ἡ ἐν Κύπρῳ Σαλαμίνα μας

.

ἀφ' ἡμερτῆς Σαλαμῖνος
.

"Ἔρχομαι ἀπὸ τὴ Σαλαμῖνα τῆς Κύπρου, τὴν "ἱμερτὴ" Σαλαμῖνα, τὴν πολιτεία τοῦ Τεύκρου, τὴν πολιτεία ποὺ μέσα σὲ χιλιάδες χρόνια ἀνθοβόλησε Ἑλλάδα, ποὺ ὑπῆρξε ἡ πρωτεύουσα τοῦ σημαντικότερου ἀπὸ τὰ ἑλληνικὰ βασίλεια τῆς Κύπρου.... Ἐκεῖ πέρα, στὴ βορινὴ ἀκτή, σὲ μικρὴ ἀπόσταση ἀπὸ τὴν Ἀμμόχωστο, αὐτὴ ἡ δεύτερη, ἡ πιὸ μεγάλη Σαλαμῖνα, μνήμη πολύτιμη τῶν τρωικῶν ἀγώνων, ἀνασυρμένη ἀπὸ τὸ κέλυφος τοῦ λαμπροῦ μύθου, κυβέρνησε τὸν ὁλόγυρα τόπο, κυβέρνησε τὸ νησί, πολέμησε τοὺς ἐχθροὺς τῶν Ἑλλήνων, ἔστειλε τὰ καράβια της στὴν Τύρο καὶ τὴ Σιδώνα τότε ποὺ ὁ Ἀλέξαντρος πύργωνε τὴν ἐξουσία του στὴν Ἀνατολή, ἔζησε μὲ τοὺς Πτολεμαίους, μὲ τοὺς Ρωμαίους, μὲ τοὺς Βυζαντινούς. Ἡ ἱστορία της εἶναι ἡ ἐπιτομὴ τῆς ἱστορίας τῆς Κύπρου."

...

"Σήμερα κατάκειται σὲ μεγάλα ἐρείπια. Μέσα στὴν ἄμμο τῆς ἀκτῆς, σὲ πυκνοὺς σκληροὺς θάμνους. Εἶναι ἕνας νεκρός, σιωπηλὸς κόσμος.... Μὲ καρδιὰ μεθυσμένη, μὲ μάτια θαμπωμένα περπάτησα ἀνάμεσα στὰ μεγάλα ἐρείπια. Ἔζησα τὴν ὥρα τοῦ "γυμνασίου". Πιὸ καλὰ διατηρημένο σὲ ἄλλη γῆ ἑλληνικὴ δὲν ἔχω συναπαντήσει. Ἕνας μεγάλος ἑλληνικὸς καὶ ἑλληνορρωμαϊκὸς καὶ πρωτοχριστιανικὸς κόσμος, ἕνας κόσμος ὅλο λαχτάρα ζωῆς καὶ κατάνυξη, προσπαθεῖ νὰ ὑπάρξη καὶ πάλι μὲ τὴ γοητεία τῆς ἄσπρης πέτρας μέσα σὲ μιὰ πλάση χρυσῆ καὶ γαλάζια. Ἡ ὀμορφιὰ εἶναι τὸ πιὸ εὔθραυστο πρᾶμα. Κι ὡστόσο, ἡ ὀμορφιὰ εἶναι ποὺ ἀπομένει, ὅταν περάσει τὸ αἷμα, ὁ ἱδρώτας, ὁ μόχθος, ὁ στεναγμὸς τῶν ἀνθρώπων. Ἡ ὀμορφιὰ εἶναι ἕνα ἀδιάκοπο τρόπαιο, ποὺ ἀκυρώνει τὸ θάνατο."

.
(Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος - Ἡ Κύπρος, ἕνα Ταξίδι, (Ἀστήρ, 1962)
.

ἡ ἀρχαία πόλις Σαλαμίνα στὴν ἀνατολικὴ ἀκτὴ τῆς πικρῆς νήσου Κύπρου
..

Αὐτὴ εἶναι ἡ Σαλαμίνα μας, ἡ ἐπὶ δύο χιλιάδες χρόνια πρωτεύουσά μας, τὸ στολίδι τῆς Κύπρου, παντελῶς ἄγνωστη στὴν Ἑλλάδα κὶ ὅμως τὸ ὀμορφότερο ἀρχαιοελληνικὸ μνημεῖο ἐπὶ Γῆς, ἂν ἐξαιρέση κανεὶς τὴν Ἀκρόπολη τῶν Ἀθηνῶν. Κατεχόμενη φυσικά.... ὅπως καὶ τὸ μεγαλύτερο μέρος τῆς Ἐπαρχίας Ἀμμοχώστου. Ὅταν ἐπετράπη ἡ ὀλιγόωρη εἴσοδος στὰ Κατεχόμενα πρὶν δύο χρόνια, τὴν ἐπισκέφθηκα κὶ ἐγὼ μαζὶ μὲ τοὺς δικούς μου, ξένος στὴν ἴδια μου τὴν πόλη, τουρίστας μὲ διαβατήριο, ὑπὸ ἀστυνομικὴ ἐπίβλεψη. Τὸ σπίτι μου, τὴν γειτονιά μου στὴν Τιμία Ζώνη Ἀμμοχώστου δὲν μᾶς ἐπέτρεψαν νὰ τὸ ἐπισκεφθοῦμε καθῶς ὅλη ἡ πόλη τοῦ Εὐαγόρα εἶναι στὴν νεκρὴ ζώνη τοῦ ΟΗΕ μέσα σὲ συρματοπλέγματα, κανεὶς τοῦρκος ἢ Ἕλληνας δὲν τὴν ἔχει πλησιάσει 34 χρόνια τώρα. Πήγαμε ὅμως λίγα χιλιόμετρα πιὸ βόρεια μὲ τὸ αὐτοκίνητο νὰ δοῦμε ἐπιτέλους τὴν ξακουσμένη Σαλαμῖνα, τὸν μῦθο ποὺ ἀκούγαμε ἀπὸ μικρὰ παιδιά, τὴν ἑλλάδα τῆς Κύπρου, τὴν πόλη ἀπ' ὅπου ξεκίνησαν κατὰ τὸν Ὅμηρο τὰ πλοῖα τῶν κυπρίων μὲ ἀρχηγὸ τὸν Τεῦκρο, πιστὰ στὴν ὑπόλοιπη ἑλληνικὴ ἐξτρατεία γιὰ τὴν Τροία, χιλιάδες χρόνια πρίν. Δὲν συνῆλθα ἀκόμη ἀπ' ὅσα εἶδα ἐκεῖνο τὸ μεσημέρι, οὔτε θὰ μποροῦσα ποτὲ νὰ περιγράψω τέτοιαν ὀμορφιά. Εὐτυχῶς ὁ μέγας ἑλλαδίτης λογοτέχνης Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος ἐπισκέφθηκε τὰ ἐρείπια τοῦ ἀρχαίου βασιλείου στὶς ἀρχὲς τῆς δεκαετίας τοῦ '60 καὶ δημοσίευσε τὶς ἐντυπώσεις του....
..

"θαλασσινὸς ὁ κόρφος σου κὶ ἀνθοὶ στὶς ἀμασχάλες...." ἡ Ἀμμόχωστος, στὶς τελευταῖες μέρες ζωῆς της, ἀρχὲς τῆς δεκαετίας τοῦ '70 (ὑπέροχη φωτογραφία ἀπὸ τὸ ὀπαδικὸ σάϊτ http://www.sfsalamis.com )

.
Γιατὶ ὅμως ὅλη αὐτὴ ἡ εἰσαγωγή; Γιατὶ νὰ μιλήσω ἔτσι ξαφνικὰ στοὺς ἑλλαδῖτες γιὰ τὴν Σαλαμῖνα, τὴν ἀρχαία πόλη δίπλα ἀπὸ τὴν Ἀμμόχωστό μας τὴν χαμένη; Νὰ τὴν ἐπισκεφθεῖτε δὲν μπορεῖτε, ἄσε ποὺ ἡ Ἑλλάδα ἔχει χιλιάδες ἄλλα μνημεῖα ποὺ εἶναι προσβάσιμα κὶ ἐμεῖς τὰ περιφρονοῦμε - ἂς μὴν τὸ μετανοιώσουμε κἄποια στιγμή! Μὰ ναί, σωστὰ τὸ μαντέψατε! Εἶναι ἐλάχιστες πλὴν ἀναγκαῖες πληροφορίες ποὺ χρειάζεστε γιὰ νὰ νὰ κατανοήσετε τὴν ἀνάρτηση αὐτὴ, ἡ ὁποία εἶναι (φυσικὰ) ἀθλητικὴ καὶ θέμα της ἔχει ἕνα ἀπὸ τὰ τρία ἢ τέσσερα πράγματα ποὺ ἀγαπῶ περισσότερο σ' αὐτὴ τὴ ζωή: τὸν ἀθλητικὸ σύλλογο Νέα Σαλαμίνα Ἀμμοχώστου.

.

"τὸν ἴδιο τὸν Θεὸ νὰ εἶχα ἀπέναντί μου, σοῦ λέω προτιμῶ στὴν κόλαση μαζί σου" Ἔτσι!

..
Ὦ ναί, κάπου ἐδῶ φαντάζομαι καὶ τὶς ἀντιδράσεις σας! "Τὸν Σύλλογο what?!*!?", "τί λέει πάλι αὐτός;", "ὤχ, τὰ κατάφερε καὶ τὄκανε κὶ αὐτὸ τὸ θέμα ἀθλητικό, φτοὺ νὰ πάρει, πᾶμε ἀλλοῦ!" (ξέρεις ποιὸς εἶσαι σύ, ὀρεσείβιε Εὐρυτανέ....), "μὰ ποῦ πάει καὶ τὰ βρίσκει;" κλπ.... Δὲν πειράζει, μπορεῖτε νὰ ἀποχωρήσετε κάπου ἐδῶ, δὲν παρεξηγῶ ἐγὼ βρέ! Γιὰ ὅποιον ἐνδιαφέρεται ἀκόμη, λίγα οἰκογενειακά μου:

Ἡ οἰκογένειά μου κατάγεται ἀπὸ τὴν Ἀμμόχωστο, ἂν καὶ ἐγὼ δὲν τὴν γνώρισα ποτέ, δὲν πρόλαβα. Γεννήθηκα ἕνα χρόνο μετὰ τὴν εἰσβολὴ τοῦ Ἀττίλα καὶ τὸν ξερριζωμό μας, στὶς ἄθλιες πάνινες σκηνὲς ἑνὸς φριχτοῦ μέρους ποὺ θυμᾶμαι ἀμυδρά, τοῦ προσφυγικοῦ καταυλισμοῦ στὴν Ὀρμήδεια, δίπλα ἀπὸ τὴν πράσινη γραμμή, στὶς ἐλεύθερες περιοχές. Τρία χρόνια ζήσαμε ἐκεῖ, χωρὶς φαγητό, μπάνιο, ροῦχα, παπούτσια, θέρμανση, ὥσπου μετακομίσαμε στὴν προσφυγικὴ συνοικία ποὺ δημιουργήθηκε ἐν τῶ μεταξὺ γιὰ μᾶς στὴ Λάρνακα. Ἡ οἰκογένειά μου εἶχε μιὰ ἰδιαιτερότητα ποὺ τελικὰ πολλὲς ἄλλες ἐπίσης εἶχαν: ἡ πλευρὰ τοῦ πατέρα μου ἦταν ὅλοι τους πολὺ δεξιοί, ὑπὲρ τῆς Ἑνώσεως μὲ τὴν "Μητέρα Ἑλλάδα" (ἀκόμη εἶναι) καὶ φανατικοὶ ὀπαδοὶ τῆς μίας ὁμάδας τῆς Ἀμμοχώστου, τῆς "δεξιᾶς" Ἀνορθώσεως, ἐνῶ ἡ πλευρὰ τῆς μητέρας μου ἦταν ὅλοι τους ἀριστεροὶ ΑΚΕΛικοὶ (προοδευτικοὶ τὸ ἔλεγαν πάντα, ὣς τὰ σήμερα!), ὑπὲρ τῆς μίας αὐτόνομης καὶ ἀνεξάρτητης Κύπρου μακρυὰ ἀπὸ "τὴν Ἑλλάδα ποὺ μᾶς κατέστρεψε", καὶ φανατικοὶ ὀπαδοὶ τῆς ἄλλης ὁμάδας τῆς Ἀμμοχώστου, τῆς "ἀριστερῆς" Νέας Σαλαμῖνος. Μάλιστα ὅλη ἡ Νέα Σαλαμὶς δημιουργήθηκε ἐν ἔτει 1948 - πρὶν 60 χρόνια - ἀκριβῶς ὡς τὸ ἀντίθετο τῆς δεξιᾶς Ἀνόρθωσης. Τώρα ξέρετε καὶ ἀπὸ ποῦ πῆρε ἡ νέα ὁμάδα τὸ ὄνομά της ὅταν πρωτο-δημιουργήθηκε, ἀπὸ τὴν ἀρχαία πόλη βόρεια τῆς Ἀμμοχώστου μας, δὲν ἔχει (ἄμεση) σχέση μὲ τὸ ἑλλαδικὸ νησάκι στὸ Σαρωνικό.

.


...

Φαντάζεστε τώρα τί γινόταν μέσα στὸ σπίτι μας στὴν Ἀμμόχωστο, στὸ ἀντίσκηνο στὴν Ὀρμήδεια, στὸ συνοικισμὸ στὴ Σκάλα! Μεγαλώνοντας θυμᾶμαι πάντοτε τοὺς δικούς μου νὰ σκοτώνονται γιὰ τὰ πολιτικά - ἐνῶ κατὰ τὰ ἄλλα εἶναι πολὺ ἀγαπημένοι - ἕνας σκοτωμὸς ποὺ ἔφτανε πραγματικὰ στὴν κορύφωσή του δυὸ φορὲς τὸν χρόνο, ὅταν ἐρχόταν ἡ ὥρα τοῦ μεγάλου "Βαρωσιώτικου ντέρμπυ στὴν προσφυγιὰ" καὶ οἱ δύο ὁμάδες τῆς κατεχόμενης πόλης μας ἔπαιζαν ἡ μιὰ κόντρα στὴν ἄλλη στὴν προσωρινὴ ἕδρα τους στὴ Λάρνακα! Ἡ μπάλα ἔπαιρνε φυσικὰ κὶ ἐμᾶς τὰ παιδιὰ ποὺ οἱ δύο "παρατάξεις" προσπαθοῦσαν νὰ προσηλυτήσουν. Τὴν μιὰ Κυριακὴ μᾶς ἔπαιρνε ὁ πατέρας μου νὰ δοῦμε τὴ Μεγάλη Κυρία, τὴν ἑπομένη ὁ παππούς μου ντυμένους στὰ κόκκινα νὰ "ζήσουμε τὴν Ἰδέα τῆς Σαλαμῖνος". Ἐγὼ ὅμως εἶχα ψευτο-γίνει Ἀνορθωσιάτης κὶ ἀκόμη ἔχω τύψεις ὅταν σκέφτομαι τὸν παππού μου (τὸν πατέρα τῆς μάνας μου) τὸν Σαλαμιναῖο, ποὺ "ἔφυγε" τὸ '86 μὲ τὸ παράπονο πὼς τὰ ἐγγόνια του εἶχαν πάρει "ὀλισθηρὸ δρόμο", πὼς δὲν εἶχε καταφέρει νὰ μᾶς μεταδώση τὴν ἀγάπη του γιὰ τὴν "ἐρυθρόλευκη θεά". Ἤμουν μικρούλης τότε, δὲν καταλάβαινα πολλά, δὲν πρόλαβα ποτὲ νὰ τοῦ πῶ πόσο πολὺ τὰ εἶχε καταφέρει, πόσο πολὺ ἀγαποῦσα τὴν Σαλαμινάκκα μας, πόσο τὴν ἔχω μέσα στὴν καρδιά μου καὶ σήμερα καὶ θὰ τὴν ἔχω ὣς τὴ μέρα ποὺ θὰ πεθάνω. Αὐτὴ ἡ ἀνάρτηση εἶναι κατὰ κἄποιον τρόπο μιὰ μεγάλη συγγνώμη πρὸς ἐκεῖνον καὶ μιὰ δήλωση ἀγάπης.

Δὲν ἔχω γράψει τίποτα γιὰ τὴ Νέα Σαλαμῖνα ὣς τώρα, ὅλο τὸ καλοκαῖρι ἀνῆκε στὴν Ἀνόρθωση τῆς Εὐρωπαϊκῆς πορείας καὶ αἴγλης, ἡ Σαλαμὶς ἔμεινε στὸ περιθώριο.... Ἦταν βλέπετε καὶ μιὰ τραγικὴ ἐποχὴ γιὰ τὸ νεώτερο σωματεῖο τῆς Ἀμμοχώστου μας, ὅλο τὸν δεύτερο γῦρο τοῦ Πρωταθλήματος ζούσαμε μὲ τὴ διαρκῆ ἀπειλὴ τῆς διαβάθμισης (ἔτσι λέμε τὸν ὑποβιβασμὸ μιᾶς ὁμάδας στὴν Κύπρο) στὴν Β' Ἐθνική, μιὰ τραγικὴ πιθανότητα ποὺ τελικὰ δὲν ἀποφύγαμε. Κάθε Κυριακὴ στὸ ραδιόφωνο, στὸ κινητὸ μὲ τὸν ἀδελφό μου μέσα στὸ "Ἀμμόχωστος" στὴ Λάρκανα νὰ μαθαίνω πῶς πάει ὁ ἑκάστοτε ἀγώνας (ὁ μικρός μου ἀδελφὸς εἶναι φανατικὸς Σαλαμιναῖος) νὰ διαβάζω τὴν ἑπομένη τοὺς πίνακες μὲ τὰ δυσοίωνα στατιστικὰ, μὲ τὶς πιθανότητες παραμονῆς ὅλο νὰ στενεύουν.

ἑορτασμὸς τῶν 60 χρόνων τῆς Νέας Σαλαμῖνος στὸν ἀγῶνα μας μὲ τὴν ΑΕΚ Λάρνακος, στὶς 9 Μαρτίου 2008

.

Ἤμουν Κύπρο στὶς ἀρχὲς τοῦ Μάρτη καὶ ἤμουν παρὼν στὸ γήπεδο στὸν πιὸ γλυκόπικρο ἑορτασμὸ τῆς ὁμάδας. Στὸ περιθώριο τοῦ προτελευταίου ἀγώνα τῆς σαιζὸν μὲ τὴν Ἀθλ.Ἕνωση Κιτίου, δίνοντας τὴν τελική της μάχη γιὰ τὴν παραμονὴ ἐνῶ ἐλπίδες πιὰ δὲν ὑπῆρχαν, ἡ Νέα Σαλαμῖνα γιόρτασε τὰ 60 χρόνια ἀπὸ τὴν ἵδρυσή της τὸ τόσο μακρυνὸ ἐμφυλιακὸ ἔτος 1948 στὸ θέατρο Χατζηχαμπῆ σὲ μιὰν ἄλλη πόλη, κὶ αὐτὴ τόσο μακρυνὴ καὶ χαμένη.... Τραγούδια καὶ πυροτεχνήματα δὲν ὑπῆρχαν, μόνο δάκρυα γιὰ τὸ ἀναπόφευκτο καὶ περισυλλογή....

..

The End: κλάμματα γιὰ τὴν διαβάθμιση στὸ τέλος τοῦ Σαλαμίνα-Ἀλκὴ τῆς τελευταίας ἀγωνιστικῆς τὸν περασμένο Μάρτη
.

ἀποκόμματα ἀπὸ τὸ κυπριακὸ ἑβδομαδιαῖο ἀθλητικὸ περιοδικὸ The Match ποὺ καταγράφουν τὸ ἄδοξο τέλος....

τὸ μαῦρο ἐξώφυλλο καὶ μέρος τοῦ ρεπορτὰζ ἀπὸ τὴν κυπριακὴ ἐφημ. "Ἀθλητικὴ τῆς Κυριακῆς" τῆς ἑπομένης μέρας

"Μὴ κλαῖς, Σαλαμῖνα" λαλεῖ παρηγορητικὰ ἡ ἐφημερίδα στοὺς χιλιάδες Σαλαμιναίους παντοῦ στὸν κόσμο, μὰ πῶς νὰ μὴν κλαῖς... γι' αὐτὴ τὴν διοίκηση, τὰ τόσα ἐγκληματικὰ λάθη, τὶς μὴ-μεταγραφές, ποὺ ὁδήγησαν ἕνα ἀπὸ τὰ ἱστορικότερα καὶ λαοφιλέστερα σωματεῖα τῆς Κύπρου στὴ δεύτερη κατηγορία γιὰ ἄλλη μιὰ χρονιά;...

_____________________________________________

Καινούριο Ξεκίνημα!

.

Χθὲς τὸ ἀπόγευμα λοιπὸν ξεκίνησε ἐπιτέλους στὴν Κύπρον μας τὸ Πρωτάθλημα τῆς Β' Ἐθνικῆς Κατηγορίας καὶ ὁ ὀκτάμηνος ἀγώνας τῆς ὁμάδας μὲ ἕνα καὶ μόνο στόχο, τὴ θριαμβευτικὴ ἐπάνοδο στὴ μεγάλη κατηγορία! (ὄχι πὼς ἀξίζουν στὴ Σαλαμινάκκα μας κἄτι τίτλοι τοῦ στὺλ "Πρωταθλήτρια Β' Ἐθνικῆς 2003" ὅπως εἶχε πάρει παλαιότερα!) Πρῶτος ἀγώνας ἐκτὸς ἕδρας, ἀπέναντι στὸ μαχητικὸ Θ.Ο.Ι. καὶ ἡ ὁμάδα - σχεδὸν πλήρως ἀλλαγμένη μέσα στὸ καλοκαῖρι - ἦταν παραταγμένη στὸ χορτάρι στὶς πέντε παρὰ εἴκοσι γιὰ τὴν ἔναρξη τοῦ μάτς.

ἡ ἑνδεκάδα μας ὅπως παρατάχθηκε στὴν Λακατάμια ψὲς γιὰ τὸν ἀγῶνα μὲ τὸ Θ.Ο.Ι.

.
Δόξα τῶ Θεῶ ἡ ὁμάδα ἔδειξε πολὺ καλὰ καὶ θετικὰ στοιχεῖα καὶ πῆρε τὸ πρῶτο τρίποντο, τὴν πρώτη νίκη στὴ σαιζόν, ἐπικρατῶντας 1-2 τοῦ Θ.Ο.Ι. Ὁ ἀγώνας μάλιστα ἦταν ἰσόπαλος ὣς τὸ πρῶτο λεπτὸ τῶν καθυστερήσεων, ὅταν ὁ σκόρερ καὶ τοῦ πρώτου μας τέρματος, ὁ ὑπερ-ταλαντοῦχος κύπριος ἐπιθετικὸς Μάριος Νεοφύτου (ἒ τί θἆταν μ' αὐτὸ τὸ ὀνοματεπώνυμο;!) ἔβαλε ἕνα ἐκπληκτικὸ γκὸλ μὲ "ἀνάποδο ψαλίδι", τὸ ὁποῖο ὁμολογῶ δὲν ἔχω δεῖ ἀκόμη, παρὰ μόνο ἀκούσει! Ἡδονή, τσιρίζαμε μὲ τ' ἀδέρφια μου, μᾶς ἄκουσε τὸ μισὸ Μενίδι!
.

ὁ Μάριος Νεοφύτου δίνει τὴ νίκη στὴν ὁμάδα μας στὸ 91' τοῦ ἀγώνα, Λακατάμια
.

ὁ λαὸς τῆς "κόκκινης θεᾶς" ἔδωσε τὸ παρὼν καὶ στὴν ἐκτὸς ἕδρας πρεμιέρα, ὅσο πληγωμένος κὶ ἂν νοιώθη γιὰ τὸ ἀφύσικο τοῦ νὰ παίζη ἡ ὁμάδα στὴ Β' Ἐθνική (οἱ φωτογραφίες ἀπὸ τὸ κυπριακὸ ἀθλ. σάϊτ http://www.kerkida.net/)
.

Ἄντε, ἂς ἐλπίσουμε οἱ νῖκες νὰ συνεχιστοῦν σὲ Πρωτάθλημα καὶ Κύπελλον Κύπρου Coca-Cola (τί ἀπαίσιο ὄνομα, ἀκόμη καὶ γιὰ μένα ποὺ τὴν λατρεύω!...) καὶ οἱ καλὲς ἐμφανίσεις νὰ μᾶς ὁδηγήσουν γρήγορα στὴ φυσική μας θέση. Θὰ γράφω συχνὰ γιὰ τὸ πῶς τὰ πάει ἡ Σαλαμίνα μας - καὶ ἡ Ἀνόρθωση, φυσικά - γιατὶ εἶναι ἀπὸ τὰ πιὸ σημαντικὰ θέματα γιὰ μένα.

Θὰ ζητοῦσα συγγνώμη ποὺ σᾶς κούρασα μὲ τὸ τόσο μακρὺ πόστ, ἀλλὰ δὲν νομίζω νὰ χρειάζεται, σιγὰ μὴν ἔκατσε κανεὶς νὰ τὸ διαβάση....

Καλὴ ἑβδομάδα!

.