὺς χαρακτῆρες καὶ κυρίως τοὺς διαλόγους ποὺ εἶναι ἄκρως ἑλληνικοί. Ἔπρεπε νὰ τὰ ἔχουν "δέσει" λίγο καλύτερα τὰ συγκεκριμένα στοιχεῖα. Ἄσε τὰ προβλήματα τοῦ σπηκάζ! (ἔτσι δὲν λέγεται ὅταν βάζουν τὸν ἠθοποιὸ νὰ ἐπαναλάβη τὶς ἀτάκες του ἀργότερα σὲ στούντιο ἠχογραφήσεων, γιὰ νὰ καλύψη λάθη τῶν γυρισμάτων;) Ἄλλα λένε οἱ χαρακτῆρες, ὁ Τισμιτσέλης εἰδικά (τυχαῖον;), κὶ ἄλλα λόγια βγαίνουν ἀπ' τὰ χείλη τους! Ἔλεος! Μεγάλος ἐρασιτεχνισμὸς γιὰ κοτζαμὰν Μέγκα....

Μοῦ ἄρεσε πάντως τὸ θέμα γιὰ τὸ "ζωτικὸ χῶρο" ποὺ χρειαζόταν ὁ Τσιμιτσέλης ἀπὸ τὴν κρυόμπλαστρη γυναίκα του, γιὰ νὰ παίζη playstation μὲ τὸν μικρὸ παχουλὸ τῶν ἀπὸ κάτω. Γέλασα καὶ μὲ τὴν περιγραφή-δικαιολογία τοῦ Ἀσημακόπουλου γιὰ νὰ ἐξηγήση τὸ γιατὶ κρατοῦσε σὲ φωτογραφία τὸ μωρό, ὅπου προσπαθοῦσε νὰ πείση τοὺς ἀστυνομικοὺς πὼς ἡ φωτό εἶναι ὁ ἴδιος σὲ δύο διαφορετικὲς στιγμές, παράλληλη πραγματικότητα κλπ. Ἐξωφρενικό!

.

ΔΕΥΤΕΡΑ Ἔχω ἕνα Μυστικό (22:00, Alpha)

"Κὶ ἕνα φινάλε, νὰ σοῦ σχίζει τὴν καρδιά"....

Τὶ νὰ πρωτο-γράψω γιὰ τὸ συγκεκριμένο πολυδιαφημησμένο σήριαλ, τὴν φετινὴ "ναυαρχίδα" τοῦ Ἄλφα; Ἔχουν ἀκουστεῖ καὶ γραφεῖ τόσα πολλά, ποὺ τί νὰ προσθέσω ἐγώ; Πολλά, εἶναι ἡ ἀπάντηση!

Ὁμολογῶ πὼς τὸ πρῶτο ἐπεισόδιο δὲν τὸ εἶδα καλά, μόνο σὲ ζάπινγκ, ἤμουν ἐπηρρεασμένος ἀπὸ τὰ ἀρνητικὰ τῶν κουτσομπολίστικων ἐκπομπῶν ὁ βλάκας. Εἶδα ὅμως τὰ δύο ἑπόμενα κὶ ἕνα ἔχω νὰ πῶ: εἶναι μιὰ ἐκπληκτικὴ δουλειά! Κὶ ἄλλο ἕνα: ἡ Παπουτσάκη εἶναι πάρα πολὺ καλὴ στὸ ρόλο της! Ὅποιος δὲν συμφωνεῖ ἢ εἶναι προκατειλημμένος ἢ δὲν τὴν ἔχει δεῖ στὴν σειρά, ἢ εἶναι ἠλίθιος. ΟΚ, δὲν εἶναι ἡ Καρυοφυλλιὰ Καραμπέτη ποὺ εἶχε ὑποδυθεῖ τὴν παλιὰ μυθικὴ δολοφονημένη ἠθοποιὸ τοὺ θεάτρου μας Ἑλένη Παπαδάκη πρὶν λίγα χρόνια στὸ ἐκπληκτικὸ σήριαλ "Ἀσθενεῖς καὶ Ὁδοιπόροι" τῆς ΕΡΤ, ἀλλὰ κὶ ἡ Βουγιουκλάκη δὲν εἶναι Παπαδάκη! Ἔ, δὲν χρειάζεται καὶ καμμιὰ σαιξπηρικὴ ἠθοποιὸς γιὰ νὰ τὴν παίξη, ἁπλᾶ νὰ τῆς μοιάζη λίγο. Ἐκεῖ ἐξάλλου βασίστηκαν κὶ ὅλοι οἱ ἐπικριτές της, πὼς ἡ Κατερίνα δὲν μοιάζει στὴν Ἐθνική μας Στάρ. (Λές κὶ ὅταν ἡ ἴδια ἡ Βουγιούκλω ἔπαιζε στὸ θέατρο τὴν "Ἐβίτα" τοῦ Οὐέμπερ ἢ τὴν 16χρονη δόκιμη μοναχὴ Μαρία στὴ "Μελωδία τῆς Εὐτυχίας", ἔμοιαζε!)

.

.
Ἕνα ἀρνητικὸ ἔχω νὰ παρατηρήσω στὴ σειρά: τὴν ἀλλαγὴ τῶν ὀνομάτων, γιὰ λόγο ποὺ πραγματικὰ ἀδυνατῶ νὰ καταλάβω. Ἀφοῦ ὄχι μόνο ξέρουμε ποιὰ εἶναι ἡ Ἀλίκη ἀλλὰ ἡ σειρὰ εἶναι διασκευὴ τοῦ ὁμώνυμου βιβλίου τοῦ γιοῦ τῆς Ἀλίκης, μὲ μιὰ φωτογραφία της νά στὸ ἐξώφυλλο! Πρὸς τί ἡ ἀλλαγή; Πρὸς τί τὸ φαρδύ-πλατὺ "ἡ ὅποια ὁμοιότης μὲ πρόσωπα πραγματικά εἶναι ἐντελῶς συμπτωματική" ἀμέσως μετὰ τὰ ἐπεισόδια; Πλάκα μᾶς κάνετε; Μόνο συμπτωματικὴ δὲν εἶναι! Μὰ νὰ μεταφέρετε τὸ βιβλίο τοῦ Γιάννη Παπαμιχαὴλ στὴν τηλεόραση καὶ τὸν πατέρα του νὰ τὸν βαφτίζετε Παπαεμμανουήλ;! Ἔλεος.... Τὴν πρώτη φορὰ ποὺ ἄκουσα τὴ μικρὴ ἐκκολαπτόμενη ἠθοποιὸ νὰ λέη "ὀνομάζομαι Ἀλίκη Βασιλάκη" λαλώ κἄποιο λάθος θἄγινε, ἢ μήπως ἔτσι ἦταν τὸ πραγματικό της ἐπίθετο, μπράβο τους! Ποῦ νὰ φανταστῶ.... "Νά τὸ Ἀλικάκι, ἡ μικρὴ κόρη τῆς Νίκης" λέει κἄπου ἀλλοῦ μιὰ γειτόνισσα, κὶ ἂς θυμόμαστε ὅλοι τὴν τραγικὴ μάνα κυρία Ἔμμη στὴν κηδεία πρὶν 12 χρόνια. Πραγματικὰ μὲ ξένισε αὐτό, μὲ ἔκανε νὰ σκεφτῶ μήπως τὸ κανάλι δὲν πῆρε τὰ πλήρη δικαιώματα ἀπὸ τὸν συγγραφέα, γι' αὐτὸ καὶ ἀναγκάστηκε νὰ ἀλλάξη λίγο τὰ γεγονότα. Ἢ μήπως φοβοῦνται τυχὸν μηνύσεις ἀργότερα (ψιθυρίζεται πὼς θὰ παρουσιαστῆ πολὺ ἄσχημα ἡ σχέση της μὲ τὸν Κωνσταντῖνο καὶ τὸ πῶς τοὺς χώρισε ἡ Βασίλισσα Φρειδερίκη) Τέλος, ἂν πιστέψουμε τὰ πρῶτα ἐπεισόδια, ἀπορῶ πῶς εἶχε τέτοια ἀγάπη ἡ Ἀλίκη μὲ τὴ μάνα της, τὴν κυρία Ἔμμη (κὶ ὄχι Νίκη). Καλὲ αὐτὴ παρουσιάζεται σἂν μιὰ στίγγλα! Βρισίματα, ξύλο, τιμωρίες, μείωση! Οὔτε ἡ κακιὰ μητρυιὰ τῆς Κάντυ-Κάντυ δὲν ἦταν τέτοιο τέρας! Κὶ ἡ Ἀλίκη ἀπ' ὅσο ξέρουμε δὲν συγχωροῦσε!
.

..
Στὴν τελική, ὁμολογῶ πὼς ἡ σειρὰ εἶναι τόσο ὄμορφη, τόσο καλογυρισμένη (Ρέϊνα Ἐσκενάζυ), μὲ τέτοια ἀτμόσφαιρα ἐποχῆς καὶ κοστούμια, ποὺ ἔπιασα κἄποια στιγμὴ τὸν ἑαυτό μου νὰ σκέπτεται: τί σημασία ἔχει ἂν τὰ γεγονότα εἶναι ἀκριβῆ, ἂν εἶναι κἂν ἡ ζωὴ τῆς Ἀλίκης αὐτή; Θὰ τὸ ἔβλεπα κὶ ἂς ἦταν μιὰ ἁπλῆ ἱστορία, ἕνα ψεύτικο σενάριο. Μὲ ἑλκύει, πῶς ἀλλιῶς νὰ τὸ πῶ; Κἄποιες στιγμὲς μάλιστα πραγματικὰ συγκινήθηκα, ἐκεῖ ποὺ ὅλοι μαζὶ τραγουδοῦσαν τὸ "σοῦ σφυρίζω" - ἦταν τὸ ἀγαπημένο τραγούδι τοῦ πάππου μου - ἄρχισα νὰ τὸ τραγουδῶ μαζί τους βουρκωμένος (άφοῦ εἶμαι βλαμμένος, δὲν τὸ 'χετε καταλάβει ἀκόμη;!) κὶ εἰδικὰ ἐκεῖ ποὺ εἶχε πάει νὰ πάρει τηλέφωνο στὸ Βασιλικὸ Θέατρο καὶ μιλοῦσε ἀπὸ τὸ μπακκάλικο! Θὰ μοῦ πῆς, τί σὲ συγκίνησε σ' αὐτό; Κὶ ὅμως, παρ' ὅλο ποὺ μόλις πέρασα τὰ 30, μεγάλωσα σὲ προσφυγικὸ καταυλισμὸ στὴν Κύπρο καὶ θυμήθηκα πολὺ μικρός, τέλη δεκαετίας τοῦ '70, ποὺ κὶ ἐμεῖς δὲν εἴχαμε ἀκόμη τηλέφωνα στὰ σπίτια καὶ φώναζαν τὴ μάνα μου νἄρθη στὸ μπακκάλικο τῆς γωνίας νὰ πιάση τὸ τηλέφωνο ποὺ τὴ ζητοῦσαν. Θυμᾶμαι πῶς κάναμε τὸν πρῶτο καιρὸ ὅταν μᾶς πρῶτο-ἔβαλαν, μαζευόμασταν ὅλοι γύρῳ του ἅμα μᾶς καλοῦσε κανεὶς καὶ κάναμε σἂν χαζοί! "θῶρε μωρέ, μὰ θῶρε, φακκᾶ (χτυπᾶ) τὸ τηλέφωνο!" λέγαμε ὅλο χαρά καὶ θαυμασμό (ἐγὼ τὸ φοβόμουν καὶ λίγο!) Ἄχ, γι' αὐτὸ μοῦ ἀρέσουν οἱ σειρὲς ἐποχῆς!
Ἡ Παπουτσάκη, τέλος, εἶναι μιὰ χαρὰ ὡς Ἀλίκη. Δὲν ξέρω ποιὰ ἄλλη νέα ἠθοποιὸς θὰ μποροῦσε νὰ τὴν ὑποδυθῆ καλύτερα. Οὔτε μανιερισμοὺς βρῆκα, οὔτε ἀνόητες μιμήσεις, ἐμένα μὲ ἔπεισε πρὸς τὸ παρὸν ὡς νεαρὰ ἐνζενὺ τῶν fifties. Ἡ σκηνή της μάλιστα στὶς ἀκροάσεις γιὰ τὴ Σχολὴ τοῦ Ἐθνικοῦ ἦταν δεῖγμα μεγάλης τέχνης. Δὲν τὴν εἶχα ἱκανή! Πολὺ μεγάλη ἠθοποιὸς ἐδῶ, καθῶς δημιούργησε πειστικότατα μιὰ νεαρὴ φιλόδοξη κοπελλίτσα γιὰ πρώτη φορὰ πάνω στὴ σκηνή, γεμάτη τράκ, νὰ δίνη ἐξετάσεις ἑρμηνεύοντας χωρὶς παύση τρεῖς μονολόγους ἀπὸ τὸ κλασικὸ ρεπερτόριο ἐνῶ ἀνάμεσά τους νὰ ξαναγίνεται ἡ ἔντρομη "Ἀλίκη" ποὺ βλέπει τοὺς καθηγητὲς νὰ μὴν μένουν ἱκανοποιημένοι. Ὁ μονόλογος τῆς κυρά-Φροσύνης, ἕνα κομμάτι ἀπὸ τὸ Κατηχητικό καὶ κυρίως ἡ Βιόλα ἀπὸ τὴν "Δωδεκάτη Νύχτα" τοῦ Σαίξπηρ, ἦταν πάρα πολὺ καλὲς στιγμές, καὶ μάλιστα ἀποδοσμένοι στὴν καθαρεύουσα τῆς ἐποχῆς. Πολὺ προσεγμένο τὸ σήριαλ ἐδῶ. Ἀνυπομονῶ νὰ τὴν δῶ νὰ ἑρμηνεύη κὶ ἄλλους μεγάλους ρόλους, ὅπως καὶ τὸν Μπουρδούμη/Παπαμιχαὴλ ὁ ὁποῖος ἦταν ἐκπληκτικὸς σὲ ἕναν μονόλογο τοῦ Ὀδυσσέα ποὺ ἑρμήνευσε στὶς πρόβες (ἀπὸ ποιὸ θεατρικὸ εἶν' αὐτὸ δὲν ξέρω....)

Συνεχίστε ἔτσι!

.

ΤΡΙΤΗ Λίτσα.com (22:00, ANT-1)

.

Ἐδῶ τὰ πράγματα δὲν εἶναι οὔτε τόσο πλουσιοπάροχα οὔτε πολυσυζητημένα, μὰ πρόκειται γιὰ ἕνα σήριαλ ποὺ μὲ κέρδισε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ καὶ συνεχίζει νὰ μοῦ ἀρέση! Εἶναι καὶ ἡ ὥρα καταλληλότατη. Ἐκπλήσσομαι γιὰ τὴν τόσο συμπαθητικὴ σκηνοθεσία τῆς Ὄλγας Μαλέα. Ὅλες οἱ ταινίες της γιὰ τὸ σινεμὰ μοῦ εἶχαν προκαλέσει ἀπέχθεια μὲ τὰ σιχαμερὰ καὶ ἀρρωστημένα θέματά τους - Ὀργασμὸς τῆς Ἀγελάδας, Ἡ Διακριτικὴ Γοητεία τῶν Ἀρσενικῶν (μὲ τὴ Δραγούμη νὰ αὐτοϊκανοποιεῖται στὴ μπανιέρα, εἶχαμε πάει οἱ ἄσχετοι νὰ τὸ δοῦμε οἰκογενειακῶς στὸ σινεμὰ καὶ παρ' ὀλίγον ἡ μάνα μου νὰ πάθη ἔμφραγμα - ἄααχ!) Ριζότο, ἐνῶ ἔπρεπε νὰ τὴν εἶχαν κλείσει μέσα γιὰ τὸ Λουκουμάδες μὲ Μέλι, μιὰ ὠδὴ στὴν παιδεραστία. Πῶς ἀσχολήθηκε μὲ ἕνα τέτοιο γλυκὸ καὶ ἀθῶο σενάριο, ἀπορῶ!

Γιὰ μένα τὸ σημαντικότερο εἶναι ποὺ βλέπω ἐκ τῶν ἔσω τὴν ψυχολογία τῶν γυναικῶν, τῶν κανονικῶν κὶ ὄχι κἄτι ἄκυρων καὶ ψεύτικων χαρακτήρων τοῦ στὺλ Μαρία Σολωμοῦ στοὺς Singles ἢ τὸ Μητσάκι στὰ Ὑπέροχα Πλάσματα, ποὺ ἤθελα νὰ μουντάρω τὴν ὀθόνη! Τὴ Λίτσα τὴν ἀναγνωρίζω γαμώτη μου, εἶναι ἡ φίλη μου, ἡ ἀδελφή μου, ἡ συνάδελφος. Πιστή, ἀνασφαλής, ἀφελής, μπερδεμένη, ἀτζούμπαλη, κυρίως "ἀνήκει" κἄπου, δὲν εἶναι μόνο ἡ γκόμενα ἢ ἡ καριερρίστα, ἔχει σπίτι, γονεῖς, ἔφηβο ἀδελφό, μπλόγκ, προβλήματα ἀληθινὰ κὶ ὄχι πελλάρες τοῦ στὺλ "ὁ ἄντρας μου θέλει νὰ τὸν συνοδεύσω σ' ἕνα ἑπταήμερο business trip στὸ Παρίσι ἀλλὰ ἐγὼ δὲν θέλω ν' ἀφήσω τὸ ἐξοχικό μου ἀρχοντικὸ στὴ Σῦρο γιατὶ μὲ περιμένει ὁ εἰκοσάρης γκόμενος ποὺ μὲ κυνηγᾶ καὶ μὲ φωτογραφίζει καὶ θέλει νὰ κοιμηθοῦμε σὲ μιὰ παραλία ἐρημικὴ ὅπου ἡ αὐτοσχέδιος σκηνή του á la ΄Τσάι στὴ Σαχάρα΄ πιάνει φωτιὰ κὶ ὁ κολλητὸς του ποὺ τα'χει κρυφὰ μὲ τὴν κόρη μου τυφλώνεται ἀπὸ τὴν ἔκρηξη". Ἐδῶ βλέπω τὴν πραγματικὴ μέση Ἑλληνίδα, μὲ τὸν φίλο της νὰ τὴν ἀπατᾶ, ἐκείνη ὡς γνήσιο θῦμα νὰ ἀκούη τὴ μάνα της ποὺ τὴν προτρέπει νὰ μείνη μαζί του, τυφλὴ στὸ καλὸ παιδὶ ποὺ τὴν περιμένει στὴν ἄλλη γωνία. Τὴν κοπέλλα ποὺ μένει μὲ τοὺς δικούς της, σ' ἕνα φτωχικὸ διαμερισματάκι, μὲ τὴν μάνα της νὰ μαγειρεύη ἀρακᾶ σὲ μιὰ κουζινίτσα μὲ ντουλάπια λαδομπογιατισμένα καὶ παλιὰ βούρνα μαρμάρινη ραγισμένη, κὶ ὄχι λές καὶ εἴμαστε στὴν Ἔκθεση τῆς Venetta Cuzzina! Βλέποντας συμπάσχω, δὲν σιχτιρίζω ἀπὸ ζήλεια! Οὔτε ἀναρωτιέμαι "μὰ ποῦ συμβαίνουν αὐτὰ τὰ πράγματα; Σὲ ποιὰ χώρα ζοῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι;"!
.

ΤΡΙΤΗ Τὰ Ἄγρια Παιδιά (23:00, Mega)

Εἶχα διακρίνει ἀπὸ τὸ πρῶτο ἐπεισόδιο τὴν ποιότητα καὶ τὴ διαφορετικότητα τοῦ συγκεκριμένου σήριαλ, ὅπως καὶ τὸ ὅτι μᾶλλον θὰ ἐπρόκειτο γιὰ αὐτοτελῆ ἐπεισόδια. Ὁπότε δὲν ἐξεπλάγην ποὺ διάβασα στὸ ὑπέροχο σάϊτ τῆς ἐκπομπῆς ποὺ ἔχει φτιάξει τὸ Μέγκα πὼς τὰ κείμενα τοῦ κάθε ἐπεισοδίου εἶναι ἀληθινὲς ἱστορίες ποὺ ἔχουν δημοσιευτεῖ στὸ περιοδικὸ "Παράλλαξη" (πρώτη φορὰ τὸ ἀκούω). Ὑπάρχει μάλιστα καὶ χῶρος στὴν ἱστοσελίδα ὅπου μπορεῖ ὁ καθένας νὰ ἀφήση τὴν δική του προσωπικὴ "ἄγρια" ἱστορία, κὶ ἴσως γυριστῆ! (Τρέχω!)

ὁ Νῖκος καὶ ἡ "φρεσκοπλυμένη" Fly στὸ ἐπεισόδιο τῆς προηγούμενης Τρίτης (σἂν πολὺ δὲν μοιάζουν αὐτοὶ οἱ δύο, τώρα ποὺ τοὺς βλέπω;)
...

Ἀκόμη δὲν ἔχω καταλάβει γιατὶ ἡ σειρὰ λέγεται "Ἄγρια Παιδιά", καλὲ αὐτοὶ εἶναι τρία ἀγγελούδια, ἴσως νὰ ἀναφέρεται στοὺς κατὰ μέρους ἥρωες ποὺ ἐμφανίζονται κάθε Τρίτη. Θεϊκὴ ἡ ἀτάκα τοῦ Νίκου ὅταν οἱ δύο κολλητοί του τὸν ρωτᾶνε πῶς εἶναι ἐμφανισιακῶς μιὰ κοπέλλα ποὺ τὸν ἐντυπωσίασε νωρίτερα. Παίρνει ἕνα ὀνειροπόλο ἐρωτευμένο ὕφος καὶ τοὺς λέει "πῶς εἶναι ὅταν ἔχης ἕνα φρεσκοπλυμένο ἀσιδέρωτο ροῦχο ποὺ μόλις βγῆκε ἀπ' τὸ στεγνωτήριο.... καὶ θέλεις νὰ χώσης μέσα τὴ μούρη σου καὶ νὰ μυρίζης, νὰ μυρίζης;... σνούρφ-σνούρφ!... ἔτσι εἶναι!" Ἂχ τέλειο! Ὅσοι τὸ εἴδατε καταλαβαίνετε τί ἐννοῶ, ἔπεσα ἀπ' τὴν τσιέρα ποὺ τὰ γέλια! Γιὰ μένα δεῖγμα τοῦ πῶς μπορεῖ νὰ βγάλη γέλιο μιὰ σειρὰ δραματική, τὴ στιγμὴ ποὺ ἄλλες κωμικὲς προσπαθοῦν μάταια νὰ σὲ κάνουν νὰ γελάσης μιὰ φορά. Ἂν καὶ μοῦ ἀρέσουν καὶ οἱ βαδύγδουπες μελοδραματικὲς ἐκδηλώσεις ἀγάπης περασμένων ἐποχῶν, πόσο πολὺ ταιριάζει στὴ συγκεκριμένη σειρὰ αὐτὴ ἡ σημερινὴ "χύμα" γλῶσσα!

.

ΤΕΤΑΡΤΗ Τὸ Κλειδὶ τοῦ Παραδείσου (22:00, ΑΝΤ-1)

..

Ἡ σειρὰ μυστηρίου μὲ ἄρωμα ἀνατολῆς, κωδικοποιημένους παπύρους μὲ ἱερογλυφικά, χρυσοποίκιλτα κλειδιὰ ὑπόγειων θυρίδων, ποὺ ὅμως λαμβάνει χώραν στὸ σήμερα. Εἶναι μιὰ σειρὰ προφανῶς ἀκριβή, μὲ πολλὰ καὶ φρέσκα γυρίσματα σὲ ἐξωτερικοὺς χώρους, καφετέριες στὸ Μεταξουργεῖο, Πανεπιστήμια, φοιτητικὲς γκαρσονιέρες σὲ ταράτσες, ἀληθινὰ ἑστιατόρια. Πολὺ σημαντικὸ γιὰ μένα, ἔχω μπουχτήσει μὲ σειρὲς γυρισμένες ἐξ ὁλοκλήρου σὲ φτηνο-στούντιο, μὲ τοὺς "τοίχους" νὰ κουνιόνται κἄθε φορὰ ποὺ ὁ ἀστυνόμος Θεοχάρης βαρᾶ τὴν πόρτα ἔξαλος μετὰ ἀπὸ ἕναν ἀκόμη μονόλογο στὸν καθρέφτη! (those were the days!) Ἐπίσης ἡ ἱστορία δὲν μοῦ θυμίζει ἀπολύτως τίποτα, εἶναι πρωτότυπη, πρᾶγμα σημαντικότατο. Οἱ ἠθοποιοὶ εἶναι πολὺ καλοί, νέοι, ἡ Μακρυπούλια ἔχει κάνει ἀπίστευτη πρόοδο ἀπὸ τὴν ἐποχὴ στὴν ἀρχὴ τῶν '90ς ποὺ ἔπαιζε σὲ ἐκεῖνο τὸ ἀλήστου μνήμης σήριαλ τοῦ Μαστοράκη μὲ τὸ γέλιο-κονσέρβα ποὺ προσπαθοῦσε εἰς μάτην νὰ μιμηθῆ τὸν "Πρίγκηπα τοῦ Μπέλ-Αἴρ", ὁ Τότσικας εἶναι πάρα πολὺ καλός, ἂν κὶ ὁ ρόλος του εἶναι πανεύκολος πρὸς τὸ παρόν, δὲν μοιάζει καθόλου μὲ τὸν "Ἄρη" στὸ Μαζί σου, παρόλο ποὺ παίζει πάλι ἕναν δύσκολο ἐπαναστατημένο νέο ποὺ δὲν ξέρει τί τοῦ φταίει. Καὶ δὲν τὸ παίζει ὡραῖος, ὅπως ὁ Τσιμιτσέλης, παρόλο ποὺ τοῦ "ρίχνει στ' αὐτιά" σὲ ὅλα!

Αὐτὸ ποὺ ἐγὼ θέλω νὰ δῶ εἶναι τὴν πλοκὴ νὰ προχωρᾶ λίγο πιὸ γρήγορα. Στὸ πρῶτο ἐπεισόδιο ἡ δράση ἦταν ἰλιγγιώδης, στὰ ἑπόμενα δύο δὲν ἔγινε οὐσιαστικὰ τίποτα, ἀρχίσαμε νὰ γνωρίζουμε τοὺς χαρακτῆρες λίγο καλύτερα. Κὶ ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαφανιστῆ ἀπὸ τὸ κὰστ ἡ παγοκολῶνα κόρη τοῦ πρύτανη ποὺ ἔχει καὶ τὸ θράσσος νὰ τὴν πέση στὸν Παπαδόπουλο. Πραγματικὰ ἔχω νὰ δῶ τέτοια ψυχρή, ἄθλια, ἄσχημη ἠθοποιὸ ἀπὸ τὴ "Ντορίτα" στὸ Ντόλτσε Βίτα (μὴ σοῦ πῶ πὼς ἒν ἡ ἴδια!), ἀλλὰ αὐτὴ τὸ παίζει καὶ μοιραία κλασικὴ γκόμενα, κἄτι σἂν καλαμαροῦ Ἰζαμπέλλα Ροσσελίνι. Κούνια ποὺ σὲ κούναγε μωρή....

Δὲν γράφω κἄτι ἄλλο γιατὶ δὲν ἔγινε κἄτι ἄλλο. Ὁ πρύτανης πέθανε, ἄφησε στὸν βοηθό του καθηγητὴ ἕνα μήνυμα μὲ ἱερογλυφικὰ τὰ ὁποῖα μόνο ἡ Μακρυπούλια μπορεῖ νὰ ἀποκρυπτογραφίση (?) καὶ οἱ "κακοί" θέλουν νὰ τὸν καταστρέψουν χρεώνοντάς του σχέση μαζί της (εἶναι φοιτήτριά του). Αὐτὴ πάλι ἔχει ἀρχίσει νὰ δημιουργεῖ μιὰ σχέση μὲ τὸ συμφοιτητή της Ἀποστόλη, ἔχει κὶ ἕνα ἐξώγαμο, θὰ δοῦμε ποῦ θὰ τὸ ὁδηγήση ὅλο αὐτὸ ἡ σειρά.

.

ΠΕΜΠΤΗ Τὰ Ματωμένα Χώματα (22:30, Alpha)
...

Ἤδη τὸ κανάλι ἄλλαξε μέρα καὶ ὥρα τὴν συγκεκριμένη σειρά, μετὰ ἀπὸ δύο μόλις ἐπεισόδια ποὺ ἐπροβάλετουν Παρασκευή. Τί μπορεῖ νὰ σημαίνει αὐτό; Ἒ ἂν δὲν πηγαίνει καλὰ στὰ "νούμερα" θὰ ἀπογοητευθῶ πλήρως γιὰ τοὺς νεο-ἕλληνες καὶ τὶς προτιμήσεις τους! Δὲν μπορεῖ νὰ βλέπετε "LAPD" καὶ "Λάκη τὸν Γλυκούλη" βρέ, καὶ νὰ μὴν βλέπετε αὐτὸ τὸ εἰκαστικὸ ἀριστούργημα! Τὸ παραλληλίζω μὲ κἄτι χιλιάδες τσακλοκούδουνα στὶς παραλίες πρὶν λίγα χρόνια ποὺ διαβάζαν μανιωδῶς "ὁ Ἰούδας Φιλοῦσε Ὑπέροχα" κὶ ὅμως ποτὲ δὲν θὰ ἐνδιαφερθοῦν νὰ μάθουν τί εἶναι ὁ Σολζενίτσιν. Φυσικὰ κὶ εἶναι πιὸ εὔκολος ὁ Ἰούδας (καὶ ὡς σήριαλ ἦταν!), πιὸ "εὔπεπτος", ἐνῶ ὁ "Τὸ Ἀρχιπέλαγος" χρειάζεται ἀφοσίωση καὶ κόπο, ἂν ὅμως δὲν μποροῦμε νὰ διαβάσουμε ἕνα ποιοτικὸ κλασικὸ βιβλίο καὶ οὔτε κἂν μποροῦμε νὰ τὸ παρακολουθήσουμε "μασημένο" στὴν τηλεόραση, ἒ αὐτὸ πρέπει νὰ μᾶς ἀνησυχήσει πιστεύω!

προσχέδια τῶν κοστουμιῶν τῆς σειρᾶς

Ἡ σειρὰ εἶναι ὅ,τι πιὸ τέλειο ἔχω δεῖ τὰ τελευταῖα χρόνια, τὰ σκηνικά (καὶ ἀληθινὰ καὶ ψηφιακά) εἶναι ἄνευ συναγωνισμοῦ, ἡ πλοκὴ δὲν ἐπιβεβαίωσε τοὺς φόβους μου καὶ προχωρᾶ γρήγορα, οἱ χαρακτῆρες δὲν εἶναι πολλοὶ καὶ μπλεγμένοι ὅπως σὲ ἄλλα ἔργα ἐποχῆς ποὺ δὲν ξεχωρίζεις ποιὸς εἶναι ποιός. Κορυφαία ὅλων φυσικὰ ἡ κα. Ἄννα Συνοδινοῦ σὲ μικρὸ ρόλο, ἀλλὰ δὲν θὰ σχολιάσω κἂν τὸ μαγευτικὸ παίξιμό της γιατὶ εἶμαι πολὺ λίγος καὶ γιατὶ μετὰ θὰ ἀναγκαστῶ νὰ μιλήσω καὶ γιὰ τοὺς ἄλλους ἠθοποιοὺς καὶ δὲν θὰ τὸ ἤθελα, τόσο συντριπτικὴ θὰ ἦταν γιὰ τὸν ὁποιονδήποτε ἄλλον ἡ σύγκριση μαζί της.... Νὰ πῶ μόνο πόσο μοῦ ἀρέσει ἡ Δήμητρα Ματσοῦκα καὶ ἐδῶ, τὴν ὁποία λατρεύω καὶ παρακολουθῶ ἀπὸ τὸν "Δούρειο Ἵππο". Ναί, εἶναι ἀπὸ κεῖνες τὶς λίγες "ἐξαιρέσεις" μου.

Δὲν ἔχω τὶ ἄλλο νὰ πῶ, δεῖτε τό. Δεῖτε το! Κὶ ἂν χάσατε τὰ πρῶτα, βρεῖτε τὰ στὸ ἴντερνετ, πᾶρτε τὸ βιβλίο, κάντε κἄτι! Δὲν εἶναι Παρασκευὲς πιὰ ποὺ ὁ κόσμος βγαίνει, ὁπότε δὲν ἔχετε δικαιολογία!

ἐκπληκτικὴ ἡ χρήση τοῦ τεράστιου green screen καὶ τῆς τεχνολογίας VFX γιὰ τὴν εἰκονικὴ δημιουργία τῆς ἀξέχαστης τραγικῆς προκυμαίας τῆς Σμύρνης

Ἀπολογοῦμαι ἂν σᾶς κούρασα, πέντε μέρες γράφω-σβήνω γι' αὐτὸ τὸ πόστ καὶ δὲν ἀπαιτῶ φυσικὰ νὰ τὸ διαβάση κἄποιος ὁλόκληρο ἢ ὅλο μὲ τὴ μία! Ἐπίσης ἀγνοῆστε κἄποιες "κακίες", δὲν μπορῶ νὰ συγκρατηθῶ.... Ἄλλο τηλεοπτικὸ πὸστ δὲν πρόκειται νὰ ἀναρτήσω, ἔχουμε πιὰ μπεῖ γιὰ τὰ καλὰ στὸ Φθινόπωρο καὶ δὲν μπορῶ νὰ ἐπηρρεάσω κἄποιον νὰ δῆ κἄτι ποὺ ἤδη δὲν βλέπει. Κὶ ἂν ἔγραψα τόσο ἀναλυτικὰ τὴ γνώμη μου γιὰ τὸ τί μοῦ ἀρέσει καὶ τί δὲν μοῦ ἄρεσε ὣς τώρα, εἶναι γιατὶ πιστεύω πὼς λέει πολλὰ γιὰ μένα. Ὅπως μαθαίνεις πράγματα γιὰ κἄποιον ἂν ρίξης μιὰ ματιὰ στὴν βιβλιοθήκη ἢ τὴ δισκοθήκη του, ἔτσι νοιώθω πὼς δίνω σημαντικὲς πληροφορίες γιὰ μένα. (who cares, θὰ μοῦ πῆς;...) Πεῖτε μου κὶ ἐσεῖς γνῶμες καὶ τί παρακολουθεῖτε, ἐγὼ θέλω νὰ μάθω γιὰ σᾶς! Καλὸ Σαββατοκυρίακο!

..